Espen Baardsen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Espen Baardsen
Imię i nazwisko Espen Baardsen
Data i miejsce
urodzenia
7 grudnia 1977
San Rafael, Stany Zjednoczone 
Pozycja bramkarz
Wzrost 196 cm
Masa ciała 89 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
do 1996
1996-2000
2000-2002
2002-2003
San Francisco All Blacks
Tottenham Hotspur
Watford F.C.
Everton F.C.

23 (0)
41 (0)
1 (0)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1998-2000 Norwegia Norwegia 4 (0)

Espen Baardsen (ur. 7 grudnia 1977 w San Rafael, Stany Zjednoczone), były piłkarz norweski grający na pozycji bramkarza. Podczas kariery piłkarskiej mierzył 196 cm wzrostu, ważył 89 kg.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Baardsen urodził się w Kalifornii, ale jego rodzice są Norwegami. Piłkarską karierę rozpoczął w tamtejszym klubie San Francisco All Blacks. W 1995 roku został zauważony przez skautów Tottenhamu Hotspur i 16 lipca 1996 podpisał profesjonalny kontrakt z tym klubem. W Premiership zadebiutował 3 maja 1997 w przegranym 1:2 wyjazdowym meczu z Liverpoolem. W Tottenhamie występował przez cztery lata, ale w tym okresie był rezerwowym dla reprezentanta Anglii, Iana Walkera i wystąpił w 23 ligowych meczach. W 2000 roku został sprzedany za 1,25 miliona funtów do Watfordu. Początkowo grał w pierwszym składzie w rozgrywkach Division One, ale w sezonie 2001/2002 przegrał rywalizację z Alekiem Chamberlainem. W sezonie 2002/2003 krótko był bramkarzem Evertonu, jednak wystąpił tylko w jednym spotkaniu. W 2003 roku wrócił do USA i w wieku 25 lat zakończył piłkarską karierę z powodu braku zainteresowania futbolem. Obecnie pracuje jako analityk finansowy w London-based hedge fund[1].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W swojej karierze Baardsen rozegrał ponad 20 spotkań w młodzieżowej reprezentacji Norwegii U-21. W pierwszej reprezentacji zadebiutował 6 września 1998 roku w przegranym 1:3 meczu z Łotwą, rozegranym w ramach eliminacji do Euro 2000. Wcześniej w tym samym roku został powołany przez selekcjonera Egila Olsena na Mistrzostwa Świata we Francji, na których będąc rezerwowym dla Frode Grodåsa nie wystąpił w żadnym spotkaniu. Łącznie w drużynie narodowej wystąpił 4 razy.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy