Erik Lamela

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Erik Lamela
Ilustracja
Imię i nazwisko Erik Manuel Lamela
Data i miejsce
urodzenia
4 marca 1992
Buenos Aires, Argentyna
Pozycja Pomocnik
Wzrost 180 cm[1]
Informacje klubowe
Obecny klub Tottenham Hotspur
Numer 11
Kariera juniorska
2000–2008 River Plate
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
2009–2011
2011–2013
2013–
River Plate
Roma
Tottenham Hotspur
36 (4)
62 (19)
109 (8)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja M (G)
2009
2011–
 Argentyna U-17
 Argentyna

23 (3)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 12 maja 2018.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 16 stycznia 2017.

Erik Manuel Lamela (ur. 4 marca 1992 w Buenos Aires) – argentyński piłkarz pochodzenia hiszpańskiego[2] występujący najczęściej na pozycji ofensywnego lub prawego pomocnika[3], obecnie zawodnik Tottenhamu Hotspur.

Lamela urodził się w Buenos Aires i w młodym wieku zaczął treningi w stołecznym zespole River Plate. W 2004 roku jego pozyskaniem zainteresowany był zespół FC Barcelona. W lidze argentyńskiej zadebiutował w czerwcu 2009, natomiast pierwszego gola dla River strzelił w grudniu 2010. Dobra postawa prezentowana przez gracza w sezonie Apertura 2010 (dwa gole, trzy asysty) zaowocowała licznymi ofertami z klubów europejskich.

Latem 2011, po spadku River Plate do drugiej ligi, Lamela podpisał pięcioletni kontrakt z włoskim zespołem AS Roma.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Lamela przyszedł na świat we Floridzie, jednej z dzielnic stolicy Argentyny, Buenos Aires[4], jako syn José "Panadero" Lameli, byłego piłkarza[5], i jego żony Miriam[6]. Posiada dwójkę braci, Axela i Briana[7]. Jego idolem piłkarskim jest Lionel Messi[8].

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

River Plate[edytuj | edytuj kod]

Lamela w wieku 8 lat rozpoczął treningi w stołecznym zespole River Plate[9]. W 2004 roku talent 12-letniego zawodnika zauważyli wysłannicy drużyny FC Barcelona, proponując rodzinie zawodnika 120 tysięcy euro miesięcznie w zamian za przeprowadzkę do Hiszpanii[10]. Z powodów finansowych na transfer nie zgodził się jednak ówczesny prezydent River Plate, José María Aguilar. Ostatecznie rodzice zawodnika i Aguilar doszli do porozumienia i Lamela pozostał w piłkarskiej akademii River. W 2008 roku młody zawodnik znalazł się w składzie drużyny na angielski turniej U–16 Cobham Cup[11], w którym Millonarios zajęli pierwsze miejsce po pokonaniu w finale Chelsea 2:0[12].

Szansę rozegrania pierwszego meczu na pierwszoligowych boiskach dał Lameli szkoleniowiec Néstor Gorosito[4], pod nieobecność rywali zawodnika do gry w składzie, Mauro Díaza i Diego Buonanotte (udali się z reprezentacją na Turniej w Tulonie)[13]. W argentyńskiej Primera División 17-letni gracz zadebiutował 13 czerwca 2009 w wygranym 3:1 spotkaniu z Tigre[14], wchodząc na plac gry w 80 minucie jako zmiennik Roberta Floresa[15]. Był to jego jedyny występ w jego pierwszym sezonie w seniorskiej drużynie – Clausura 2009[16].

Więcej szans na grę niedoświadczony piłkarz otrzymał od nowego trenera, Ángela Cappy[4]. Pierwszy oficjalny mecz, który Lamela rozegrał w wyjściowym składzie River, odbył się 19 września 2010 w Rosario; Millonarios przegrali wówczas ligową konfrontację z Newell's Old Boys 0:1, natomiast młody Argentyńczyk wystąpił na boisku przez 56 minut[17]. Do końca rozgrywek Apertury 2010 Lamela pojawił się na placu gry jeszcze jedenastokrotnie, za każdym razem znajdując się w podstawowej jedenastce zespołu[16]. 24 września nowy prezes River Plate, Daniel Passarella, ogłosił, iż młody piłkarz podpisał swój pierwszy profesjonalny kontrakt z klubem, obowiązujący przez najbliższe cztery lata, z klauzulą odstępnego wynoszącą 20 milionów euro[9]. 16 listopada Lamela w derbach z Boca Juniors zanotował asystę przy zwycięskim trafieniu Jonathana Maidany[18], a dwa spotkania później, 28 listopada, asystował przy golu Adalberto Romána w spotkaniu z Olimpo[19]. Po raz pierwszy w barwach Millonarios wpisał się na listę strzelców 5 grudnia w wygranej 2:1 wyjazdowej konfrontacji z Colónem, strzelając w 55 minucie bramkę na wagę remisu 1:1[20]. Drugie trafienie podczas Apertury Lamela zanotował 13 grudnia w spotkaniu z Lanús (4:1), otwierając wynik spotkania w 28 minucie; później zaliczył także asystę przy bramce Adalberto Romána na 2:1[21].

Pod koniec grudnia 2010 opiewającą na 12 milionów euro ofertę dotyczącą kupna Lameli złożył włoski Milan, jednak została ona odrzucona przez prezydenta Passarellę[22]. Zatrudnieniem ofensywnego pomocnika były także zainteresowane zespoły takie jak hiszpańskie Atlético[23], Barcelona i Real Madryt[24], niemiecki Bayern[25], włoskie Juventus, Napoli[24], Inter[26], Catania[27], Roma[28] i Lazio[29] oraz angielskie Liverpool[30] i Tottenham[31]. Po zakończeniu zimowego okienka transferowego Passarella oznajmił, iż cena wyjściowa za Lamelę wynosi 20 milionów euro[10]. Argentyński rozgrywający ostatecznie pozostał w River. Jednocześnie wielokrotnie zapewniał kibiców drużyny, że nie odejdzie z niej przed zdobyciem przynajmniej jednego trofeum[10]:

Quote-alpha.png
To miłe, że moje postępy śledzi wiele klubów, ale nie chcę odejść. Jestem z River od czasu, gdy byłem chłopcem i zawdzięczam temu klubowi wszystko. W pierwszej kolejności chcę tu coś wygrać[4].

Został umieszczony przez FIFA na liście trzynastu utalentowanych graczy z całego świata, których gra powinna być obserwowana w 2011 roku[32].

Przed rozgrywkami sezonu Clausura 2011 zmienił swój dotychczasowy numer na koszulce – 18 – na 10, wolny po odejściu z klubu Ariela Ortegi[33]. Już w drugiej kolejce Clausury, w wygranym 2:0 meczu ze stołecznym Huracánem, Lamela wpisał się na listę strzelców[34]. Strzelił także bramkę w ostatniej, dziewiętnastej kolejce, w konfrontacji z Lanús (1:2)[35]. Podczas sezonu Clausura 2011 Lamela zanotował trzy asysty – w 6[36], 8[37] i 12 kolejce[38]. Drużyna River zajęła siedemnaste miejsce w tabeli sumarycznej, biorącej pod uwagę średnią punktów na mecz z ostatnich trzech sezonów. Klub wziął udział w barażach o utrzymanie z drużyną Belgrano, przegrywając w dwumeczu łącznym wynikiem 1:3 (0:2[39], 1:1[40]) i po raz pierwszy w historii spadając do Primera B Nacional[41].

Roma[edytuj | edytuj kod]

6 lipca 2011 Lamela razem z agentami i wysłannikiem River Plate udał się do stolicy Włoch, Rzymu, gdzie przeszedł badania medyczne w zespole AS Roma[42]. Trzy dni później prezydent River, Daniel Passarella, oficjalnie potwierdził sfinalizowanie transferu 19-latka. Kwota transakcji wyniosła 12 milionów euro, a sam Lamela podpisał pięcioletni kontrakt z roczną pensją wynoszącą 1,5 miliona euro[43].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

U–17[edytuj | edytuj kod]

Lamela był powoływany do argentyńskiej kadry do lat 17, razem ze swoimi utalentowanymi kolegami klubowymi z rocznika 1992[44].

U–20[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 2011 Walter Perazzo, selekcjoner reprezentacji Argentyny U–20, wyraził chęć powołania Lameli na młodzieżowe mistrzostwa Ameryki Południowej[45], jednak zgody na wyjazd osiemnastolatka na turniej do Peru nie udzieliły władze River Plate, chcąc, aby zawodnik przepracował z drużyną cały okres przygotowawczy[10].

Dorosła reprezentacja[edytuj | edytuj kod]

W seniorskiej reprezentacji Argentyny Lamela zadebiutował 25 maja 2011, za kadencji selekcjonera Sergio Batisty. Złożona wówczas z zawodników występujących w argentyńskiej Primera División drużyna Albicelestes pokonała w towarzyskim spotkaniu Paragwaj 4:2, natomiast Lamela wybiegł na plac gry w wyjściowej jedenastce i został zmieniony w 58 minucie przez Pablo Mouche[46]. Pierwszego gola w reprezentacji strzelił 3 września 2014, w meczu z Niemcami, wygranym przez Argentynę 4;2.

Statystyki kariery[edytuj | edytuj kod]

Klubowe[edytuj | edytuj kod]

Klub Sezon Kraj Rozgrywki Liga Puchar krajowe Rozgrywki kontynentalne Łącznie
Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole
River Plate 2008–2009 Argentyna Primera División 1 0 0 0 0 0 1 0
2009–2010 1 0 0 0 0 0 1 0
2010–2011 34 4 0 0 0 0 34 4
Roma 2011–2012 Włochy Serie A 29 4 2 2 2 2 33 8
2012-2013 33 15 2 0 3 0 38 15
Tottenham Hotspur 2013–2014 Anglia Premier League 15 0 2 0 6 1 23 1
2014-2015 26 2 5 1 8 2 39 5
2015-2016 35 5 2 0 8 6 45 11
2016-2017 9 1 2 1 3 0 14 2
2017-2018 24 0 4 1 2 0 30 1
Łącznie Argentyna 36 4 0 0 0 0 36 4
Włochy 62 19 4 2 5 2 71 23
Anglia 109 8 15 3 27 9 151 22
Łącznie w karierze 207 31 19 5 32 11 258 47

[16]

Reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja Kraj Rok Łącznie
Mecze Gole
Argentyna U20 Argentyna 2011 4 3
Argentyna Argentyna 2011 1 0
Argentyna 2012 0 0
Argentyna 2013 5 0
Argentyna 2014 4 1
Argentyna 2015 5 0
Ogólnie 15 1

[47]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Erik Lamela (ang.). premierleague.com. [dostęp 2017-08-10].
  2. Juan C. Navarro: Tres equipos españoles "han tentado" a Erik Lamela (hiszp.). Fichajes, 1 kwietnia 2011. [dostęp 16 maja 2011].
  3. Erik Lamela (ang.). PlayerHistory. [dostęp 27 lutego 2011].
  4. a b c d New jewels in Argentina (ang.). FIFA, 20 grudnia 2010. [dostęp 27 lutego 2011].
  5. Pablo Desimone: Erik Lamela, el hijo del panadero (hiszp.). La Página Millonaria, 18 stycznia 2010. [dostęp 27 lutego 2011].
  6. Madre de "niño goleador" argentino teme por su seguridad (hiszp.). Cooperativa, 12 października 2004. [dostęp 27 lutego 2011].
  7. RIVER PLATE TRAVA SAÍDA DO PRODÍGIO ERIK LAMELA (port.). Correio da Manhã, 10 października 2004. [dostęp 27 lutego 2011].
  8. River Plate sensation Erik Lamela still dreaming of Barcelona (ang.). Tribal Football, 30 grudnia 2008. [dostęp 27 lutego 2011].
  9. a b Renovado y asegurado (hiszp.). River Plate, 24 września 2010. [dostęp 27 lutego 2011].
  10. a b c d Erik Lamela – River Plate's rising Argentine superstar (ang.). IMScouting, 17 lutego 2011. [dostęp 27 lutego 2011].
  11. Alejandro Lopez Mateo: La Séptima guapeó en Inglaterra con Drogba como espectador (hiszp.). La Página Millonaria, 25 sierpnia 2008. [dostęp 27 lutego 2011].
  12. Philip Rolfe: COBHAM CUP: DAY THREE – FINAL HEARTACHE FOR BLUES AS RIVER TAKE THE GLORY (ang.). CFCnet, 25 sierpnia 2008. [dostęp 27 lutego 2011].
  13. Erik Lamela: River Plate’s Next Star? (ang.). The Original Winger, 12 czerwca 2009. [dostęp 27 lutego 2011].
  14. LAMELA Erik – Futbolista (ficha y estadísticas) (hiszp.). FútbolXXI. [dostęp 27 lutego 2011].
  15. Erik Lamela debuta con River Plate (hiszp.). Sport, 14 czerwca 2009. [dostęp 27 lutego 2011].
  16. a b c Erik Manuel Lamela – - transfermarkt.pl (niem.). TransferMarkt. [dostęp 27 lutego 2011].
  17. Club Atlético Newell's Old Boys – Club Atlético River Plate (niem.). TransferMarkt. [dostęp 27 lutego 2011].
  18. Club Atlético River Plate – Club Atlético Boca Juniors (niem.). TransferMarkt. [dostęp 27 lutego 2011].
  19. Club Atlético River Plate – Olimpo de Bahía Blanca (niem.). TransferMarkt. [dostęp 27 lutego 2011].
  20. Club Atlético Colón (Santa Fe) – Club Atlético River Plate (niem.). TransferMarkt. [dostęp 27 lutego 2011].
  21. Club Atlético Lanús – Club Atlético River Plate (niem.). TransferMarkt. [dostęp 27 lutego 2011].
  22. AC Milan’s €12m bid for River Plate star Erik Lamela rejected (ang.). IMScouting, 31 grudnia 2010. [dostęp 27 lutego 2011].
  23. Daniel Edwards: River Plate's Erik Lamela A Target For Atletico Madrid – Report (ang.). Goal, 25 lutego 2011. [dostęp 27 lutego 2011].
  24. a b Stefan Coerts: Juventus Keeping Tabs On River Plate Starlet Erik Lamela – Report (ang.). Goal, 19 listopada 2010. [dostęp 27 lutego 2011].
  25. Clark Whitney: Bayern Munich To Enter Race To Sign River Plate Starlet Erik Lamela – Report (ang.). Goal, 4 stycznia 2011. [dostęp 27 lutego 2011].
  26. Mauro Piro: Calciomercato Milan-Inter, Erik Lamela svela le sue intenzioni (wł.). Calcio Mercato, 1 marca 2011. [dostęp 2 marca 2011].
  27. Bomba dalla Spagna: Catania su Lamela (wł.). Calcio Mercato, 19 marca 2011. [dostęp 19 marca 2011].
  28. Calciomercato Milan, Inter, Roma, che scontro per Lamela (wł.). Calcio Mercato, 5 kwietnia 2011. [dostęp 5 kwietnia 2011].
  29. Lazio, decidido a llevarse a Lamela (hiszp.). PlayFútbol, 28 marca 2011. [dostęp 29 marca 2011].
  30. Liverpool Should Move Mountains To Sign River Plate’s Erik Lamela (ang.). Sabotage Times, 23 marca 2011. [dostęp 23 marca 2011].
  31. Matthew Haller: Erik Lamela 'to spark Liverpool, Spurs and Barcelona bidding war' (ang.). Metro, 22 marca 2011. [dostęp 25 marca 2011].
  32. Players to watch in 2011 (ang.). FIFA, 13 stycznia 2011. [dostęp 27 lutego 2011].
  33. Daniel Avellaneda: Lamela, el dueño de la 10 (hiszp.). Clarín, 21 stycznia 2011. [dostęp 27 lutego 2011].
  34. Teenage talent Lamela sets up 2-0 win for River Plate (ang.). Guardian, 21 lutego 2011. [dostęp 27 lutego 2011].
  35. Club Atlético River Plate – Club Atlético Lanús (niem.). TransferMarkt. [dostęp 6 lipca 2011].
  36. Arsenal de Sarandí FC – Club Atlético River Plate (niem.). TransferMarkt. [dostęp 6 lipca 2011].
  37. Quilmes Atlético Club – Club Atlético River Plate (niem.). TransferMarkt. [dostęp 6 lipca 2011].
  38. Racing Club de Avellaneda – Club Atlético River Plate (niem.). TransferMarkt. [dostęp 6 lipca 2011].
  39. Belgrano de Cordoba – Club Atlético River Plate (niem.). TransferMarkt. [dostęp 6 lipca 2011].
  40. Club Atlético River Plate – Belgrano de Cordoba (niem.). TransferMarkt. [dostęp 6 lipca 2011].
  41. Julian Phillip: Argentinien: River Plate abgestiegen (niem.). TransferMarkt, 27 czerwca 2011. [dostęp 6 lipca 2011].
  42. Roma : Lamela avant Nego (fr.). L’Équipe, 6 lipca 2011. [dostęp 10 lipca 2011]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-09)].
  43. Erik Lamela à la Roma (off.) (fr.). L’Équipe, 9 lipca 2011. [dostęp 10 lipca 2011]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-12)].
  44. Germán Balcarce: De Selección: Villalba y Lamela al Sub 17 (hiszp.). La Página Millonaria, 6 lutego 2009. [dostęp 27 lutego 2011].
  45. Squad for South American Youth Championship announced (ang.). mundoalbiceleste.com, 4 stycznia 2011. [dostęp 2 listopada 2013].
  46. Argentina vs. Paraguay 4 – 2 (ang.). Soccerway. [dostęp 6 czerwca 2011].
  47. Lamela, Erik (ang.). National Football Teams. [dostęp 14 sierpnia 2013].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]