Ernest II Szwabski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ernest II Szwabski
książę Szwabii
Okres od 1015
do 17 sierpnia 1030
Dane biograficzne
Dynastia Babenbergowie
Data urodzenia 1012
Data śmierci 17 sierpnia 1030
Ojciec Ernest I Szwabski
Matka Gizela Szwabska

Ernest II (ur. 1012, zm. 17 sierpnia 1030) – książę Szwabii w latach 1015-1030 z dynastii Babenbergów, syn Ernesta I i Gizeli, pasierb cesarza Konrada II.

Ernest II został księciem Szwabii po śmierci ojca, w 1015 roku, jednak początkowo nie były to rządy samodzielne a regencja matki.

W 1024 kolejny mąż matki, Konrad II, został wybrany na króla Niemiec. Ernest miał bardzo dobre relacje z ojczymem, został przedstawicielem króla w Szwabii. Obaj byli też kandydatami do tronu Królestwa Burgundii po bezdzietnym wuju Gizeli, Rudolfie III. Ostatecznie królem Burgundii został Konrad.

W 1025 roku Ernest przyłączył do opozycji przeciw ojczymowi. W następnym roku Konrad pokonał opozycję, zaś Ernest poddał mu się i wziął udział w wyprawie włoskiej tegoż w latach 1026-27. Z Italii został odesłany do Szwabii by zdławić resztki rebelii przeciw Konradowi, jednak przyłączył się do opozycjonistów i poniósł ostateczną porażkę w tym starciu. W efekcie tych zdarzeń został uwięziony, jednak z powodu relacji rodzinnych i, być może, nacisków Gizeli, nie został pozbawiony tronu książęcego, choć jego wpływ na rzeczywistą politykę księstwa został sprowadzony do minimum lub całkowicie zlikwidowany.

W 1028 roku syn Konrada i przyrodni brat Ernesta, Henryk III, został królem Niemiec. Ernest został zwolniony z więzienia, nie zwrócono mu jednak samodzielnej władzy nad księstwem, gdyż odmówił wydania innych przedstawicieli opozycji.

Zginął kilka miesięcy później. Nie ożenił się i nie pozostawił potomstwa[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Karl Hoger, Rodowód Babenbergów, Warszawa 1976, str. 15.