Eugenia Sienkiewicz-Przyałgowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Portret Tadeusza Sienkiewicza autorstwa Eugenii Sienkiewicz-Przyałgowskiej, lata 30. XX w.
Eugenia Sienkiewicz-Przyalgowska, porter pędzla M. Siergejewa-Korobowa, 1911 r.

Eugenia Sienkiewicz-Przyałgowska (ur. 10 listopada 1891 w Wilnie, zm. 10 stycznia 1980 tamże) – malarka, nauczycielka, żona Marina Przyałgowskiego, lekarza.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi ze szlacheckiej Sienkiewiczów rodziny herbu Wenda. W latach 1902–1907 uczyła się w Wileńskiej Szkole Rysunkowej, zaś w latach 1907–1910 w Szkole Technicznej Rysunku i Malarstwa dla Rzemieślników. Naukę kontynuowała w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych dla Kobiet M. Niedzielskiej, m.in. u S. Kamockiego i W. Tetmajera oraz na Kursach Wyższych dla Kobiet im. A. Baranieckiego przy Muzeum Techniczno-Przemysłowym u J. Malczewskiego, W. Wodzianowskiego i J. Siedleckiego[1]. Na wystawie tych Kursów w 1911 r. jej obraz „Portret chłopki” zdobył III nagrodę. Od 1912 r. w Wilnie, uczennica Szkoły Rysunkowej u M. Siergejewa-Korobowa, uczestniczka wystawy pejzażu i fotografii zorganizowanej przez S. Jarockiego. W latach 1916–1923 przebywała m.in. w Harbinie u siostry Stanisławy Homan, gdzie uczyła rysunku w Gimnazjum Polskim, od 1917 r. w Petersburgu. Od 1923 r. ponownie w Wilnie, w latach 1930–1935 była skarbnikiem Wileńskiego Towarzystwa Niezależnych Artystów Sztuk Pięknych[2]. Uczestniczyła w wystawach Towarzystwa, w Wilnie i warszawskiej Zachęcie (1933), m.in. z Czesławem Wierusz-Kowalskim. Po wojnie zaniechała działalności twórczej.

Została pochowana na Cmentarzem Słonecznym (Saules Kapines) w Wilnie. Autorka pejzaży i obrazów wojny, później malowała portrety członków rodziny oraz wileńskich lekarzy i profesorów, jak również martwe natury i obrazy do kościołów. Jej porter pędzla M. Siergejewa-Korobowa jest stale eksponowany w wileńskim Wileńskiej Galerii Malarstwa (Vilniaus Paveikslu Gelarija). Pozostawiła nieopublikowane wspomnienia[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Malinowski i inni, Kształcenie artystyczne w Wilnie i jego tradycje : [katalog wystawy] Toruń, 15 marca - 5 maja 1996 ; Wilno, 7 czerwca - 7 lipca 1996 = Vilniaus meno mokykla ir jos tradicijos : Torūné, 1996 kovo 15 - gegužés 5 ; Vilnius, 1996 birželio 7 - liepos 7, Wydawnictwo UMK, 1996, ISBN 83-231-0735-1, OCLC 750080166 [dostęp 2020-03-22].
  2. Józef. Poklewski, Polskie życie artystyczne w międzywojennym Wilnie, Wydawn. Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, 1994, ISBN 83-231-0542-1, OCLC 246880143 [dostęp 2020-03-22].
  3. Eugenia Sienkiewicz Przyałgowska Wspomnienia

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]