Ernest Wilhelm Bursche

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ernest Bursche, ok. 1898 r.

Ernest Wilhelm Bursche (ur. 9 maja 1831 w Turku, zm. 6 kwietnia 1904 w Zgierzu) – pastor wyznania ewangelicko augsburskiego, proboszcz parafii w Zgierzu. Był synem tkacza Joachima Gotthelfa Bursche (ur. 1803) pochodzącego z Saksonii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ernest Wilhelm Bursche był pierworodnym synem tkacza Joachima Gotthelfa Bursche. Początkowo uczył się w szkole w miejscowości Niska w Saksonii. W latach 1852 i 1853 utracił oboje rodziców. W roku 1854 rozpoczął studia na wydziale teologii ewangelickiej uniwersytetu w Dorpacie (Tartu), które ukończył w roku 1858. Był dwukrotnie żonaty: z Matyldą Müller (zm. 1875) i w roku 1879 z Matyldą Harmel. Był ojcem dziewięciu synów i trzech córek.

Kościół ewangelicki w Zgierzu

Najstarszym synem był Juliusz Bursche, późniejszy generalny superintendent i biskup kościoła ewangelicko-augsburskiego w Polsce. Kolejnymi dziećmi byli:

15 sierpnia 1858 został ordynowany i rozpoczął wikariat w Lipnie, 1 grudnia 1858 w Kaliszu, a w czerwcu 1863 w gminie św. Trójcy w Łodzi.

4 września 1865 został administratorem, a 7 października 1866 proboszczem parafii ewangelicko-augsburskiej w Zgierzu, i sprawował tę funkcję do końca życia. Dodatkowo od roku 1897 był superintendentem diecezji płockiej.

Zobacz też: Bursche

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]