Erik Solér

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Erik Solér
Ilustracja
Imię i nazwisko Erik Francisco Solér
Data i miejsce
urodzenia
6 sierpnia 1960
Lillestrøm, Norwegia
Pozycja pomocnik
Wzrost 185 cm
Kariera piłkarska
Lata Klub M (G)
1979–1984
1984
1984–1986
1986–1987
1988–1989
1989–1990
Lillestrøm SK
Eik-Tønsberg
Hamburger SV
SK Brann
Aarhus GF
Lillestrøm SK
97 (9)
8 (0)
25 (0)


16 (0)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1982–1988  Norwegia 30 (1)

Erik Francisco Solér (ur. 6 sierpnia 1960 w Lillestrøm) – norweski piłkarz występujący na pozycji pomocnika.

Kariera klubowa[edytuj]

Solér karierę rozpoczynał w 1979 roku w pierwszoligowym zespole Lillestrøm SK. W sezonie 1981 zdobył z nim Puchar Norwegii, a w sezonie 1983 wicemistrzostwo Norwegii. W trakcie sezonu 1984 odszedł do innego pierwszoligowego klubu, Eik-Tønsberg. Po zakończeniu sezonu 1984 przeszedł do niemieckiego Hamburgera SV. W Bundeslidze zadebiutował 15 września 1984 w zremisowanym 1:1 meczu z Bayerem Leverkusen. W sezonie 1984/1985 wraz z klubem zajął 5. miejsce w Bundeslidze.

W 1986 roku Solér odszedł do norweskiego drugoligowca, SK Brann. W sezonie 1987 awansował z nim do pierwszej ligi. W 1988 roku został graczem duńskiego Aarhus GF. W sezonie 1988 zdobył z nim Puchar Danii. W trakcie sezonu 1989 odszedł do Lillestrøm SK i w tym samym sezonie wywalczył z nim mistrzostwo Norwegii. W 1990 roku zakończył karierę.

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

W reprezentacji Norwegii Solér zadebiutował 22 września 1982 przegranym 0:1 meczu eliminacji Mistrzostw Europy 1984 z Walią. 10 września 1985 w wygranym 3:0 towarzyskim pojedynku z Egiptem strzelił swojego jedynego gola w kadrze. W latach 1982-1988 w drużynie narodowej rozegrał 30 spotkań.

Bibliografia[edytuj]