Eugène Minkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Eugeniusz Minkowski, Eugène Minkowski (ur. 17 kwietnia 1885 w Petersburgu, zm. 17 listopada 1972 w Paryżu) – polsko-francuski lekarz psychiatra.

Życiorys[edytuj]

Jeden z czterech synów Augusta Minkowskiego, warszawskiego bankiera, i Tekli Lichtenbaum. W 1903 roku ukończył V Gimnazjum w Warszawie. Rozpoczął studia medyczne na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim, ale z powodu antysemickich carskich represji, zmuszony był ukończyć je na Uniwersytecie w Monachium. Tam w 1909 roku otrzymał tytuł doktora medycyny. Praktykował w Kazaniu, potem w zachodniej Europie. Współpracował w swojej karierze m.in. z Henrim Ey, Eugenem Bleulerem i Ludwigiem Binswangerem. Ożenił się z psychiatrą Franciszką (Françoise) Brokman, poznaną w Kazaniu; ich synem był Alexandre Minkowski, pediatra, a wnukiem Marc Minkowski, dyrygent. Jego braćmi byli Mieczysław (1884–1972), Anatol (1892–1939) i Paweł (1888–1947).

Wybrane prace[edytuj]

  • La notion de perte de contact avec la réalité et ses applications en psychopathologie 1926
  • La schizophrénie Paris: Payot 1927
  • Le Temps vécu. Études phénoménologiques et psychopathologiques (1933)
  • Vers une cosmologie (1936)
  • Traité de psychopathologie. Paris: Le Plessis-Robinson, 1966

Bibliografia[edytuj]