Przejdź do zawartości

Eugeniusz Eibisch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Eugeniusz Eibisch
Ilustracja
Eugeniusz Eibisch
Data i miejsce urodzenia

30 grudnia 1896
Lublin

Data i miejsce śmierci

7 marca 1987
Warszawa

Narodowość

polska

Dziedzina sztuki

malarstwo

Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Medal 40-lecia Polski Ludowej Medal 10-lecia Polski Ludowej
Odznaka Nagrody Państwowej

Eugeniusz Eibisch (ur. 30 grudnia 1896 w Lublinie, zm. 7 marca 1987 w Warszawie) – polski malarz, pedagog, profesor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie i Krakowie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 30 grudnia 1896 w Lublinie w zasymilowanej rodzinie żydowskiej jako syn Rudolfa. Absolwent lubelskiego Gimnazjum Miejskiego im. Stanisława Staszica[1]. W 1920 ukończył studia artystyczne na ASP w Krakowie pod okiem m.in. Jacka Malczewskiego i Wojciecha Weissa. Dwa lata później, dzięki stypendium rządu francuskiego wyjechał do Paryża, gdzie współpracował z artystami z École de Paris. W 1926 brał udział w wystawie wraz z członkami Cechu Artystów Plastyków „Jednoróg”[2], chociaż jego malarstwo odróżniało się swoją ekspresją od założeń grupy[3]. W Paryżu namalował m.in. portret pisarza – późniejszego noblisty Rogera Martina du Garda, który z kolei uwiecznił Eibischa w powieści Rodzina Thibault pod postacią angielskiego malarza Patersona[4]. Malował m.in. portrety, pejzaże, martwe natury. Reprezentował nurt kolorystyczny w malarstwie w latach 30. XX wieku i w okresie powojennym.

Eugeniusz Eibisch ze studentką

W 1939 roku powrócił do Polski i osiadł w Krakowie, gdzie pracował jako profesor na tamtejszej ASP (w latach 1945–1950 rektor tej uczelni).

Sygnatariusz apelu sztokholmskiego w 1950 roku[5].

W 1955 otrzymał Nagrodę Państwową I stopnia za twórczość malarską w minionym 10-leciu[6]. W 1960 w Nowym Jorku otrzymał nagrodę Fundacji Solomona R. Guggenheima przyznawaną wybitnym malarzom[potrzebny przypis].

Był mężem Franciszki z domu Sylber (1900–1983)[7]. Powołał Fundację im. Franciszki Eibisch, której celem jest promocja młodych artystów malarzy.

Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera C39-2-4)[7].

Ważniejsze prace[edytuj | edytuj kod]

Grób Eugeniusza Eibischa i jego żony Franciszki
  • Martwa natura z rybą (1938)
  • Rudy chłopak (1958)
  • Pejzaż z Jugosławii (1967)

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Eugeniusz Eibisch [online], wyborcza.pl, 11 marca 2002 [dostęp 2024-06-04] (pol.).
  2. Eugeniusz (Eugene Ebiche) Eibisch, [w:] Twórcy [online], Culture.pl [dostęp 2024-03-21]. [dostęp: 2010.06.22]
  3. Irena Kossowska, Między tradycją i awangardą. Polska sztuka lat 1920. i 1930 w serwisie Culture.pl [dostęp: 2010.06.22]
  4. Eugeniusz Eibisch - Leksykon - Teatr NN [online], teatrnn.pl [dostęp 2024-06-04] (pol.).
  5. Dziennik Polski, rok VI, nr 91 (1861), Kraków 1 kwietnia 1950 roku, s. 2.
  6. Nagrody Państwowe za osiągnięcia w dziedzinie nauki, postępu technicznego, literatury i sztuki. „Życie Warszawy”. Rok XII, Nr 173 (3656), s. 5, 22 lipca 1955. Warszawa: Instytut Prasy „Czytelnik”. [dostęp 2024-06-04]. 
  7. a b Wyszukiwarka cmentarna --- Warszawskie cmentarze [online] [dostęp 2019-11-14] (pol.).
  8. M.P. z 1954 r. nr 105, poz. 1377 „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”.
  9. M.P. z 1952 r. nr 70, poz. 1078 „za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”.
  10. Uznanie dla twórców kultury [w:] Trybuna Robotnicza, nr 170, 19 lipca 1984, s. 1–2.
  11. M.P. z 1955 r. nr 101, poz. 1400 - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/196 - na wniosek Ministra Kultury i Sztuki.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]