Ernest (książę Brunszwiku)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ernest
książę Brunszwiku
(z Magnusem I Pobożnym)
Okres od 1344
do 1345
Poprzednik Otto Łagodny
Następca podział księstwa Brunszwiku
książę Getyngi
Okres od 1345
do 1366 lub 1367
Poprzednik podział księstwa Brunszwiku
Następca Otto
Dane biograficzne
Dynastia Welfowie
Data urodzenia ok. 1305
Data śmierci 1366 lub 1367
Ojciec Albrecht II Tłusty
Matka Ryksa
Żona Elżbieta

Ernest (ur. ok. 1305 r., zm. 1366 lub 1367 r.) – książę Brunszwiku od 1344 r., od 1345 w części księstwa z Getyngą, z dynastii Welfów.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ernest był jednym z licznych synów księcia Getyngi i Brunszwiku Albrechta II Tłustego oraz Ryksy, córki księcia Werle Henryka I. Ojciec zmarł, gdy Ernest był jeszcze dzieckiem – swą młodość spędził (wraz ze starszym bratem Magnusem pod opieką najstarszego spośród braci, Ottona Łagodnego. W 1344 r., po śmierci Ottona, który nie pozostawił synów, Magnus i Ernest przejęli rządy w jego księstwie. Rok później podzielili je między siebie: Magnus otrzymał Brunszwik i Wolfenbüttel, a Ernest mniej dochodowe części państwa z Getyngą.

Jego żoną była Elżbieta, córka landgrafa Hesji Henryka II Żelaznego. Mieli liczne dzieci, następcą Ernesta na tronie w Getyndze został jego najstarszy syn Otto I.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]