Erazm Barącz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Erazm Barącz na portrecie Jacka Malczewskiego (1907), w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie[1]
Erazm Barącz na portrecie Leona Wyczółkowskiego (1911), w zbiorach Lwowskiej Galerii Obrazów[2]
Cmentarz Rakowicki.
Grób Erazma Barącza.

Erazm Barącz herbu Odrowąż (ur. 2 czerwca 1859 we Lwowie[3], zm. 21 stycznia 1928 w Krakowie) – inżynier górnik, naczelnik salin wielickich, kolekcjoner.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził ze starej patrycjuszowskiej i zasłużonej dla Lwowa rodziny polskich Ormian. Jego braćmi byli Tadeusz (1849-1905, rzeźbiarz), Roman (1856-1930, profesor chirurgii Uniwersytetu Lwowskiego), Stanisław (1864-1936, poeta i tłumacz) oraz Władysław (1865-1919, aktor i dyrektor Teatru Wielkiego we Lwowie)[4]. Po zdaniu matury we Lwowie Erazm Barącza studiował w akademii górniczej w Leoben, w 1880 uzyskując dyplom inżyniera. Pracował w kopalniach polskich, najdłużej w kopalni soli w Wieliczce, w latach 1915-1921 będąc naczelnikiem wielickich salin. Był autorem map, planów i rysunków technicznych kopalni, w uznaniu zasług jedną z komór nazwano jego imieniem.

Po przejściu na emeryturę przeprowadził się do Krakowa, oddając pasji kolekcjonerstwa. Zbierał obrazy, rzeźby, zegary, meble. Jako Ormianin ze szczególnym upodobaniem gromadził wschodnie tkaniny i broń. Swoje zbiory, obejmujące 500 eksponatów, przekazał Muzeum Narodowemu w Krakowie.

Zmarł nagle w Krakowie, pochowany został na koszt miasta na Cmentarzu Rakowickim w sąsiedztwie kaplicy. Na jego grobie znajduje się okazały pomnik, także ufundowany przez władze Krakowa.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Malczewski w Zaścianku. [dostęp 2011-06-15].
  2. Dmitrij Szelest: Dzieje zbiorów polskiego malarstwa w Lwowskiej Galerii Obrazów. [dostęp 2011-06-15].
  3. Wojciech Gawroński, Słownik biograficzny wieliczan, Wieliczka 2008, s. 15.
  4. Kronika miejska. Zgon poety. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 41 z 20 lutego 1936. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]