Erazm Kulesza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Erazm Kulesza
Data i miejsce urodzenia 17 maja 1894
Żarnowiec
Data i miejsce śmierci 12 sierpnia 1975
Warszawa
Prezes Stronnictwa Demokratycznego
Okres od czerwca 1944
do 1945
Przynależność polityczna Stronnictwo Demokratyczne
Poprzednik Jerzy Makowiecki
Następca Wincenty Rzymowski
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941) Medal Niepodległości POL Odznaka Zasłużony Działacz Stronnictwa Demokratycznego BAR.png

Erazm Kulesza (ur. 17 maja 1894 w Żarnowcu, zm. 12 sierpnia 1975 w Warszawie) – polski dziennikarz, inżynier i działacz związków zawodowych, przewodniczący Stronnictwa Demokratycznego (1944–1945).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Uczęszczał do szkoły powszechnej w Słomnikach oraz gimnazjum, w którym złożył maturę w 1913. W 1916 złożył dokumenty na Wydział Architektury Politechniki Warszawskiej (ukończył w 1945). W 1911 przystąpił do Związku Młodzieży Niepodległościowej „Zarzewie”. Na krótko przed wybuchem I wojny światowej związał się z dziennikiem „Życie Lubelskie”. W czasie wojny służył w POW, a od 1918 w 1 Lubelskim pułku piechoty. Ze względów zdrowotnych podjął pracę w Zakładach Graficznych Ministerstwa Spraw Wojskowych. Od 1921 pracował jako technik w Warszawskim Przedsiębiorstwie Budowlanym. Od 1928 zatrudniony w PZU. Był sekretarzem generalnym Związku Zawodowego Pracowników PZUW oraz członkiem Komitetu Wykonawczego Unii Związków Zawodowych Pracowników Umysłowych. Pod koniec lat 30. aktywny w organizacjach o charakterze liberalnym, m.in. w loży masońskiej „Maurycy Mochnacki” oraz Klubie Pracowniczym im. Mochnackiego. W 1937 zakładał Klub Demokratyczny w Warszawie, znalazł się w jego prezydium. W 1939 wybrany do prezydium Rady Naczelnej SD, był jednocześnie sekretarzem Zarządu Głównego.

Po wybuchu II wojny światowej znalazł się we Lwowie, z którego uciekł w maju 1940. W lipcu 1940 został dokooptowany do ZG SD („Prostokąta”). Od 1941 do 1945 współpracował jednocześnie z Syndykalistyczną Organizacją „Wolność” redagując jej organ „Walkę Ludu”. Po uprowadzeniu i zabójstwie Jerzego Makowieckiego w czerwcu 1944 objął obowiązki przewodniczącego ZG SD. W czasie Powstania Warszawskiego przebywał na Starym Mieście, gdzie redagował pismo PPS „Warszawianka”. W 1944 wywieziony na roboty do Niemiec, powrócił do Polski w 1945. Podjął ponownie pracę w PZUW. Do SD ponownie wstąpił w 1962.

Zasłużony członek SD.

Żonaty z Marią Roztropowicz-Kuleszą.

Ordery i Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Henryk Wosiński, Podstawowe fakty z historii Stronnictwa Demokratycznego, Warszawa 1964, s. (?)
  • Inżynier Erazm Kulesza, "Kurier Polski", nr 169 z 13 sierpnia 1975, s. 1-2.
  • "Kurier Polski", nr 177 z 25 sierpnia 1975, s. 2.