Ernest Matuszek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ernest Matuszek (ur. 1897 w Rychwałdzie, zm. 1952) – polski lekarz radiolog, powstaniec śląski, pracownik naukowy Uniwersytetu Warszawskiego.

Uczestnik wojny polsko-czechosłowackiej 1919, pracował wówczas w głównym punkcie opatrunkowym w Skoczowie. Brał udział w III powstaniu śląskim. Dyplom lekarski uzyskał w Krakowie (1927). Specjalizował się w dziedzinie radiologii w Szpitalu Ujazdowskim w Warszawie (1930-1932).

Po 1932 lekarz w Toruniu i Warszawie. Od 1938 komisarz Zakładu Ubezpieczeń Górników i Hutników w Karwinie. W czasie II wojny światowej przebywał w Warszawie. Po zakończeniu wojny pracownik naukowy Uniwersytetu Warszawskiego.

Jeden z pionierów polskiej radiografii stomatologicznej i pantomografii[1].

Redaktor "Polskiego Przeglądu Radiologicznego", autor podręcznika pt. "Zarys techniki rentgenowskiej".

Przypisy[edytuj]

  1. Florentyna Łabiszewska-Jaruzelska: Ortodoncja: zasady i praktyka. Warszawa: PZWL, 1977, s. 92-95.

Bibliografia[edytuj]

  • Golec Józef, Bojda Stefania, Słownik biograficzny Ziemi Cieszyńskiej, t. 3 - Cieszyn, 1998, s. 168.