Etnobotanika

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Etnobotanik przy pracy

Etnobotanika – dziedzina nauki z pogranicza botaniki i etnologii. Przedmiotem badań i poznania są związki między roślinami i kulturą społeczeństw ludzkich. Etnobotanicy zajmują się poznaniem sposobów, mechanizmów i kulturowego kontekstu używania roślin w społecznościach ludzkich, w szczególności w celach i zastosowaniach spożywczych, medycznych, kosmetycznych, magicznych, tekstylnych, budowlanych, religijnych. Pojęcia „etnobotanika” („ethnobotany”) po raz pierwszy użył w 1895 roku John W. Harshberger (1869–1929), botanik z University of Pennsylvania. Od tamtej pory etnobotanika przeszła wiele przemian i jest dzisiaj rozległą dyscypliną naukową o wielkim znaczeniu poznawczym, ale także o ogromnym potencjale praktycznym[1].

Obiekt badań[edytuj]

Etnobotanika jest czasem błędnie kojarzona tylko z badaniami nad roślinami psychoaktywnymi. Do takich ważnych z punktu widzenia etnobotaniki roślin można zaliczyć m.in.:

Tymczasem większość współczesnych etnobotaników zajmuje się dokumentacją całości wiedzy o roślinach w społecznościach tradycyjnych, jej przemianami, źródłami oraz zróżnicowaniem w społecznościach i pomiędzy nimi.

Czasopisma naukowe zajmujące się etnobotaniką[edytuj]

  • Journal of Ethnobiology and Ethnomedicine - czasopismo ogólnodostępne[6]
  • Ethnobotany Research and Applications - czasopismo ogólnodostępne[7]
  • Journal of Ethnobiology
  • Journal of Ethnopharmacology
  • Economic Botany
  • Etnobiologia Polska - czasopismo ogólnodostępne[8]

Przykłady etnobotanicznych baz danych[edytuj]

Baza danych roślin używanych przez Indian Ameryki Północnej Native American Ethnobotany:[9]

Bibliografia polskiego piśmiennictwa etnobotanicznego z XIX i XX wieku - artykuł Piotra Klepackiego "Etnobotanika w Polsce"[10]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]