Lemuria rdzawa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Eulemur rufus)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lemuria rdzawa
Eulemur rufus[1]
(Audebert, 1799)
Lemuria rdzawa
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd naczelne
Podrząd lemurowe
Rodzina lemurowate
Rodzaj lemuria
Gatunek lemuria rdzawa
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 VU pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Zasięg występowania gatunku

Lemuria rdzawa[3] (Eulemur rufus) – gatunek ssaka naczelnego z rodziny lemurowatych (Lemuridae). Zamieszkuje Madagaskar. Do 2001 uznawano go za podgatunek w obrębie gatunku Eulemur fulvus[4], z którego wyodrębniono go, podnosząc do rangi osobnego gatunku. W grudniu 2008 gatunek podzielono, wyróżniając na jego miejsce 2 odrębne gatunki. Eulemur rufus żyje na suchych nizinnych terenach porośniętych lasem na północnym zachodzie Madagaskaru. Natomiast Eulemur rufifrons występuje na południowym zachodzie, jak też na wschodzie wyspy. Podział bazował na badaniach genetycznych i morfologicznych. Analiza mitochondrialnego DNA wskazuje, że Eulemur rufifrons może być bliżej spokrewniony z Eulemur fulvus, Eulemur albifrons i Eulemur sanfordi, niż z Eulemur rufus[5].

Zasięg występowania tego gatunku lemura obejmuje suche lasy liściaste południowego zachodu Madagaskaru pomiędzy rzeką Betsiboka na północy i Tsiribihina na południu[5][2][6]. Rzeka Tsiribihina zakreśla granicę pomiędzy zasięgiem występowania Eulemur rufus, na północ od tego cieku wodnego, a Eulemur rufifrons zamieszkującego tereny położone na południe od rzeki[5]. Długość jego głowy i tułowia zawiera się pomiędzy 35 a 48 cm, podczas gdy ogon mierzy od 45 do 55 cm. Masa ciała tego zwierzęcia waha się pomiędzy 2,2 a 2,3 kg. Jego ciało pokrywa szare futro. Twarz jest barwy czarnej, podobnie jak czoło i pysk. Ciemna linia przebiega od pyska do czoła. Odróżniają się białe plamy brwiowe. Samce cechują się białymi czy kremowymi policzkami i brodą. natomiast samice charakteryzują się policzkami i brodą rudymi bądź kremowymi, zarost ich jest jednak mniej bujny, niż u płci męskiej[6].

Obecnie Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody umieszcza ten gatunek wśród tych, dla których brak danych nie pozwala zaliczyć ich do innej kategorii (Data Deficient – DD). Potrzebuje ona dokładniejszych danych tyczących się statusu populacji tego zwierzęcia. Natomiast prawie wszystkie znane uprzednio populacje, które zostały przebadane, przypisuje się obecnie do innego gatunku Eulemur rufufrons. Jednakże prawdopodobnie nowy zakres gatunku również wiąże się z pewnymi zagrożeniami. Prawdopodobnie w przypadku większej ilości informacji gatunek zaliczony został by do kategorii Near Threatened (gatunek bliski zagrożenia) bądź Vulnerable (gatunek narażony na wyginięcie). Najistotniejsze zagrożenia dla gatunku to prawdopodobnie polowania, jak też destrukcja środowiska wynikająca z wypalania terenów w celu pozyskania ich dla potrzeb rolnictwa, wylesianie lądu w celu pozyskania terenów na pastwiska oraz pozyskiwanie drewna[2].

Przypisy

  1. Eulemur rufus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c Andriaholinirina, N., Baden, A., Blanco, M., Chikhi, L., Cooke, A., Davies, N., Dolch, R., Donati, G., Ganzhorn, J., Golden, C., Groeneveld, L.F., Hapke, A., Irwin, M., Johnson, S., Kappeler, P., King, T., Lewis, R., Louis, E.E., Markolf, M., Mass, V., Mittermeier, R.A., Nichols, R., Patel, E., Rabarivola, C.J., Raharivololona, B., Rajaobelina, S., Rakotoarisoa, G., Rakotomanga, B., Rakotonanahary, J., Rakotondrainibe, H., Rakotondratsimba, G., Rakotondratsimba, M., Rakotonirina, L., Ralainasolo, F.B., Ralison, J., Ramahaleo, T., Ranaivoarisoa, J.F., Randrianahaleo, S.I., Randrianambinina, B., Randrianarimanana, L., Randrianasolo, H., Randriatahina, G., Rasamimananana, H., Rasolofoharivelo, T., Rasoloharijaona, S., Ratelolahy, F., Ratsimbazafy, J., Ratsimbazafy, N., Razafindraibe, H., Razafindramanana, J., Rowe, N., Salmona, J., Seiler, M., Volampeno, S., Wright, P., Youssouf, J., Zaonarivelo, J. & Zaramody, A. 2014. Eulemur rufus. W: IUCN 2016. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015-4. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2016-06-06]
  3. W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński, W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 30. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol.)
  4. C. P. Groves, D. E.; Wilson, D. M, Reeder: Mammal Species of the World. Wyd. 3. Baltimore: Johns Hopkins University Press, 2005, s. 116.
  5. a b c Mittermeier, R., Ganzhorn, J., Konstant, W., Glander, K., Tattersall, I., Groves, C., Rylands, A., Hapke, A., Ratsimbazafy, J., Mayor, M., Louis, E., Rumpler, Y., Schwitzer, C. & Rasoloarison, R.. Lemur Diversity in Madagascar. . 29 (6), s. 1607–1656, 12-2008. DOI: 10.1007/s10764-008-9317-y. 
  6. a b Mittermeier, R., Louis, E., et al.: Lemurs of Madagascar. Wyd. Second. Conservation International, 2006, s. 275–277. ISBN 1-881173-88-7. (ang.)