Eugeniusz Pękała

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Eugeniusz Pękała
Data i miejsce urodzenia 1 stycznia 1925
Myślachowice
Data i miejsce śmierci 22 listopada 2007
Warszawa
Kier. Rezydentury w Berlinie
Okres od 1955
do 1956
Kier. Rezydentury w Bernie
Okres od 1956
do 1960
Szef Polskiej Misji Wojskowej w Berlinie
Okres od 1975
do 1979
Poprzednik Stanisław Kopa
Następca Teodor Kufel
Grób Eugeniusza Pękały na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Eugeniusz Pękała (ur. 1 stycznia 1925 w Myślachowicach, zm. 22 listopada 2007 w Warszawie[1]) – funkcjonariusz kontrwywiadu i wywiadu PRL, dyplomata.

Syn Rudolfa i Otylii. Był członkiem oddziału partyzanckiego AL im. Ludwika Waryńskiego na Podhalu (1944-1945). W resorcie MBP od 5 lutego 1945, m.in. jako funkcjonariusz na kierowniczych stanowiskach w Wojewódzkim Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego (WUBP/WUdsBP) w Krakowie (1946-1955); w tym okresie był też słuchaczem Centralnej Szkoły Centrum Wyszkolenia MBP w Legionowie (1947-1948). Następnie przeszedł do wywiadu - był kier. rezydentury w Berlinie (1955-1956), kier. rezydentury w Ambasadzie PRL w Bernie (1956-1960), funkcjonariuszem Departamentu I MSW (1960-1965), zastępcą dyrektora Departamentu I MSW - wywiadu w randze płk. (1965-1975), szefem Polskiej Misji Wojskowej w Berlinie (1975-1979). Po przejściu na emeryturę był zatrudniony w Dziale Dokumentacji PAP.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Aparat Bezpieczeństwa w Polsce, Kadra kierownicza 1944-1956, t. I, IPN Warszawa 2005
  • Aparat Bezpieczeństwa w Polsce, Kadra kierownicza 1956-1975, t. II, IPN Warszawa 2006
  • Paweł Piotrowski: Formy działalności operacyjnej wywiadu cywilnego PRL. Instrukcja o pracy wywiadowczej Departamentu I MSW z 1972 r., Aparat represji w Polsce Ludowej 1944-1989, nr 1 (5)/2007

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]