Esterházy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb rodu Esterházy

Esterházy (węg. Eszterházy, lub słow. Esterházi) – nazwisko rodowe starej, znaczącej węgierskiej rodziny magnackiej.

Pochodzenie rodziny Esterházy[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka na temat rodziny Esterházy pochodzi z 1527. Trzej pierwsi znaczący członkowie rodu to bracia Nikolaus, Paul i Daniel Esterházy, dali oni początek do dziś istniejącym głównym liniom rodu Esterházy, mianowicie: Forchtenstein, Czesznek i Zvolen.

To Nikolaus Esterházy dzięki strategicznemu i dyplomatycznemu działaniu wyniósł rodzinę Esterházy z poziomu węgierskiej drobnej szlachty na wyżyny magnaterii. W drodze na szczyty hierarchii pomocną była mu wierność cesarzowi i waleczność rodu w walkach z Turkami. Historia walki rodziny Esterházy przeciw Turkom ciągnęła się poprzez stulecia, a swój szczyt osiągnęła w XVII wieku, a ich wkład Habsburgowie uhonorowali osadzeniem kolejno Nikolausa i Paula Esterházy na urzędzie palatyna (namiestnika) Królestwa Węgierskiego. W roku 1687 cesarz Leopold I Habsburg nadał Pawłowi Esterházemu tytuł książęcy, jako wyraz wdzięczności i uznawania jego zasług w walce z Turkami. Jednakże dopiero w 1712 ród Esterházy uzyskał tytuł ten dziedzicznie. Esterházy dotrzymali wierności cesarzowi nie tylko w walkach przeciw Turkom, ale również w wojnie trzydziestoletniej (1618–1648), w czasie wojny o sukcesję austriacką (1741–1748), w walkach z Napoleonem (1792–1815) i w czasie węgierskiej Rewolucji.

Wraz z rozpadem Austro-Węgier i traktatem w Trianon w 1920 dobra rodzinne Esterházy znalazły się w 5 różnych krajach (Węgry, Czechosłowacja, Jugosławia, Rumunia, Austria), lecz pozostawały nadal w ich rękach. Utracili je po II wojnie światowej gdy znalazły się w krajach bloku komunistycznego. Tylko niewielkie pozostałości dóbr na terenie Austrii pozostają do dziś ich własnością. Czasy komunizmu na Węgrzech stanowią bolesny przełom w historii rodziny, część rodziny, która pozostała na Węgrzech, doświadczyła prześladowań, pokazowych procesów, więzienia i deportacji, o czym można przeczytać w książce Pétera Esterházy Harmonia caelestis.

Ich rodową siedzibą jest zamek w Kismarton (obecnie Eisenstadt w austriackim Burgenlandzie). Prócz tego książę Mikołaj zbudował w latach sześćdziesiątych XVIII wieku „węgierski Wersal” – pałac Esterháza (obecnie Fertőd na Węgrzech).

Książęta rodziny Esterházy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]