Etosuksymid

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Etosuksymid
Enancjomer R Enancjomer S
Enancjomer R Enancjomer S
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C7H11NO2
Masa molowa 141,17 g/mol
Wygląd biały lub prawie biały proszek lub woskowata substancja stała[1]
Identyfikacja
Numer CAS 77-67-8
PubChem 3291[2]
DrugBank DB00593[3]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC N03 AD01
N03 AD51
Stosowanie w ciąży kategoria D

Etosuksymid (łac. Ethosuximidum) – organiczny związek chemiczny stosowany jako lek przeciwdrgawkowy. Hamuje impulsy elektryczne w mózgu, będące przyczyną napadów padaczki. Zmniejsza i łagodzi napady padaczkowe, zapobiega ich powstawaniu. Jest związkiem chiralnym, produkt farmaceutyczny jest mieszaniną racemiczną obu enancjomerów[6].

Farmakokinetyka[edytuj | edytuj kod]

Lek dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu krwi osiąga po ok. 1–7 godzin. Biologiczny okres półtrwania etosuksymidu wynosi 20–40 godzin u dzieci, 40–70 godzin u osób dorosłych. Metabolizm zachodzi w wątrobie. Wydalanie następuje przez nerki.

Wskazania[edytuj | edytuj kod]

  • padaczka
  • napady nieświadomości

Przeciwwskazania[edytuj | edytuj kod]

  • nadwrażliwość na lek
  • zaburzenia czynności wątroby i nerek
  • padaczka uogólniona toniczno-kloniczna
  • padaczka psychoruchowa
  • uszkodzenie szpiku kostnego

Działania niepożądane[edytuj | edytuj kod]

Preparaty[edytuj | edytuj kod]

  • Petinimid – kapsułki 0,25 g

Dawkowanie[edytuj | edytuj kod]

Doustnie. Dawkę i częstotliwość stosowania ustala lekarz. Zwykle dorośli początkowo 1 kapsułkę, następnie należy stopniowo zwiększać dawkę dobową co 4–7 dni o 1 kapsułkę aż do ustąpienia napadów.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

Etosuksymidu nie należy stosować w okresie karmienia piersią. W trakcie leczenia nie należy spożywać alkoholu, prowadzić pojazdów oraz obsługiwać maszyn. Podczas przyjmowania leku zaleca się okresową kontrolę obrazu krwi.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne: Farmakopea Polska VIII. Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2008, s. 3491. ISBN 978-8388157-53-0.
  2. Etosuksymid (CID: 3291) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  3. a b Etosuksymid (DB00593) – informacje o substancji aktywnej (ang.). DrugBank.
  4. a b c d e Etosuksymid (ang.). [martwy link] The Chemical Database. The Department of Chemistry, University of Akron. [dostęp 2012-08-10].
  5. Etosuksymid (ang.) w bazie ChemIDplus, United States National Library of Medicine. [dostęp 2012-08-10].
  6. Rote Liste Service GmbH (Hrsg.): Rote Liste 2017 – Arzneimittelverzeichnis für Deutschland (einschließlich EU-Zulassungen und bestimmter Medizinprodukte). Rote Liste Service GmbH, Frankfurt/Main, 2017, Aufl. 57, ​ISBN 978-3-946057-10-9​, s. 182.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Indeks leków Medycyny Praktycznej 2005, Kraków, Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, ​ISBN 83-7430-006-X

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.