Estação Rossio

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Estação Rossio
Budynek dworca
Budynek dworca
Państwo  Portugalia
Miejscowość Lizbona
Zarządca REFER
Data otwarcia 1891
Poprzednie nazwy Estação da Avenida
Dane techniczne
Liczba peronów 6
Liczba krawędzi
peronowych
5
Kasy T
Przejścia nadziemne N
Przejścia podziemne T
Linie kolejowe
Położenie na mapie Lizbony
Mapa lokalizacyjna Lizbony
Estação Rossio
Estação Rossio
Położenie na mapie Portugalii
Mapa lokalizacyjna Portugalii
Estação Rossio
Estação Rossio
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Estação Rossio
Estação Rossio
Ziemia 38°42′53″N 9°08′32″W/38,714722 -9,142222
Strona internetowa
Portal Portal Transport szynowy

Estação Rossio – stacja kolejowa w Lizbonie, w Portugalii. Znajduje się na Linha de Sintra, pomiędzy Rossio i Praça dos Restauradores. Stacja została otwarta w 1890 pod nazwą Estação da Avenida. Znajduje się tu stacja metra.

Charakterystyka[edytuj]

Położenie[edytuj]

Znajduje się w Lizbonie, od strony Rua 1º de Dezembro.

Infrastruktura[edytuj]

Stacja posiada 5 torów o długości między 147 i 196 metrów; perony mają długość 132-208 metrów i wszystkie 90 cm wysokości[1].

Budynek[edytuj]

Zbudowany w stylu manuelińskiej przez architekta José Luís Monteiro, budynek od 1971 r. stanowi obiekt zabytkowy[2] i jest istotną częścią wspólnej strefy ochrony zabytków Avenida da Liberdade[3].

Oryginalny budynek stacji, który jest przykryty metalową halą peronową, mieści hotel, tunel Rossio i rampy dojazdowe do Largo do Carmo. Hala peronowa ma 130 metrów długości i 21 metrów wysokości.

Transport publiczny[edytuj]

Carris (autocarros e eléctricos)Autobusy i tramwaje Carris:

  • 12 Praça da Figueira - Castelo [linia okrężna]
  • 15 Praça da Figueira - Algés
  • 28 Martim Moniz - Prazeres
  • 91 Aerobus
  • 207 Cais do Sodré - Fetais
  • 708 Martim Moniz - Parque das Nações
  • 709 Restauradores - Campo de Ourique
  • 711 Sul e Sueste - Alto da Damaia
  • 714 Praça da Figueira - Outurela
  • 732 Marquês de Pombal - Caselas
  • 734 Martim Moniz - Estação Santa Apolónia
  • 737 Praça da Figueira - Castelo
  • 736 Odivelas - Cais do Sodré
  • 759 Restauradores - Oriente
  • 760 Gomes Freire - Ajuda

Historia[edytuj]

Wiek XIX[edytuj]

Dekret z 7 lipca 1886 r. upoważnił Companhia Real dos Caminhos de Ferro Portugueses do budowy połączenia kolejowego między Linha do Leste w Xabregas, a Linha do Oeste, w Benfice; kolejny dekret, z dnia 9 kwietnia następnego roku, upoważnił ją do budowy i eksploatacji przedłużenia miejskiego dwukierunkowego, łączącego Linha do Oeste z centrum Lizbony, które będzie służyć do pasażerom i kupcom[4]. Trzeci dekret, wydany w dniu 23 lipca upoważnił firmę do zbudowania łącznika między Linha de Cintura z Dworca Centralnego w Lizbonie (później dworzec kolejowy Rossio).

Budowę stacji zaplanowano między 1886 i 1887 rokiem, na podstawie projektu architekta José Luís Monteiro, a budowa została wykonana przez firmy DuParcly & Bartissol, Papot & Blanchard i E. Beraud.. Tego samego roku zaczęto wyburzanie kilku budynków pod budowę stacji; planowano, że budynek będzie miał wymiary 23 do 43.5 m, na 45 do 19 m[5].

W kwietniu 1889 roku tunel Rossio i stacja kolejowa zostały ukończona, a pierwszy przejazd tunelem miał miejsce w maju tego roku. Jednak do maja 1891 stacja była nieczynna, a oficjalne otwarcie odbyło się w czerwcu 1891 r.

W listopadzie 1893 roku został otwarty przetarg na dostawę i montaż oświetlenia elektrycznego w stacji i tunelu, z własnym sprzętem do generowania prądu elektrycznego. W lutym 1895 uruchomiono windy oraz biuro sprzedaży biletów i nadawania bagażu, które początkowo znajdowały się na dolnym poziomie, a następnie zostały przeniesione na góry poziom.

Wiek XX[edytuj]

Dworzec w 1984

W 1902 roku zamontowano nowe zegary. W tym samym roku, Companhia Real zawarła umowę z francuską firmą Hallé & Cie, aby zastąpić wymienniki hydrauliczne, na elektryczne. Wszystkie urządzenia, windy, podnośniki, sygnalizacje zostały wymienione na nowe, z napędem elektrycznym.

W 1919 roku była to jedna z tych stacji, gdzie używano systemu auto duch, tj. systemu zabezpieczeń stosowanego w celu zapobiegania aktom sabotażu. W lipcu 1926 roku Companhia dos Caminhos de Ferro Portugueses rozpoczęła kursy pociągami elektrycznymi na Linha de Sintra, w tym odcinku do Rossio[6]. Stacja w 1932 roku stała się częścią pierwszego sezonu Comboio Mistério, pociągu specjalnego organizowanego dla turystów. W 1934 roku stacja przeszła modernizację, a od 1943 r. kończył tutaj swój bieg pociąg Lusitania Express.

W 1954 roku zaczęto prace dotyczące przygotowania do elektryfikacji w tunelu Rossio. W tym samym roku stacja ta straciła swoją pozycję głównego dworca kolejowego Lizbony, ponieważ pociągi dalekobieżne zostały przeniesione na dworzec Santa Apolónia.

W dniu 15 kwietnia 1970 roku zamontowano na Estação Rossio nowe urządzenia do sprzedaży biletów, zaś w połowie lat 70. stacja, jako pierwsza na terenie Portugalii, zyskała centrum handlowe.

W 1993 roku w ramach projektu modernizacji taboru kolejowego i infrastruktury kolejowej Comboios de Portugal zaplanowano remont, który obejmował tory wewnątrz hali i budowę połączenia z Metrem w Lizbonie.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]