Eugeniusz Lubomirski (ojciec)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Eugeniusz Lubomirski
Herb
Szreniawa bez Krzyża
Rodzina Lubomirscy
Data urodzenia 13 września 1789
Data śmierci 1834
Ojciec Franciszek Ksawery Lubomirski
Matka Teofila Rzewuska
Żona

Maria Czacka

Dzieci

Władysław Emanuel Lubomirski, Eugeniusz Adolf Lubomirski, Jan Tadeusz Lubomirski

Eugeniusz Lubomirski herbu Szreniawa bez Krzyża (ur. 13 września 1789, zm. 1834), ziemianin polski, dziedzic Dubrownej.

Był synem Ksawerego Lubomirskiego i Teofili z Rzewuskich, bratem generała rosyjskiego Konstantego. W 1817 roku ożenił się z Marią z Czackich, córką Tadeusza Czackiego i Barbary z Dębińskich z którą miał czterech synów: Stefana Ksawerego (1819-1900) Władysława Emanuela (1824), Eugeniusza Adolfa (1825) i Jana Tadeusza (1826). Przy urodzeniu czwartego dziecka zmarła jego żona Maria. W 1830 roku w Warszawie poślubił Klementynę Czetwertyńską (1801-1834). Eugeniusz, również podupadający na zdrowiu, wkrótce sam zmarł pozostawiając majątek małoletnim synom.

Wywód przodków[edytuj | edytuj kod]

4. Stanisław Lubomirski      
    2. Ksawery Lubomirski
5. Ludwika Pociejówna        
      1. Eugeniusz Lubomirski
6. Stanisław Ferdynand Rzewuski    
    3. Teofila z Rzewuskich    
7. Katarzyna Karolina z Radziwiłłów
córka Michała Kazimierza