Etatyzm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Polski Monopol Zapałczany, etykieta zapałczana sprzed II wojny światowej, jeden z etatystycznych monopoli sanacji[1]

Etatyzm (fr. l'État ‘państwo’) – rodzaj polityki społeczno-gospodarczej państwa o gospodarce mieszanej (państwowo-prywatnej) oznaczający przejmowanie kontroli przez państwo nad administracją oraz prywatnymi przedsiębiorstwami lub tworzenie nowych przedsiębiorstw państwowych przy pomocy kapitału państwowego, a także tworzenie przedsiębiorstw o kapitale mieszanym (państwowo-prywatnym). Historycznie etatyzm jest przeciwieństwem anarchizmu[2], dziś jednak rozumiany jest raczej jako alternatywa dla wolnorynkowej gospodarki kapitalistycznej[3].

W szerszym znaczeniu często utożsamiany z interwencjonizmem państwowym. Ten pogląd na kierunek polityki gospodarczej państwa uzyskał duże poparcie w oczach wielu ekonomistów w czasach wielkiego kryzysu gospodarczego (1929–1935). Przedstawicielem nowego etatyzmu (ang. statism) jest John Maynard Keynes, a głównymi oponentami ekonomiści z austriackiej szkoły ekonomii, między innymi Ludwig von Mises[4].

Przykładem państwa realizującego politykę etatyzmu była II RP za rządów sanacji[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Chłopcy z zapałkami, Do Rzeczy, 30 marca 2017 [dostęp 2017-09-23].
  2. Michaił Bakunin, Państwowość i anarchia, 1873.
  3. Murray Rothbard, For a New Liberty, ‪Ludwig von Mises Institute‬, 2006, s. 395–396.
  4. n, Omnipotent Government: The Rise of the Total State and Total War, „Mises Institute”, 18 sierpnia 2014 [dostęp 2017-12-31] (ang.).
  5. Adam Heydel, Etatyzm po polsku.