Etylomorfina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Etylomorfina
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C19H23NO3
Masa molowa 313,39 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 76-58-4
125-30-4 (chlorowodorek)
PubChem 5359271[1]
DrugBank DB01466[2]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC R05 DA01
S01 XA06
Legalność w Polsce środek odurzający grupII-N i III-N

Etylomorfina, Dionina (łac. Aethylmorphinum hydrochloricum, Ethylmorphini hydrochloridum, syn. Dioninum) – organiczny związek chemiczny, pochodna etylowa morfiny (etylowana grupa hydroksylowa 3-OH przy pierścieniu benzenowym).

Znajduje zastosowanie w lecznictwie w postaci chlorowodorku (chlorowodorek 3-etoksy-6-hydroksy-4,5-epoksy-N-metylomorfinonu). Podany doustnie chlorowodorek etylomorfiny wchłania się dobrze z przewodu pokarmowego. Związek wykazuje właściwości zbliżone do pozostałych pochodnych alkaloidów fenantrenowych (morfiny, kodeiny, dihydrokodeiny). Wykazuje silniejsze od kodeiny i słabsze od morfiny działanie przeciwbólowe i przeciwkaszlowe. Wykazuje także działanie uspokajające. Związek zastosowany miejscowo wykazuje działanie drażniące. Obecnie stosowany jako silny środek przeciwkaszlowy, znacznie rzadziej jako środek przeciwbólowy (w bólach różnego pochodzenia; jednak w terapii paliatywnej bólów nowotworowych ustępuje miejsca innym środkom, m.in. fentanylowi, morfinie). Ponadto rzadko miejscowo w okulistyce, w leczeniu owrzodzeń rogówki, w zapaleniu tęczówki, wysiękach wewnątrzgałkowych ciała szklistego i jaskrze. Farmakopea Polska podaje, że dawka maksymalna jednorazowa wynosi 0,05 g, dawka maksymalna dobowa: 0,15 g, krople do oczu: 1% – 3%.

Preparaty
  • Aethylmorphinum hydrochloricum (Dioninum) 1 g – surowiec farmaceutyczny do receptury aptecznej / Zakład Farmaceutyczny "Amara"

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Farmakopea Polska V, t.II – 1993 r. / Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne
  • Farmakopea Polska VIII
  • Leksykon Leków, Tadeusz Lesław Chruściel, Kornel Gibiński, PZWL 1991
  • Vademecum Polfa / PZWL, Warszawa 1972 r.
  • Poradnik Terapeutyczny, red. Piotr Kubikowski, wyd. II – PZWL 1969 r., wyd. III – PZWL 1975 r.
  • Farmakologia, Podstawy farmakoterapii / Piotr Kubikowski, Wojciech Kostowski – PZWL 1979
  • Ćwiczenia z receptury, Leszek Krówczyński – Wydawnictwo UJ, Kraków 2000
  • Jan Kazimierz Podlewski: Leki współczesnej terapii. Warszawa: Split Trading, wydania z lat 1996–2008. ISBN 83-85632-70-0.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Etylomorfina (CID: 5359271) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  2. a b Etylomorfina (DB01466) – informacje o substancji aktywnej (ang.). DrugBank.
  3. a b Etylomorfina (ang.) w bazie ChemIDplus, United States National Library of Medicine. [dostęp 2010-08-18].
  4. a b Etylomorfina (nr E8512) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Polski. [dostęp 2011-06-21].
  5. Etylomorfina (nr E8512) (ang.) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Stanów Zjednoczonych. [dostęp 2011-06-21].

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.