Epifora

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Epifora (epistrofa, conversio) – powtórzenie tego samego słowa lub zwrotu na końcu kolejnych segmentów wypowiedzi.

Na przykład: Gdy byłem dzieckiem, mówiłem jak dziecko, czułem jak dziecko, myślałem jak dziecko. (1 Kor 13:11) Najbardziej znanym polskim przykładem utworu literackiego opartego na epiforze jest sonet Sebastiana Grabowieckiego[1]:

  • Z Twej śmierci, Jezu, dochodzim żywota.
  • Śmierć podejmując dla nas, władzą śmierci
  • Bierzesz, a z Twej k nam miłości tej śmierci
  • Moc dawasz, co nas wpuszcza do żywota.
  • Śmierć, ty godność przechodzisz żywota,
  • Bo tobą człek ujść może wiecznej śmierci.
  • Nie ma nic nad cię, święta wdzięczna śmierci,
  • Droższego ten skarb zmiennego żywota.
  • Przeto i mnie zbrzydł żywot; pragnąc śmierci,
  • Gdyż śmierć tylko wwieść może do żywota,
  • Tak wielka waga w mych zmysłach tej śmierci.
  • Tak ja mrąc żyję; konam, tak żywota
  • Pochodzę i tak pożądam tej śmierci,
  • Że w niej jest rozkosz mojego żywota.

W ten sam sposób zbudowany jest sonet angielskiego renesansowego poety Philipa Sidneya[2]:

  • NOW that of absence the most irksome night,
  • With darkest shade, doth overcome my day:
  • Since STELLA’s eyes wont to give me my day;
  • Leaving my hemisphere, leave me in night.
  • Each day seems long, and longs for long-stayed night;
  • The night as tedious, woos th’approach of day.
  • Tired with the dusty toils of busy day;
  • Languisht with horrors of the silent night:
  • Suffering the evils both of the day and night;
  • While no night is more dark than is my day,
  • Nor no day hath less quiet than my night.
  • With such bad mixture of my night and day;
  • That living thus in blackest winter night,
  • I feel the flames of hottest summer’s day.

Tłumaczenie tego wiersza, pióra Juliusza Żuławskiego, znajduje się w antologii Poeci jezyka angielskiego, tom, I, Warszawa 1969.

Przypisy

  1. Adam Kulawik, Poetyka, Warszawa 1990.
  2. Wiktor Jarosław Darasz, Mały przewodnik po wierszu polskim, Kraków 2003.