Erika Hess

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Erika Hess
Data i miejsce urodzenia 6 marca 1962
Engelberg, Szwajcaria
Klub Oberreichenbach Bannalp
Debiut w PŚ 25.01 1978, Berchtesgaden (6. miejsce – slalom)
Pierwsze punkty w PŚ 25.01 1978, Berchtesgaden (6. miejsce – slalom)
Pierwsze podium w PŚ 6.12 1979, Val d'Isère
(3. miejsce – gigant)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Szwajcaria
Igrzyska olimpijskie
Brąz
Lake Placid 1980 Slalom
Mistrzostwa świata
Złoto
Schladming 1982 Slalom
Złoto
Schladming 1982 Gigant
Złoto
Schladming 1982 Kombinacja
Złoto
Bormio 1985 Kombinacja
Złoto
Crans-Montana 1987 Slalom
Złoto
Crans-Montana 1987 Kombinacja
Brąz
Lake Placid 1980 Slalom
Puchar Świata
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa Kula
1981/1982
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa Kula
1983/1984
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1980/1981
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1985/1986
Puchar Świata (Slalom)
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1980/1981
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1981/1982
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1982/1983
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1984/1985
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1985/1986
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1986/1987
Puchar Świata (Kombinacja)
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1983/1984
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1981/1982
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1985/1986
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1986/1987

Erika Hess (ur. 6 marca 1962 w Engelbergu) – szwajcarska narciarka alpejska, brązowa medalistka olimpijska, sześciokrotna mistrzyni świata oraz dwukrotna zdobywczyni Pucharu Świata.

Kariera[edytuj]

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Erika Hess pojawiła się w sezonie 1977/1978. W zawodach Pucharu Świata zadebiutowała 25 stycznia 1978 roku w Berchtesgaden, zajmując szóste miejsce w slalomie. Tym samym już w swoim debiucie zdobyła pierwsze pucharowe punkty. W kolejnych startach jeszcze dwukrotnie uplasowała się w najlepszej dziesiątce, jednak wyniku z debiutu nie poprawiła. W klasyfikacji generalnej zajęła 28. miejsce. W lutym 1978 roku wystąpiła na mistrzostwach świata w Garmisch-Partenkirchen, gdzie w gigancie była dziewiąta, a rywalizacji w slalomie nie ukończyła. W kolejnym sezonie punktowała pięciokrotnie, najlepszy wynik uzyskując 11 marca 1979 roku w Heavenly Valley, gdzie była czwarta w gigancie. Walkę o podium przegrała tam z Irene Epple z RFN o 0,38 sekundy. W klasyfikacji generalnej dało jej to piętnaste miejsce, a w klasyfikacji giganta była dziesiąta.

Już w drugich zawodach sezonu 1979/1980, 6 grudnia 1979 roku w Val d'Isère, Szwajcarka po raz pierwszy w karierze stanęła na podium. Zajęła tam trzecie miejsce w gigancie, przegrywając jedynie ze swą rodaczką Marie-Theres Nadig oraz Francuzką Perrine Pelen. Później była też między innymi druga w gigancie 8 grudnia w Limone Piemonte oraz trzecia w slalomie 21 stycznia 1980 roku w Bad Gastein i 9 marca w Wysokich Tatrach. Wielokrotnie zajmowała miejsca w czołowej dziesiątce, dzięki czemu uplasowała się na siódmej pozycji w klasyfikacji generalnej, piątej w klasyfikacji giganta i szóstej w slalomie. Wzięła także udział w igrzyskach olimpijskich w Lake Placid w 1980 roku, gdzie wywalczyła swój jedyny medal olimpijski. Po pierwszym przejeździe slalomu Hess zajmowała piąte miejsce, tracąc do prowadzącej Hanni Wenzel z Liechtensteinu jedną sekundę. W drugim przejeździe również osiągnęła piąty czas, dało to jej jednak trzeci łączny wynik i miejsce na najniższym stopniu podium. Ostatecznie straciła 2,80 sekundy do Wenzel i 1,39 sekundy do Christy Kinshofer z RFN. Na tych samych igrzyskach wystartowała także w gigancie, ale nie ukończyła rywalizacji.

Pierwsze zwycięstwo w zawodach Pucharu Świata odniosła 13 stycznia 1981 roku w Schruns, gdzie była najlepsza w slalomie. Poza tym jeszcze jedenaście razy stawała na podium, odnosząc sześć zwycięstw: 18 stycznia w Crans-Montana, 31 stycznia w Les Diablerets, 3 lutego w Zwiesel, 15 marca w Furano i 25 marca w Wangs zwyciężała w slalomie, a 24 marca w Wangs była najlepsza w gigancie. Dzięki temu Szwajcarka zdobyła pierwszą w karierze Małą Kryształową Kulę za zwycięstwo w klasyfikacji slalomu, a w gigancie była trzecia. Zajęła także drugie miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata, ulegając tylko Marie-Theres Nadig. W dwóch kolejnych sezonach wygrywała klasyfikację slalomu, wielokrotnie stając na podium i odnosząc dziesięć zwycięstw. Wygrywała kolejno slalomy 13 grudnia w Piancavallo, 21 grudnia 1981 roku w Saint-Gervais i 3 stycznia 1982 roku w Mariborze, slalom i kombinację 20 stycznia w Bad Gastein, giganta i slalom w dniach 20-21 marca 1982 roku w L'Alpe d'Huez, giganta 9 grudnia w Val d'Isère oraz slalomy 16 grudnia 1982 roku w San Sicario i 9 lutego 1983 roku w Mariborze. Wyniki te dały jej Kryształową Kulę i zwycięstwo w klasyfikacji generalnej sezonu 1981/1982, a także trzecie miejsce w gigancie i drugie w klasyfikacji kombinacji. Sezon 1982/1983 ukończyła na trzecim miejscu, ulegając jedynie Tamarze McKinney z USA i Hanni Wenzel. W lutym 1982 roku brała udział w mistrzostwach świata w Schladming, gdzie zwyciężyła kolejno w kombinacji, gigancie i slalomie. W zjeździe nie wzięła udziału.

Drugą i ostatnią w karierze Kryształową Kulę Szwajcarka wywalczyła w sezonie 1983/1984. W najlepszej trójce plasowała się jedenaście razy, w tym siedmiokrotnie zwyciężając: w slalomie 1 grudnia 1983 roku w Kranjskiej Gorze i 15 stycznia 1984 roku w Mariborze, w gigancie 11 grudnia 1983 roku w Val d'Isère i 17 marca 1984 roku w Jasnej oraz kombinacji 14 grudnia 1983 roku w Sestriere, 22 stycznia w Verbier i 29 stycznia 1984 roku w Saint-Gervais. W lutym 1984 roku brała udział w igrzyskach olimpijskich w Sarajewie, jednak nie zdobyła medalu. Rywalizację w gigancie zakończyła na siódmej pozycji, a w slalomie zajęła piąte miejsce. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Bormio była jedenasta w gigancie, a slalomu nie ukończyła. Wywalczyła za to złoty medal w kombinacji, uzyskując szesnasty czas zjazdu i najlepszy czas slalomu. W Pucharze Świata sześciokrotnie stawała na podium, wygrywając przy tym slalomy 19 marca w Park City i trzy dni później w Heavenly Valley. W klasyfikacji generalnej sezonu 1984/1985 była czwarta, a w klasyfikacji slalomu zdobyła kolejną Małą Kryształową Kulę.

Ostatni raz na podium klasyfikacji generalnej PŚ stanęła w sezonie 1985/1986, zajmując drugie miejsce za swą rodaczką, Marią Walliser. Na podium zawodów znalazła się dziewięć razy, z czego trzy razy wygrywała: kombinację 12 grudnia w Val d'Isère oraz slalom 15 grudnia w Savognin i 8 marca 1986 roku w Park City. Oprócz zwycięstwa w klasyfikacji generalnej wygrała także klasyfikacji slalomu, a w kombinacji była druga. Ostatnie pucharowe zwycięstwa odniosła 30 listopada w Waterville Valley i 21 grudnia 1986 roku w Valzoldana, gdzie była najlepsza w slalomach. Ostatni raz na podium stanęła 28 lutego 1987 roku w Zwiesel, gdzie była druga w slalomie za Corinne Schmidhauser. Trzy tygodnie później, 22 marca 1987 roku w Sarajewie po raz ostatni wystąpiła w międzynarodowych zawodach, zajmując dziewiąte miejsce w gigancie. Na przełomie stycznia i lutego 1987 roku wystąpiła na mistrzostwach świata w Crans-Montana, zdobywając złoty medal w kombinacji. Parę dni później zwyciężyła także w slalomie, wyprzedzając Austriaczkę Roswithę Steiner i Mateję Svet z Jugosławii. W marcu 1987 roku zakończyła karierę.

Wielokrotnie zdobywała medale mistrzostw Szwajcarii, w tym : w slalomie w latach 1980, 1981, 1982 i 1987, gigancie w latach 1981, 1983, 1984 i 1986 oraz kombinacji w latach 1979 i 1981. W 1982 roku otrzymała nagrodę Skieur d’Or, przyznawaną przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Dziennikarzy Narciarskich[1]. W tym samym roku otrzymała także nagrodę szwajcarskiej sportsmenki roku. W 1984 roku była chorążym reprezentacji Szwajcarii na igrzyskach w Sarajewie[2]. Po zakończeniu kariery wyszła za mąż za Jacquesa Reymonda, z którym ma trzech synów: Fabiana, Nicolasa i Marco[3]. Wraz z rodziną mieszka w miejscowości Saint-Légier-La Chiésaz w kantonie Vaud. Zajmuje się szkoleniem młodzieży i organizowaniem zawodów.

Jej siostra Monika Hess również uprawiała narciarstwo alpejskie.

Osiągnięcia[edytuj]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
DNF 21 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Gigant 2:41,66 min - Liechtenstein Hanni Wenzel
3.Bronze medal.svg 23 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Slalom 1:25,09 min +2,80 s Liechtenstein Hanni Wenzel
7. 13 lutego 1984 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Sarajewo Gigant 2:20,98 min +1,53 s Stany Zjednoczone Debbie Armstrong
5. 13 lutego 1984 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Sarajewo Slalom 1:36,47 min +1,44 s Włochy Paoletta Magoni

Mistrzostwa świata[edytuj]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
DNF 3 lutego 1978 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Garmisch-Partenkirchen Slalom 1:24,85 min - Austria Lea Sölkner
9. 4 lutego 1978 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Garmisch-Partenkirchen Gigant 2:41,15 min +3,10 s Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Maria Epple
DNF 21 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Gigant 2:41,66 min - Liechtenstein Hanni Wenzel
3.FIS bronze medal.png 23 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Slalom 1:25,09 min +2,80 s Liechtenstein Hanni Wenzel
1.FIS gold medal.png 31 stycznia 1982 Austria Schladming Kombinacja 8,99 pkt - -
1.FIS gold medal.png 2 lutego 1982 Austria Schladming Gigant 2:37,17 min - -
1.FIS gold medal.png 6 lutego 1982 Austria Schladming Slalom 1:41,60 min - -
1.FIS gold medal.png 4 lutego 1985 Włochy Bormio Kombinacja 18,72 pkt - -
11. 6 lutego 1985 Włochy Bormio Gigant 2:18,53 min +2,26 s Stany Zjednoczone Diann Roffe
DNF 9 lutego 1985 Włochy Bormio Slalom 1:29,58 min - Francja Perrine Pelen
1.FIS gold medal.png 30 stycznia 1987 Szwajcaria Crans-Montana Kombinacja 15,32 pkt - -
7. 1 lutego 1987 Szwajcaria Crans-Montana Zjazd 1:43,80 min +1,64 s Szwajcaria Maria Walliser
1.FIS gold medal.png 7 lutego 1987 Szwajcaria Crans-Montana Slalom 1:33,30 min - -

Puchar Świata[edytuj]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj]

Zwycięstwa w zawodach Pucharu Świata[edytuj]

  1. Austria Schruns13 stycznia 1981 (slalom)
  2. Szwajcaria Crans-Montana18 stycznia 1981 (slalom)
  3. Szwajcaria Les Diablerets31 stycznia 1981 (slalom)
  4. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Zwiesel3 lutego 1981 (slalom)
  5. Japonia Furano15 marca 1981 (slalom)
  6. Szwajcaria Wangs-Pizol24 marca 1981 (gigant)
  7. Szwajcaria Wangs-Pizol25 marca 1981 (slalom)
  8. Włochy Piancavallo13 grudnia 1981 (slalom)
  9. Francja Saint-Gervais21 grudnia 1981 (slalom)
  10. Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Maribor3 stycznia 1982 (slalom)
  11. Austria Bad Gastein20 stycznia 1982 (slalom)
  12. Austria Bad Gastein20 stycznia 1982 (kombinacja)
  13. Francja L'Alpe d'Huez20 marca 1982 (gigant)
  14. Francja L'Alpe d'Huez21 marca 1982 (slalom)
  15. Francja Val d'Isère9 grudnia 1982 (gigant)
  16. Włochy Piancavallo17 grudnia 1982 (slalom)
  17. Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Maribor9 lutego 1983 (slalom)
  18. Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Kranjska Gora1 grudnia 1983 (slalom)
  19. Francja Val d'Isère11 grudnia 1983 (gigant)
  20. Włochy Sestriere14 grudnia 1983 (kombinacja)
  21. Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Maribor15 stycznia 1984 (slalom)
  22. Szwajcaria Verbier22 stycznia 1984 (kombinacja)
  23. Francja Saint-Gervais29 stycznia 1984 (kombinacja)
  24. Czechosłowacja Jasná17 marca 1984 (gigant)
  25. Stany Zjednoczone Park City19 marca 1985 (slalom)
  26. Stany Zjednoczone Heavenly Valley22 marca 1985 (slalom)
  27. Francja Val d'Isère12 grudnia 1985 (kombinacja)
  28. Szwajcaria Savognin15 grudnia 1985 (slalom)
  29. Stany Zjednoczone Park City8 marca 1986 (slalom)
  30. Stany Zjednoczone Waterville Valley30 listopada 1986 (slalom)
  31. Włochy Valzoldana21 grudnia 1986 (slalom)
  • 31 zwycięstw (21 slalomów, 4 kombinacje i 6 gigantów)

Pozostałe miejsca na podium[edytuj]

  1. Francja Val d'Isère6 grudnia 1979 (gigant) – 3. miejsce
  2. Włochy Limone Piemonte8 grudnia 1979 (gigant) – 2. miejsce
  3. Austria Bad Gastein21 stycznia 1980 (slalom) – 3. miejsce
  4. Czechosłowacja Wysokie Tatry9 marca 1980 (slalom) – 3. miejsce
  5. Włochy Limone Piemonte12 grudnia 1980 (kombinacja) – 3. miejsce
  6. Włochy Piancavallo13 grudnia 1980 (slalom) – 2. miejsce
  7. Włochy Bormio21 grudnia 1980 (slalom) – 3. miejsce
  8. Szwajcaria Crans-Montana21 stycznia 1981 (kombinacja) – 2. miejsce
  9. Stany Zjednoczone Aspen8 marca 1981 (gigant) – 2. miejsce
  10. Francja Val d'Isère4 grudnia 1981 (gigant) – 2. miejsce
  11. Włochy Piancavallo12 grudnia 1981 (slalom) – 2. miejsce
  12. Włochy Piancavallo18 grudnia 1981 (kombinacja) – 2. miejsce
  13. Francja Chamonix22 grudnia 1981 (gigant) – 3. miejsce
  14. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Pfronten8 stycznia 1982 (gigant) – 2. miejsce
  15. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Pfronten14 stycznia 1982 (kombinacja) – 2. miejsce
  16. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Lenggries22 stycznia 1982 (slalom) – 3. miejsce
  17. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Oberstaufen9 lutego 1982 (gigant) – 3. miejsce
  18. Stany Zjednoczone Aspen27 lutego 1982 (gigant) – 2. miejsce
  19. Włochy San Sicario25 marca 1982 (gigant) – 2. miejsce
  20. Francja Val d'Isère8 grudnia 1982 (kombinacja) – 3. miejsce
  21. Włochy Limone Piemonte10 grudnia 1982 (slalom) – 2. miejsce
  22. Włochy Piancavallo17 grudnia 1982 (kombinacja) – 2. miejsce
  23. Szwajcaria Davos11 stycznia 1983 (slalom) – 2. miejsce
  24. Czechosłowacja Wysokie Tatry12 lutego 1983 (slalom) – 2. miejsce
  25. Kanada Mont Tremblant6 marca 1983 (gigant) – 3. miejsce
  26. Stany Zjednoczone Vail12 marca 1983 (gigant) – 3. miejsce
  27. Japonia Furano20 marca 1983 (slalom) – 2. miejsce
  28. Francja Val d'Isère11 grudnia 1983 (kombinacja) – 2. miejsce
  29. Szwajcaria Verbier22 stycznia 1984 (slalom) – 3. miejsce
  30. Stany Zjednoczone Waterville Valley11 marca 1984 (gigant) – 2. miejsce
  31. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Zwiesel21 marca 1984 (gigant) – 2. miejsce
  32. Szwajcaria Davos9 grudnia 1984 (kombinacja) – 2. miejsce
  33. Szwajcaria Davos9 grudnia 1984 (slalom) – 2. miejsce
  34. Austria Bad Kleinkirchheim11 stycznia 1985 (slalom) – 3. miejsce
  35. Szwajcaria Arosa25 stycznia 1985 (slalom) – 3. miejsce
  36. Włochy Sestriere8 grudnia 1985 (slalom) – 2. miejsce
  37. Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Maribor5 stycznia 1986 (slalom) – 2. miejsce
  38. Austria Bad Gastein12 stycznia 1986 (slalom) – 2. miejsce
  39. Austria Bad Gastein12 stycznia 1986 (kombinacja) – 2. miejsce
  40. Czechosłowacja Wysokie Tatry9 lutego 1986 (slalom) – 3. miejsce
  41. Stany Zjednoczone Waterville Valley18 marca 1986 (slalom) – 3. miejsce
  42. Austria Mellau11 stycznia 1987 (kombinacja) – 3. miejsce
  43. Szwajcaria Flühli15 lutego 1987 (slalom) – 3. miejsce
  44. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Zwiesel27 lutego 1987 (gigant) – 2. miejsce
  45. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Zwiesel28 lutego 1987 (slalom) – 2. miejsce

Bibliografia[edytuj]

Przypisy