Eugeniusz Makulski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Eugeniusz Makulski
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 9 lutego 1928
Kotarszyn
Data i miejsce śmierci 12 listopada 2020
Konin
Kustosz Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej Królowej Polski w Licheniu Starym
Okres sprawowania 1966–2004
Proboszcz parafii św. Doroty w Licheniu Starym
Okres sprawowania 1967–2004
Wyznanie katolicyzm
Kościół Kościół łaciński
Inkardynacja marianie
Śluby zakonne 15 sierpnia 1954
Prezbiterat 26 czerwca 1955

Eugeniusz Makulski MIC (ur. 9 lutego 1928 w Kotarszynie, zm. 12 listopada 2020[1] w Koninie[2]) – polski duchowny katolicki, marianin, kustosz Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej Królowej Polski w Licheniu Starym od 1966 do 2004.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z ubogiej, chłopskiej rodziny. Kiedy miał trzy lata, na zapalenie płuc zmarł jego 30-letni ojciec. Dwa lata po śmierci ojca matka wyszła ponownie za mąż. W czerwcu 1941 ukończył w Miłkowie szkołę podstawową. Dzięki pomocy stryja Stefana Makulskiego od października 1943 w Starachowicach uczęszczał do szkoły zawodowej i pracował w zakładach broni i amunicji. W marcu 1945 wrócił do Miłkowa i rozpoczął naukę w Liceum im. Chreptowicza w Ostrowcu Świętokrzyskim. We wrześniu 1945 wraz ze stryjostwem wyjechał do Grudziądza, gdzie ukończył liceum i zdał maturę. W Grudziądzu poznał dwóch księży ze Zgromadzenia Księży Marianów, o. Franciszka Opieczonka i o. Aleksandra Perza, których określał jako nauczycieli, wychowawców, duszpasterzy, spowiedników i przyjaciół Makulskiego oraz jego znajomych z liceum. Makulski wypytywał o. Aleksandra Perza o życie kapłańskie i zakonne, i pod jego wpływem podjął decyzję o wyborze zakonu marianów (kontakty utrzymywał wcześniej m.in. z franciszkanami z Niepokalanowa)[3].

Należał do organizacji religijnej Milicja Niepokalanej. W czasie olimpiady tanecznej w Grudziądzu zdobył srebrny medal. Publikował wiersze w prasie miejskiej. Był prezesem kółka literackiego, pracował w Komendzie Hufca, gdzie zdobył stopień harcerza orlego[3].

30 lipca 1954 roku wstąpił do klasztoru marianów w Skórcu. 15 sierpnia 1954 roku złożył tam śluby wieczyste. Święcenia kapłańskie przyjął 26 czerwca 1955 roku we Włocławku. Studia seminaryjne odbył w Warszawie (1949–1954) i we Włocławku (1954–1956). W l. 1959–1965 studiował historię Kościoła na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim[4].

Przygotował uroczystości koronacji obrazu Matki Bożej Licheńskiej w 1967[5].

Z wioski Licheń Stary uczynił jedno z największych polskich sanktuariów maryjnych. Jako kustosz sanktuarium był inicjatorem powstania największej świątyni w Polsce i jednej z największych na świecie – bazyliki w Licheniu. Nadzorował jej budowę w latach 1994–2004. Był także inicjatorem budowy we wnętrzu bazyliki 157-głosowego instrumentarium organowego[6]. W 2004 wydawnictwo ZET wydało napisaną przez niego książkę Powołanie i służba[7].

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

W 2004 w tygodniku „Wprost” zamieszczony został tekst opisujący nieprawidłowości w wydatkowaniu przez Eugeniusza Makulskiego środków pochodzących z darowizn dokonywanych przez wiernych na finansowanie budowy bazyliki w Licheniu oraz o homoseksualnych relacjach łączących Eugeniusza Makulskiego z jego osobistym kierowcą, któremu dodatkowo Makulski miał podarować kilka luksusowych samochodów[8][9].

Po publikacji 11 maja 2019 filmu Tylko nie mów nikomu, pod adresem księdza Makulskiego padły oskarżenia o kontakty seksualne z osobami małoletnimi. Zgromadzenie Księży Marianów w wydanym oświadczeniu poinformowało, że zgłoszone przypadki zostały przekazane do Stolicy Apostolskiej i przyczyniły się do wydania przez przełożonych zakonnych decyzji o odsunięciu od wszelkiej działalności duszpasterskiej 91-letniego księdza[10]. W nocy z 13 na 14 maja 2019 zasłonięty został też pomnik przed bazyliką, przedstawiający ks. Makulskiego klęczącego przed Janem Pawłem II[11]. 12 czerwca 2019 pomnik został usunięty[12]. Zastąpiono go miesiąc później pomnikiem Jana Pawła II bez ks. Makulskiego[13].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. ''Zmarł ks. Eugeniusz Makulski miał 92 lata'', interia.pl [dostęp 2020-11-12].
  2. ''Tłumy pożegnały ks. Eugeniusza Makulskiego. Został pochowany w Licheniu'', przegladkoninski.pl [dostęp 2020-11-14].
  3. a b Eugeniusz Makulski, Powołanie i służba, Wrocław: ZET, 2004, s. 7-23, ISBN 83-7364-151-3, OCLC 749907328 [dostęp 2021-09-20].
  4. Licheń bez ks. Makulskiego?, info.wiara.pl, 23 sierpnia 2004 [dostęp 2019-11-19].
  5. Piotr Małyszko, Stanisław Zasada, Tajemnice Kościoła, Wydawnictwo Publicat Poznań 2009, s. 204, 205.
  6. Michał Szostak, Licheńskie organy na tle największych instrumentów Polski, Europy i świata, Licheń Stary: Zakład Gospodarczy „Dom Pielgrzyma”, 2017, ISBN 978-83-64126-14-7, OCLC 1005163172.
  7. ISBN 83-7364-151-3.
  8. Afera wokół bazyliki w Licheniu?, WP.pl, 19 października 2004 [dostęp 2019-05-14].
  9. Ks. Eugeniusz M. jednym z bohaterów filmu Sekielskiego. Kulisy odwołania kustosza sanktuarium w Licheniu, WPROST.pl, 12 maja 2019 [dostęp 2019-05-14].
  10. Ks. Piotr Kieniewicz MIC, Oświadczenie, www.marianie.pl, 12 maja 2019 [dostęp 2019-05-13].
  11. Zbudował Licheń i molestował dzieci. Księża marianie zasłonili pomnik ks. Makulskiego z papieżem, www.newsweek.pl, 14 maja 2019 [dostęp 2019-05-15].
  12. Zdemontowano pomnik księdza Eugeniusza M. w Licheniu. To pokłosie ''Tylko nie mów nikomu'', TVN24.pl [dostęp 2019-06-12].
  13. Przed bazylikę w Licheniu wrócił pomnik. Już jednak bez księdza Eugeniusza M., TVN24.pl [dostęp 2020-04-13].