Erik Eriksen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Erik Eriksen.jpg

Erik Eriksen (ur. 20 listopada 1902, zm. 7 października 1972 w Odense) – duński polityk, działacz partii Venstre.

W latach 1935–1968 pełnił mandat deputowanego do Folketingetu. Od 1945 do 1947 był ministrem rolnictwa. W latach 1950–1965 zajmował stanowisko przewodniczącego Venstre. Od 1950 do 1953 sprawował funkcję premiera Danii. Trzykrotnie był przewodniczącym Rady Nordyckiej (1953–1954, 1956–1957, 1961–1962).

Był odznaczony m.in. Krzyżem Wielkim Orderu Danebroga[1], a w 1947 otrzymał Order Odrodzenia Polski I klasy[2][3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Eriksen, Erik [w:] Kraks Blå Bog 1957
  2. M.P. z 1947 r. Nr 143, poz. 869.
  3. Wojciech Stela: Polskie ordery i odznaczenia (Vol. I). Warszawa: 2008, s. 48.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]