Eugeniusz Fulde

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Eugeniusz Fulde
Ilustracja
Tadeusz Łomnicki (Puck) i Eugeniusz Fulde (Spodek) w sztuce "Sen nocy letniej", Teatr w Krakowie, 1948
Data i miejsce urodzenia 15 kwietnia 1911
Warszawa, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 11 czerwca 1981
Kraków, Polska
Zawód aktor, pedagog
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

Eugeniusz Fulde (ur. 15 kwietnia 1911, zm. 11 czerwca 1981) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny, pedagog.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1934 ukończył Wydział Sztuki Aktorskiej Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej w Warszawie. Przed wojną występował na scenach teatrów: Warszawy, Sosnowca i Kalisza.

Po wojnie związany był nieprzerwanie ze scenami krakowskimi: Starego Teatru (1945–1946), Miejskich Teatrów Dramatycznych (1946–1954) i Teatru im. Juliusza Słowackiego (1954–1978).

W latach 1949–1955 był wykładowcą w Państwowej Wyższej Szkole Aktorskiej (obecnie Akademia Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego) w Krakowie, w latach 1949–1950 sprawując jednocześnie funkcję dyrektora na tej uczelni. Był również kierownikiem Oddziału Lalkarskiego (1954–1959), dziekanem Wydziału Aktorskiego (1960–1968) oraz rektorem PWST (1968–1972). W 1978 przeszedł na emeryturę.

Występował również w Teatrze Telewizji, m.in. w spektaklach: Barbarzyńcy – Sceny z miasta powiatowego Maksima Gorkiego w reż. Lidii Zamkow jako Wasylij Riedozubow (1971), Kruki Henry'ego Becque'a w reż. Józefa Słotwińskiego jako Teissier (1973), Płatonow Antona Czechowa w reż. Bogdana Hussakowskiego Trylecki (1976) oraz w sztuce Niebezpiecznie panie Mochnacki Jerzego Mikke w reż. Jerzego Krasowskiego jako komisarz policji (1980).

Pochowany w kwaterze zasłużonych Cmentarza Rakowickiego w Krakowie[1].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]