Ernst Vettori

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ernst Vettori
Data i miejsce urodzenia 25 czerwca 1964
Austria Hall in Tirol, Austria
Klub HSV Absam
Debiut w PŚ 4 stycznia 1981, Innsbruck
(31. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 26 lutego 1981, Chamonix
(3. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 26 lutego 1981, Chamonix
(3. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 13 lutego 1985, Sankt Moritz
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Austria
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Albertville 1992 normalna
Srebro
Albertville 1992 druż.
Mistrzostwa świata
Złoto
Val di Fiemme 1991 druż.
Srebro
Seefeld 1985 druż.
Brąz
Oberstdorf 1987 duża
Brąz
Oberstdorf 1987 druż.
Brąz
Falun 1993 druż.
Mistrzostwa świata juniorów
Złoto
Murau 1982
Srebro
Schonach 1981
Puchar Świata w skokach
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1985/1986
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1986/1987
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1989/1990
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1984/1985
Turniej Czterech Skoczni
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
1985/1986
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
1986/1987
Inne nagrody
Gold medal with cup.svg Medal Holmenkollen
1991
Odznaczenia
Odznaka za Zasługi dla Republiki Austrii - Złota Odznaka Honorowa

Ernst Vettori (ur. 25 czerwca 1964) – austriacki skoczek narciarski, dwukrotny medalista olimpijski, pięciokrotny medalista mistrzostw świata, dwukrotny medalista mistrzostw świata juniorów, dwukrotny zwycięzca Turnieju Czterech Skoczni, a także zdobywca medalu Holmenkollen.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Ernst Vettori urodził się 25 czerwca 1964 roku w Hall in Tirol niedaleko Innsbrucka. Wychowywał się jednak w Absam, gdzie znajdował się jego rodzinny dom. Ojciec Vettoriego uprawiał kombinację norweską, a po zakończeniu kariery został trenerem w tej dyscyplinie. W wieku 14 lat Ernst Vettori zdecydował poświęcić się skokom. Po ukończeniu szkoły podstawowej zgłosił się do 5-letniego gimnazjum w Stams, 50 km od Innsbrucka. Jeszcze przed ukończeniem szkoły Vettori został członkiem reprezentacji Austrii. W 1981 roku zajął 2 miejsce na MŚ juniorów w Schonach im Schwarzwald, a rok później zdobył złoty medal na MŚJ w Murau.[1]

W Pucharze Świata w skokach zadebiutował 4 stycznia 1981 roku podczas konkursu na skoczni Bergisel w Innsbrucku, gdzie zajął 31. miejsce. Nieco ponad miesiąc później, 26 lutego 1981 roku w Chamonix po raz pierwszy stanął na podium zawodów PŚ zajmując trzecie miejsce. Trzecie miejsce zajął także dwa dni później, w innej francuskiej miejscowości Saint-Nizier. Wyniki te dały mu 26. miejsce w klasyfikacji generalnej sezonu 1980/1981. Jego pierwszą duża imprezą seniorską były mistrzostwa świata w Oslo, gdzie zajął. 24 miejsce w konkursie indywidualnym na skoczni normalnej. Od końca sezonu 1980/1981 do sezonu 1983/1984 włącznie tylko trzykrotnie stawał na podium, za każdym razem na jego trzecim stopniu: raz w 1982, 1983 i 1984 roku. W sezonie 1982/1983 Pucharu Świata w lotach był trzynasty, a rok później zajął 11. miejsce. W 1984 roku wziął udział w igrzyskach olimpijskich w Sarajewie zajmując indywidualnie 36. miejsce na normalnym obiekcie.

Przełom nastąpił w sezonie 1984/1985, kiedy to ośmiokrotnie stawał na podium, odnosząc przy tym swoje pierwsze zwycięstwo w karierze, 30 grudnia 1984 roku okazał się najlepszy podczas konkursu w zachodnioniemieckim Oberstdorfie. Był następnie dziesiąty w Garmisch-Partenkirchen, trzynasty w Innsbrucku oraz ósmy w Bischofshofen, co pozwoliło mu zająć czwarte miejsce w klasyfikacji końcowej 33. edycji Turnieju Czterech Skoczni. Wygrał także zawody w szwajcarskim Engelbergu 17 lutego 1985 roku. Ponadto na mistrzostwach świata w Seefeld wspólnie z Andreasen Felderem, Arminem Koglerem i Güntherem Strannerem wywalczył srebrny medal w konkursie drużynowym. W indywidualnych startach na obu skoczniach zajął wysokie piąte miejsce. W tym sezonie odbywały się także mistrzostwa świata w lotach w Planicy, gdzie Vettori zajął 20. miejsce. Ostatecznie w klasyfikacji generalnej sezonu 1984/1985 zajął trzecie miejsce.

Sezon 1985/1986 rozpoczął od trzynastego miejsca w kanadyjskim Thunder Bay, jednak później było tylko lepiej. We wszystkich pozostałych konkursach sezonu Austriak plasował się w czołowej dziesiątce zawodów, trzynastokrotnie stawał na podium, odnosząc przy tym pięć zwycięstw. Czwarte miejsce w Oberstdorfie, drugie w Ga-Pa, dziewiąte w Innsbrucku oraz zwycięstwo w Bischofshofen dały mu zwycięstwo w 34. Turnieju Czterech Skoczni. Co więcej zajął trzecie miejsce w nieoficjalnej klasyfikacji generalnej sezonu 1985/1986 w lotach, a w PŚ w skokach uległ tylko Finowi Mattiemu Nykänenowi. Dobrą passę Vettori kontynuował w sezonie 1986/1987 ponownie zajmując drugi miejsce w klasyfikacji generalnej PŚ (tym razem lepszy był Norweg Vegard Opaas). Zwyciężył w 35. edycji Turnieju Czterech Skoczni, przy czym nie wygrał żadnego z konkursów: był siódmy w Oberstdorfie i Ga-Pa, trzeci w Innsbrucku oraz drugi w Bischofshofen. Na mistrzostwach świata w Oberstdorfie zdobył brązowy medal w konkursie indywidualnym na dużej skoczni, ustępując jedynie Andreasowi Felderowi i Vegardowi Opaasowi, a na normalnym obiekcie był dziesiąty. Na tych samych mistrzostwach Austriacy w składzie: Ernst Vettori, Richard Schallert, Franz Neuländtner i Andreas Felder wywalczyli brązowy medal w konkursie drużynowym.

Podczas igrzysk olimpijskich w Calgary indywidualnie plasował się w trzeciej dziesiątce, a w konkursie drużynowym Austriacy z Vettorim w składzie zajęli piąte miejsce. Rok później, na mistrzostwach świata w Lahti zajął 41. miejsce miejsce na normalnej skoczni, a na dużej był czternasty. W konkursie drużynowym Austriakom, podobnie jak na igrzyskach w Calgary nie udało się stanąć na podium, zajęli ostatecznie szóste miejsce. W ciągu tych dwóch lat łącznie pięć razy stawał na podium, tylko raz zwyciężając. Znacznie lepiej spisywał się w sezonie 1989/1990, kiedy sześciokrotnie stawał na podium, po dwa razy na każdym jego stopniu co dało mu ponownie drugie miejsce w klasyfikacji generalnej, lepszy był tylko Ari-Pekka Nikkola z Finlandii. Zajął także 17. miejsce na mistrzostwach świata w lotach w Vikersund w 1990 roku.

Mistrzostwa świata w Val di Fiemme w 1991 roku przyniosły mu złoty medal wywalczony wspólnie z Heinzem Kuttinem, Stefanem Horngacherem i Andreasem Felderem w konkursie drużynowym. Indywidualnie na tych samych mistrzostwach zajął ósme miejsce na dużej oraz dziesiąte na normalnej skoczni. Swój największy indywidualny sukces osiągnął jednak na igrzyskach olimpijskich w Albertville, gdzie zwyciężył w konkursie indywidualnym na normalnej skoczni. Po pierwszej serii zajmował trzecie miejsce, za swoim rodakiem Martinem Höllwarthem oraz Finem Tonim Nieminenem, jednak w drugiej serii Vettori oddał najdłuższy skok (87,5 m) co pozwoliło mu sięgnąć po złoty medal. Ponadto był piętnasty na dużym obiekcie, a w konkursie drużynowym razem z Heinzem Kuttinem, Martinem Höllwarthem i Andreasem Felderem zdobył srebrny medal. Swoje ostatnie zwycięstwo Vettori odniósł 4 marca 1992 roku w szwedzkim Örnsköldsvik, a tydzień później w norweskim Trondheim, gdzie zajął trzecie miejsce po raz ostatni w karierze stanął na podium indywidualnych zawodów PŚ. Ostatni sukces osiągnął podczas mistrzostw świata w Falun w 1993 roku, gdzie razem z Kuttinem, Horngacherem i Andreasem Goldbergerem zdobył brązowy medal. Indywidualnie wystartował tylko w konkursie na normalnej skoczni, w którym uplasował się na jedenastym miejscu. W styczniu 1994 roku podjął decyzję o zakończeniu kariery.

Łącznie w konkursach Pucharu Świata 54 razy stawał na podium, w tym 15 razy zwyciężał, 18 razy był drugi oraz 21 razy trzeci. W 1991 roku otrzymał medal Holmenkollen wspólnie z dwoma Norwegami: biegaczem narciarskim Vegardem Ulvangiem i dwuboistą Trondem Einarem Eldenem oraz niemieckim skoczkiem narciarskim Jensem Weißflogiem.

Jego żoną jest była austriacka narciarka alpejska Sieglinde Winkler.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
36. 12 lutego 1984 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Sarajewo Skocznia normalna indywidualnie 173.2 pkt -42.0 pkt Niemiecka Republika Demokratyczna Jens Weißflog
24. 14 lutego 1988 Kanada Calgary Skocznia normalna indywidualnie 181.1 pkt -48.0 pkt Finlandia Matti Nykänen
28. 23 lutego 1988 Kanada Calgary Skocznia duża indywidualnie 176.6 pkt -47.4 pkt Finlandia Matti Nykänen
5. 24 lutego 1988 Kanada Calgary Skocznia duża drużynowo [2] 577.6 pkt -56.8 pkt  Finlandia
1.Gold medal.svg 9 lutego 1992 Francja Albertville Skocznia normalna indywidualnie 222.8 pkt - -
2.Silver medal.svg 14 lutego 1992 Francja Albertville Skocznia duża drużynowo [3] 642.9 pkt -1.5 pkt  Finlandia
15. 16 lutego 1992 Francja Albertville Skocznia duża indywidualnie 190.9 pkt -48.6 pkt Finlandia Toni Nieminen

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
24. 21 lutego 1982 Norwegia Oslo Skocznia normalna indywidualnie 224.3 pkt -25.0 pkt Austria Armin Kogler
4. 26 lutego 1984 Szwajcaria Engelberg Skocznia duża drużynowo [4] 561.0 pkt -57.3 pkt  Finlandia
5. 20 stycznia 1985 Austria Seefeld Skocznia duża indywidualnie 219.0 pkt -5.2 pkt Norwegia Per Bergerud
2.Silver medal with cup.svg 22 stycznia 1985 Austria Seefeld Skocznia duża drużynowo [5] 579.2 pkt -3.8 pkt  Finlandia
5. 26 stycznia 1985 Austria Seefeld Skocznia normalna indywidualnie 212.5 pkt -12.8 pkt Niemiecka Republika Demokratyczna Jens Weißflog
3.Bronze medal with cup.svg 15 lutego 1987 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Oberstdorf Skocznia duża indywidualnie 207.0 pkt -9.0 pkt Austria Andreas Felder
3.Bronze medal with cup.svg 17 lutego 1987 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Oberstdorf Skocznia duża drużynowo [6] 587.5 pkt -46.6 pkt  Finlandia
10. 20 lutego 1987 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Oberstdorf Skocznia normalna indywidualnie 210.2 pkt -14.2 pkt Czechosłowacja Jiří Parma
14. 20 lutego 1989 Finlandia Lahti Skocznia duża indywidualnie 180.5 pkt -38.0 pkt Finlandia Jari Puikkonen
6. 22 lutego 1989 Finlandia Lahti Skocznia duża drużynowo [7] 606.5 pkt -68.5 pkt  Finlandia
41. 26 lutego 1989 Finlandia Lahti Skocznia normalna indywidualnie 86.5 pkt -28.0 pkt Niemiecka Republika Demokratyczna Jens Weißflog
8. 10 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Skocznia duża indywidualnie 199.3 pkt -18.2 pkt Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Franci Petek
1.Gold medal with cup.svg 14 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Skocznia duża drużynowo [8] 567.6 pkt - -
10. 16 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Skocznia normalna indywidualnie 210.0 pkt -12.9 pkt Austria Heinz Kuttin
3.Bronze medal with cup.svg 23 lutego 1993 Szwecja Falun Skocznia duża drużynowo [9] 745.4 pkt -76.1 pkt  Norwegia
11. 27 lutego 1993 Szwecja Falun Skocznia normalna indywidualnie 207.8 pkt -30.0 pkt Japonia Masahiko Harada

Mistrzostwa świata w lotach[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
20. 17 marca 1985 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Planica Loty indywidualnie 450.5 pkt -120.0 pkt Finlandia Matti Nykänen
17. 25 lutego 1990 Norwegia Vikersund Loty indywidualnie 314.9 pkt -42.8 pkt Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Dieter Thoma

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
2.Silver medal with cup.svg 11 lutego 1981 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Schonach im Schwarzwald Skocznia normalna indywidualnie ? ? Finlandia Matti Nykänen
1.Gold medal with cup.svg 3 marca 1982 Szwajcaria Murau Skocznia normalna indywidualnie ? - -

Puchar Świata w skokach narciarskich[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Skocznia Nota Pozycja Strata Zwycięzca
1. 26 lutego 1981 Francja Chamonix Tremplin aux Bossons ? 3. ? Roger Ruud
2. 28 lutego 1981 Francja Saint-Nizier Dauphine 226.5 pkt 3. -21.1 pkt Roger Ruud
3. 23 stycznia 1982 Kanada Thunder Bay Normal Thunder 124.1 pkt 3. -11.6 pkt Horst Bulau
4. 28 stycznia 1983 Szwajcaria Gstaad Mattenschanze 246.0 pkt 3. -4.3 pkt Horst Bulau
5. 9 marca 1984 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken ? 3. ? Pavel Ploc
6. 8 grudnia 1984 Kanada Thunder Bay Normal Thunder 224.2 pkt 3. -20.4 pkt Andreas Felder
7. 9 grudnia 1984 Kanada Thunder Bay Big Thunder ? 3. ? Pavel Ploc
8. 15 grudnia 1984 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-120 225.5 pkt 3. -7.7 pkt Andreas Felder
9. 30 grudnia 1984 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Oberstdorf Schattenbergschanze 235.4 pkt 1. - -
10. 13 lutego 1985 Szwajcaria Sankt Moritz Olympiaschanze 225.0 pkt 1. - -
11. 17 lutego 1985 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze 229.0 pkt 2. -2.5 pkt Jens Weißflog
12. 8 marca 1985 Szwecja Falun Lugnet 221.2 pkt 3. -6.2 pkt Andreas Felder
13. 24 marca 1985 Czechosłowacja Štrbské Pleso MS 1970 A 225.3 pkt 2. -0.6 pkt Matti Nykänen
14. 8 grudnia 1985 Kanada Thunder Bay Big Thunder 226.1 pkt 3. -1.0 pkt Primož Ulaga
15. 15 grudnia 1985 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-90 223.8 pkt 2. -0.3 pkt Franz Neuländtner
16. 1 stycznia 1986 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze 211.5 pkt 2. -1.3 pkt Pavel Ploc
17. 6 stycznia 1986 Austria Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze 224.2 pkt 1. - -
18. 11 stycznia 1986 Czechosłowacja Harrachov Čerťák 211.2 pkt 2. -13.0 pkt Matti Nykänen
19. 12 stycznia 1986 Czechosłowacja Liberec Ještěd 103.5 pkt 2. -6.6 pkt Piotr Fijas
20. 19 stycznia 1986 Niemiecka Republika Demokratyczna Oberwiesenthal Fichtelbergschanzen 213.8 pkt 1. - -
21. 26 stycznia 1986 Japonia Sapporo Ōkurayama 197.9 pkt 2. -35.4 pkt Matti Nykänen
22. 16 lutego 1986 Norwegia Vikersund Vikersundbakken 359.0 pkt 2. -2.5 pkt Andreas Felder
23. 21 lutego 1986 Szwajcaria Gstaad Mattenschanze 222.8 pkt 1. - -
24. 1 marca 1986 Finlandia Lahti Salpausselkä 212.6 pkt 3. -13.1 pkt Matti Nykänen
25. 16 marca 1986 Norwegia Oslo Holmenkollbakken 227.5 pkt 1. - -
26. 24 marca 1986 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Planica Bloudkova Velikanka 242.3 pkt 1. - -
27. 13 grudnia 1986 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-120 221.4 pkt 2. -2.1 pkt Vegard Opaas
28. 14 grudnia 1986 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-90 241.2 pkt 1. - -
29. 4 stycznia 1987 Austria Innsbruck Bergisel 222.6 pkt 3. -3.8 pkt Primož Ulaga
30. 6 stycznia 1987 Austria Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze 105.1 pkt 2. -4.6 pkt Tuomo Ylipulli
31. 11 stycznia 1987 Czechosłowacja Štrbské Pleso MS 1970 A 194.1 pkt 3. -18.0 pkt Ulf Findeisen
32. 14 stycznia 1987 Niemiecka Republika Demokratyczna Oberwiesenthal Fichtelbergschanzen 224.6 pkt 1. - -
33. 1 marca 1987 Finlandia Lahti Salpausselkä 214.2 pkt 3. -7.5 pkt Matti Nykänen
34. 20 marca 1987 Norwegia Oslo Holmenkollbakken 223.4 pkt 3. -7.1 pkt Vegard Opaas
35. 5 grudnia 1987 Kanada Thunder Bay Normal Thunder 220.9 pkt 3. -29.3 pkt Matti Nykänen
36. 17 stycznia 1988 Włochy Gallio Trampolino di Pakstall 218.2 pkt 1. - -
37. 26 marca 1988 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Planica Srednija Velikanka 215.1 pkt 3. -10.6 pkt Primož Ulaga
38. 17 stycznia 1988 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-120 223.5 pkt 2. -5.0 pkt Jan Boklöv
39. 11 grudnia 1988 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-90 221.2 pkt 2. -0.3 pkt Vegard Opaas
40. 9 grudnia 1989 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-120 234.0 pkt 1. - -
41. 10 grudnia 1989 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-90 229.1 pkt 2. -7.5 pkt Ari-Pekka Nikkola
42. 16 grudnia 1989 Japonia Sapporo Miyanomori 228.3 pkt 1. - -
43. 4 stycznia 1990 Austria Innsbruck Bergisel 222.0 pkt 3. -5.0 pkt Ari-Pekka Nikkola
44. 7 lutego 1990 Szwajcaria Sankt Moritz Olympiaschanze 217.9 pkt 3. -0.7 pkt František Jež
45. 18 lutego 1990 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 200.5 pkt 2. -11.0 pkt František Jež
46. 2 grudnia 1990 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-120 177.2 pkt 3. -24.0 pkt André Kiesewetter
47. 16 stycznia 1991 Austria Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze 218.7 pkt 2. -7.1 pkt Andreas Felder
48. 10 marca 1991 Szwecja Falun Lugnet 217.3 pkt 3. -7.1 pkt Mikael Martinsson
49. 17 marca 1991 Norwegia Oslo Holmenkollbakken 233.6 pkt 1. - -
50. 2 grudnia 1991 Kanada Thunder Bay Big Thunder 239.0 pkt 1. - -
51. 29 lutego 1992 Finlandia Lahti Salpausselkä 232.2 pkt 2. -2.7 pkt Toni Nieminen
52. 4 marca 1992 Szwecja Örnsköldsvik Paradiskullen 219.6 pkt 1. - -
53. 8 marca 1992 Norwegia Trondheim Granåsen 208.0 pkt 2. -3.2 pkt Heinz Kuttin
54. 11 marca 1992 Norwegia Trondheim Granåsen 187.8 pkt 2. -43.5 pkt Toni Nieminen

Miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

Sezon PŚ 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce razem
1991/1992 2 3 - 5
1990/1991 1 1 2 4
1989/1990 2 2 2 6
1988/1989 - 1 - 1
1987/1988 1 1 2 4
1986/1987 2 2 4 8
1985/1986 5 6 2 13
1984/1985 2 2 4 8
1983/1984 - - 1 1
1982/1983 - - 1 1
1981/1982 - - 1 1
1980/1981 - - 2 2
suma 15 18 21 54

Puchar Świata w lotach narciarskich[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]