Erato Artaksyda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Erato (orm:Էրատո) królowa Armenii w latach 8 p.n.e.-5 p.n.e. (ponownie 2 r. p.n.e.- 2 n.e., 6 n.e.-12 n.e.) z dynastii Artaksydów. Córka Tigranesa III, przyrodnia siostra i żona Tigranesa IV.

Panowanie[edytuj | edytuj kod]

Współrządziła Armenią razem z mężem, jednak cesarz August dążył do osadzenia na tronie ich krewnego Artawasdesa III. W tym celu postanowił wysłać na czele wojska Tyberiusza, aby pomógł rzymskiemu stronnikowi objąć rządy. Erato zwróciła się do króla Partów Fraatesa V z prośbą o przysłanie wojsk. Zaangażowanie Partów było tylko chwilowe, bowiem nie chcieli w tym momencie toczyć wojny z cesarstwem. Tymczasem do zrewoltowanej Armenii wkroczył na czele legionów Gajusz Juliusz Cezar, już po zamordowaniu Tigranesa IV przez część ormiańskiej opozycji. Zaoferowała ona tron Ariobarzanesowi z sąsiedniej Medii, który też w walce szybko stracił życie. August postanowił nadać Armenię synowi Ariobarzanesa, Artawazdesowi z Medii. Ta kandydatura nie spotkała się z aprobatą ormiańskich możnych, którzy nie chcieli obcych władców.Cesarz August zrezygnował z medyjskiego kandydata i zaproponował Tigranesa V. Nie uzyskał on szerszej akceptacji Ormian, gdyż był dalszym krewnym Artaksydów. Tron po raz trzeci na krótko objęła Erato, której rządy w nieznanych okolicznościach zakończyły się w r. 12 n.e. Była ostatnim władcą Armenii z dynastii Artaksydów.


Poprzednik
Tigranes V
Król Armenii
6 n.e. - 12 n.e.
Następca
Wonones I