Erich Neumann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Erich Neumann
Ilustracja
SS-Sturmbannfuehrer SS-Sturmbannfuehrer
Data i miejsce urodzenia 31 maja 1892
Forst
Data i miejsce śmierci 23 marca 1951
Garmisch-Partenkirchen<
Przebieg służby
Lata służby 1936-1945
Formacja III Rzesza SS
Stanowiska podsekretarz stanu
Główne wojny i bitwy I wojna światowa

Erich Neumann (ur. 31 maja 1892 w Forst, zm. w 1948, lub 23 marca 1951 w Garmisch-Partenkirchen[1]) – polityk nazistowski.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rodziny protestanckiej. Jego ojciec był właścicielem fabryki. Po otrzymaniu matury, Neumann studiował prawo i ekonomię na uniwersytetach we Fryburgu, Lipsku i Halle. Uczestnik I wojny światowej, osiągnął stopień porucznika (Oberleutnant). W 1920 roku pełnił funkcję urzędnika państwowego (Regierungsassessor) w pruskim Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, a następnie w Starostwie Powiatowym Essen.

Neumann został Prezesem Zarządu (Regierungsrat) w Pruskim Ministerstwie Handlu w 1923 roku. W latach 1927–1928, pełnił funkcję Landrata we Freystadt, a następnie został asystentem ministrów w Ministerstwie Spraw Zagranicznych (Ministerialrat) w Prusach. We wrześniu 1932 roku został mianowany stałym sekretarzem (Ministerialdirektor) w pruskim Ministerstwie Stanu, gdzie był odpowiedzialny za reformy administracyjne.

Neumann wstąpił do partii nazistowskiej w maju 1933 roku, cztery miesiące po przejęciu władzy przez Adolfa Hitlera. Wstąpił do SS w 1934 roku, otrzymując stopień Sturmbannführera. W 1936 roku Został mianowany dyrektorem departamentu spraw zagranicznych Urzędu Pełnomocnika ds. Planu Czteroletniego. W 1938 roku Neumann został awansowany na podsekretarza stanu i uczestniczył w spotkaniu Hermanna Göringa na temat „arianizacji” niemieckiej gospodarki. Reprezentował ministerstwa gospodarki, pracy, finansów, żywności, transportu i uzbrojenia oraz amunicji na konferencji w Wannsee w 1942 roku. Neumann zażądał na spotkaniu, aby żydowscy robotnicy w firmach niezbędnych do wysiłku wojennego, nie byli tymczasowo objęci deportacją. Od sierpnia 1942 roku do maja 1945 roku, Neumann był dyrektorem generalnym niemieckiego syndykatu potasowego.

W 1945 roku został internowany i przesłuchiwany przez Aliantów. Po wojnie został zwolniony z powodu złego stanu zdrowia w 1948 roku. Niektóre źródła podają, że jego śmierć nastąpiła w tym samym roku, jednak niemieckie federalne archiwa rejestrują go jako umierającego trzy lata później w Garmisch-Partenkirchen, 23 marca 1951 roku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Źródła[edytuj | edytuj kod]