Erhard Loretan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Erhard Loretan (ur. 28 kwietnia 1959, zm. 28 kwietnia 2011[1]) – szwajcarski himalaista, zdobywca wszystkich 14 ośmiotysięcznych szczytów.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wspinaczkę zaczął uprawiać w wieku 11 lat. Jego pierwszym znaczącym osiągnięciem wspinaczkowym było zdobycie 4 lata później szczytu Doldenhorn (3645 m), który osiągnął trudną skalną drogą prowadzącą wschodnią granią[2]. W roku 1981 został przewodnikiem górskim. Rok później po raz pierwszy stanął na ośmiotysięcznym szczycie, którym była Nanga Parbat. W ciągu 13 lat zdobył Koronę Himalajów i Karakorum, stając się w roku 1995 trzecim w historii (po Reinholdzie Messnerze i Jerzym Kukuczce) himalaistą, który dokonał tego osiągnięcia.

Był jednym z pierwszych (obok m.in. Wojciecha Kurtyki) prekursorem wprowadzenia do wspinaczki wysokogórskiej stylu alpejskiego, w którym mała grupa wspinaczy do minimum ogranicza sprzęt i czas potrzebny do pokonania szczytu oraz nie korzysta z tlenu. Prawie wszystkie zdobyte szczyty w górach wysokich pokonał właśnie w ten sposób.

W grudniu 2002 roku przeżył osobistą tragedię, powodując śmierć swojego 7-miesięcznego syna poprzez zbyt gwałtowne potrząsanie[3].

W dniu swoich 52. urodzin Loretan wspinał się ze swoją partnerką życiową, Xenią Minder, na szczyt Grünhorn (4043 m n.p.m.). W trakcie wspinaczki Xenia poślizgnęła się, i spadając pociągnęła za sobą Loretana, który po upadku z ok. 200 metrów zmarł w szpitalu[4][5][6][7].

Historia zdobycia Korony Himalajów i Karakorum[edytuj | edytuj kod]

  1. 1982Nanga Parbat
  2. 1985Dhaulagiri
  3. 1983Gaszerbrum II
  4. 1986Mount Everest
  5. 1983Gaszerbrum I
  6. 1990Cho Oyu
  7. 1983Broad Peak
  8. 1990Sziszapangma
  9. 1984Manaslu
  10. 1991Makalu
  11. 1984Annapurna
  12. 1994Lhotse
  13. 1985K2
  14. 1995Kanczendzonga

Przypisy[edytuj | edytuj kod]