Anthracothorax

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Eulampis)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Anthracothorax[1]
F. Boie, 1831[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – samica węglika czarnogardłego (A. nigricollis)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd krótkonogie
Rodzina kolibrowate
Podrodzina kolibrzyki
Rodzaj Anthracothorax
Typ nomenklatoryczny

Trochilus violicauda Boddaert, 1783 (= Trochilus viridigula Boddaert, 1783)

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Anthracothoraxrodzaj ptaka z podrodziny kolibrzyków (Polytminae) w rodzinie kolibrowatych (Trochilidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce[10].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 10,5–14 cm; masa ciała samców 4,8–12 g, samic 4–10 g[10].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Anthracothorax (Anthrocorax): gr. ανθραξ anthrax, ανθρακος anthrakos „węgiel, rubin, granat” (tj. czarny); θωραξ thōrax, θωρακος thōrakos „klatka piersiowa, pierś”[11].
  • Lampornis: gr. λαμπη lampē „pochodnia, światło”; ορνις ornis, ορνιθος ornithos „ptak”[12]. Gatunek typowy: Trochilus mango Linnaeus, 1758.
  • Chrysolampis:
  • Eulampis (Culampis): gr. ευλαμπης eulampēs „jasno lśniący”, od ευ eu „piękny”; λαμπης lampēs „słońce”[13]. Gatunek typowy: Trochilus jugularis Linnaeus, 1766.
  • Smaragdites: gr. σμαραγδιτης smaragditēs „koloru szmaragdu”, od σμαραγδος smaragdos „szmaragd”[14]. Gatunek typowy: Trochilus dominions Linnaeus, 1766.
  • Colubris: hiszp. nazwa Colibri dla kolibra[15]. Gatunek typowy: Trochilus mango Linnaeus, 1758.
  • Floresia: Damiano Flores Marchese d’Arcais (znany również jako Damiano Floresi) (?1799–1853), włoski inżynier górnictwa w Meksyku, kolekcjoner w Kalifornii, Meksyku i na Jamajce)[16]. Gatunek typowy: Trochilus porphyrurus Shaw, 1798 (= Trochilus mango Linnaeus, 1758).
  • Hypophania: gr. ὑπο hupo „poniżej, pod”; φανιον phanion „jasny”, od zdrobnienie φανος phanos „światło”[17]. Gatunek typowy: Trochilus dominicus Linnaeus, 1766.
  • Margarochrysis: gr. μαργαρον margaron „perła”; χρυσις khrusis „pozłacany, złoty haft”, od χρυσος khrusos „złoto”[18]. Gatunek typowy: Trochilus aurulentus Audebert & Vieillot, 1801[a].
  • Sericotes: gr. σηρικον sērikon „jedwab”, od σηρες Sēres „ludzie, od których uzyskiwano jedwab, Chińczycy”; -οτης -otēs „ptzypominający”[19]. Gatunek typowy: Trochilus holosericeus Linnaeus, 1758.
  • Endoxa: gr. ενδοξος endoxos „sławny, znany”, od εν en „w”; δοξα doxa „splendor, chwała”, od δεχομαι dekhomai „aprobować, pochwalać”[20]. Nowa nazwa dla Floresia Reichenbach, 1854.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[21]:

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Podgatunek A. dominicus.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Anthracothorax, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Boie 1831 ↓, s. 545.
  3. W. Swainson. On several Groups and Forms in Ornithology, not hitherto defined. „The Zoological Journal”. 3, s. 358, 1827 (ang.). 
  4. a b Boie 1831 ↓, s. 547.
  5. R.-P. Lesson: Les trochilidées ou, Les colibris et les oiseaux-mouches, suivis d'un Index général, dans lequel sont décrites et classées méthodiquement toutes les races et espèces du genre Trochilus. Paris: A. Bertrand, 1832, s. vii. (fr.)
  6. S.D.W.. An elucidation of the three British treblings,—(Silvia). „The Analyst”. 4 (15), s. 79, 1836. 
  7. R.-P. Lesson. Complèment à l histoire naturelle des oisceauix-mouches. „L’Écho du monde savant et l’Hermès: journal analytique des nouvelles et des cours scientifiques”. 8 (2), s. 775, 1843 (fr.). 
  8. a b c d H.G.L. Reichenbach. Aufzalilung der Colibris Oder Trocbilideen in ihrer wahren natürlichen Verwandtschaft, nebst Schlüssel ihrer Synonymik. „Journal für Ornithologie”. 1, s. 4, 11, 1854 (niem.). 
  9. F. Heine. Trochilidica. „Journal für Ornithologie”. 11, s. 179, 1863 (niem.). 
  10. a b K.L. Schuchmann: Family Trochilidae (Hummingbirds). W: J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 5: Barn-owls to Hummingbirds. Barcelona: Lynx Edicions, 1999, s. 558–560, 563. ISBN 84-87334-25-3. (ang.)
  11. Jobling 2019 ↓, s. Anthracothorax.
  12. Jobling 2019 ↓, s. Lampornis.
  13. Jobling 2019 ↓, s. Eulampis.
  14. Jobling 2019 ↓, s. Smaragdites.
  15. Jobling 2019 ↓, s. Colubris.
  16. Jobling 2019 ↓, s. Floresia.
  17. Jobling 2019 ↓, s. Hypophania.
  18. Jobling 2019 ↓, s. Margarochrysis.
  19. Jobling 2019 ↓, s. Sericotes.
  20. Jobling 2019 ↓, s. Endoxa.
  21. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Polytminae Reichenbach, 1849 - kolibrzyki (wersja: 2019-11-08). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2019-11-13].
  22. a b J.A. McGuire, C.C. Witt, J.V. Remsen Jr., A. Corl, D.L. Rabosky, D.L. Altshuler & R. Dudley. Molecular phylogenetics and diversification of the hummingbirds. „Current Biology”. 24 (8), s. 910-916, 2014. DOI: 10.1016/j.cub.2014.03.016 (ang.). 
  23. a b J.V. Remsen, Jr., F.G. Stiles & J.A. McGuire. Classification of the Polytminae (Aves: Trochilidae). „Zootaxa”. 3957 (1), s. 143-150, 2015. DOI: 10.11646/zootaxa.3957.1.13 (ang.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. F. Boie. Bemerfungen über Species und einige ornithologische Familien und Sippen. „Isis von Oken”. 1831, s. 538–548, 1831 (niem.). 
  2. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2019. [dostęp 2019-11-13]. (ang.)