Erich Temp

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Erich Temp
Data i miejsce urodzenia 28 maja 1904
Złotów
Data i miejsce śmierci styczeń 1945
Łódź
Komisarz rządowy p.o. Nadburmistrza/Nadburmistrz Sopotu
Okres od 1934
do 1941
Przynależność polityczna NSDAP
Poprzednik Wilhelm Fließbach
Następca Gerhard Koß
Komisaryczny Nadburmistrz Bydgoszczy
Okres od 1941
do 1942
Poprzednik Werner Kampe
Następca Walther Ernst

Erich Temp (ur. 28 maja 1904 w Złotowie[1], zm. w styczniu 1945 w Łodzi) – niemiecki nauczyciel, narodowo-socjalistyczny funkcjonariusz partyjny, działacz państwowy i samorządowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Seminarium Nauczycielskie w Gdańsku-Wrzeszczu (1924). Był zatrudniony w charakterze nauczyciela szkół powszechnych w Koszwałach i Miłocinie (1924-1933), jednocześnie pełniąc funkcję zastępcy szefa NSDAP na powiat Gdańskie Niziny. W 1933 został mianowany komisarzem rządowym na Sopot pełniącym obowiązki nadburmistrza, a następnie nadburmistrzem Sopotu (1936–1941). Równocześnie był szefem NSDAP w Sopocie (1933–1939), później szefem NSDAP okręgu Sopot-Gdynia (1939–1941). Nadzorował przygotowywanie i realizację list proskrypcyjnych i akcję nocy kryształowej w Sopocie (1938). Witał Adolfa Hitlera, przed Hotelem Kasino, podczas jego wizyty w mieście (19 września 1939). Temp miał plany wybudowania w Kolibkach, przy granicy Gdyni i Sopotu, kompleksu rekreacyjnego „Hotel des Führers” (Hotel Führera)[2], oraz w Sopocie przy ul. Moniuszki okręgowej siedziby NSDAP[3], które to projekty nie zostały zrealizowane. Został dostrzeżony przez władze awansując na funkcję komisarycznego nadburmistrza Bydgoszczy (1941–1942). Powołany do Waffen-SS w 1942 w stopniu SS-Obersturmführera. Zginął w trakcie działań wojennych w Łodzi (1945).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rajmund Głembin: Poczet włodarzy Sopotu cz. V, [w:] Sopocianie nr 6-8/2018
  2. Jan Daniluk: Akademia Medyczna Kriegsmarine w Kolibkach, [w:] [1].
  3. Rajmund Głembin, Józef Golec: Poczet ojców miasta Sopot, Cieszyn 2016, s. 65.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]