Eremohutie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Eremohutie
Isolobodontinae[1]
Woods, 1989
Okres istnienia: miocenholocen
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Podrząd jeżozwierzowce
Infrarząd jeżozwierzokształtne
Rodzina hutiowate
Podrodzina eremohutie

Eremohutie[2] (Isolobodontinae) – podrodzina wymarłych gryzoni z rodziny hutiowatych. Najstarsza znana forma pochodziła z epoki miocenu. Szczątki znaleziono na Kubie (MacPhee) w 2003 roku[3]. Występowały na wyspach wyspach karaibskich: Haiti i Dominikanie oraz na Puerto Rico, Saint Thomas, Saint Croix i Mona Islands.

Do podrodziny należał rodzaj eremohutia (Isolobodon) Allen, 1916 – obejmujący dwa gatunki:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Isolobodontinae, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.
  3. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Isolobodontinae. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 11.2009]

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Woods, C.A.; Kilpatrick, C.W. Infraorder Hystricognathi. In: Wilson, D.E.; Reeder, D.M. (Eds.). Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference. 3. ed. Baltimore: Johns Hopkins University Press, 2005. v. 2, p. 1538-1600.