Etat batalionu ON typ III

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Etat batalionu ON typ III tzw. „śląski”etat pododdziału piechoty Wojska Polskiego II RP.

Etat batalionu Obrony Narodowej typ III wprowadzony został na podstawie rozkazu L.dz. 1600/Tjn. szefa Departamentu Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych z 27 kwietnia 1939 o utworzeniu nowych brygad ON oraz o zorganizowaniu nowych jednostek w istniejących brygadach ON.

Do wybuchu II wojny światowej przeformowano 9 pododdziałów tego typu. Wszystkie, z wyjątkiem II Cieszyńskiego, zostały utworzone w roku 1937. Ich stany liczebne oraz uzbrojenie i wyposażenie było niemal równorzędne z czynnymi batalionami piechoty. W planie mobilizacyjnym „W” pododdziały te oznaczono kolejnymi numerami od 50 do 58 i zakładano, że wejdą w skład trzech rezerwowych pułków piechoty: 201, 202 i 203:

Struktura organizacyjna batalionu ON typ III tzw. „śląski”:

  • poczet dowódcy
  • oddział łączności
    • 3 patrole telefoniczne
    • 2 patrole sygnałów optycznych
    • patrol kolarzy
  • sekcja sanitarna (oficer lekarz + 2 podoficerów sanitarnych + 4 sanitariuszy)
  • drużyna gospodarcza
  • 1 kompania strzelecka
    • poczet dowódcy
    • sekcja granatników
    • drużyna gospodarcza
    • 3 plutony strzeleckie a. 3 drużyny (w 1 drużynie był rkm)
  • 2 kompania strzelecka
    • poczet dowódcy
    • sekcja granatników
    • drużyna gospodarcza
    • 3 plutony strzeleckie a. 3 drużyny (w 1 drużynie był rkm)
  • 3 kompania strzelecka
    • poczet dowódcy
    • sekcja granatników
    • drużyna gospodarcza
    • 3 plutony strzeleckie a. 3 drużyny (w 1 drużynie był rkm)
  • pluton karabinów maszynowych i broni towarzyszącej
    • poczet dowódcy
    • 3 drużyny
    • działon moździerza
  • pluton pionierów
    • drużyna pionierów
    • drużyna pionierów specjalna przeciwgazowa
  • oddział zwiadowców a 3 drużyny kolarzy

Stan osobowy batalionu ON typ III liczył 608 (611) żołnierzy:

Zgodnie z etatem batalion miał być uzbrojony w:

Bataliony ON typ III po ujęciu w planie mobilizacyjnym przezbrojone zostały w broń produkcji polskiej. Były to najlepiej uzbrojone bataliony, w niczym nie ustępujące batalionom piechoty wojska stałego.

Na etatowe wyposażenie pododdziału składały się:

  • 46 koni taborowych
  • 5 wozów
  • 10 biedek
  • 3 kuchnie polowe
  • 1 samochód ciężarowy
  • 4 motocykle
  • 48 rowerów

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Według Kazimierza Pindel, Rybnicki i Katowicki Bataliony ON nie otrzymały numerów. Natomiast Piotr Zarzycki podaje następującą numerację batalionów: bielski – 50, oświęcimski – 52, cieszyński – 54, rybnicki – 55 i tarnogórski – 57.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kazimierz Pindel, Obrona Narodowa 1937-1939, Warszawa: Wydaw. Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979, ISBN 83-11-06301-X, OCLC 69279234.
  • Piotr Zarzycki: Plan mobilizacyjny „W”. Wykaz oddziałów mobilizowanych na wypadek wojny, Pruszków 1995, ​ISBN 83-85621-87-3​.