Ernest Matuszek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grób Ernesta Matuszka na Cmentarzu Powązkowskim

Ernest Matuszek (ur. 1897 w Rychwałdzie, zm. 1952) – polski lekarz radiolog, powstaniec śląski, pracownik naukowy Uniwersytetu Warszawskiego[1].

Uczestnik wojny polsko-czechosłowackiej 1919, pracował wówczas w głównym punkcie opatrunkowym w Skoczowie. Brał udział w III powstaniu śląskim w służbach sanitarnych Grupy "Południe"[2]. Dyplom lekarski uzyskał w Krakowie (1927). Specjalizował się w dziedzinie radiologii w Szpitalu Ujazdowskim w Warszawie (1930-1932).

Po 1932 lekarz w Toruniu i Warszawie. Od 1938 komisarz Zakładu Ubezpieczeń Górników i Hutników w Karwinie. W czasie II wojny światowej przebywał w Warszawie. Po zakończeniu wojny pracownik naukowy Uniwersytetu Warszawskiego.

Jeden z pionierów polskiej radiografii stomatologicznej i pantomografii[3].

Redaktor "Polskiego Przeglądu Radiologicznego", autor podręcznika pt. "Zarys techniki rentgenowskiej".

Spoczywa na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 110-5-22)[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Józef Golec, Stefania Bojda, Słownik biograficzny Ziemi Cieszyńskiej, t. 3 "Cieszyn", 1998, s. 168.
  2. Matuszek Ernest,, Beskidzkie ABC – regionalna baza informacyjna [dostęp 2020-05-13] (pol.).
  3. Florentyna Łabiszewska-Jaruzelska: Ortodoncja: zasady i praktyka. Warszawa: PZWL, 1977, s. 92-95.
  4. Cmentarz Stare Powązki: MATUSZKOWIE, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2019-03-28].