Euroazjatycka Unia Gospodarcza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Euroazjatycka Unia Gospodarcza
Евразийский экономический союз
Jewrazijskij ekonomiczeskij sojuz
Flaga Euroazjatyckiej Unii Gospodarczej
Flaga Euroazjatyckiej Unii Gospodarczej
Eurasian Economic Union (orthographic projection) - Crimea disputed - no borders.svg
Język roboczy rosyjski
Siedziba Moskwa
Członkowie  Rosja
 Białoruś
 Kazachstan
 Armenia
 Kirgistan[1]
Utworzenie 29 maja 2014

Euroazjatycka Unia Gospodarcza (ros. Евразийский экономический союз, ЕврАзЭС, Ewrazijiskij ekonomiczeskij sojuz, JewrAzES biał. Еўразійскі эканамічны саюз, kaz. Еуразиялық экономикалық одақ, orm. Եվրասիական տնտեսական միություն, kir. Евразиялык экономикалык биримдик, ang. Eurasian Economic Union, EAEU) – wspólnota gospodarcza powołana 29 maja 2014 roku[2] przez trzy państwa założycielskie: Białoruś, Kazachstan i Rosję[3][4]. Do unii dołączyły także Armenia (10 października 2014 roku) i Kirgistan (23 grudnia 2014 roku).

Traktat powołujący do życia Unię przewiduje poszerzenie dotychczasowej unii celnej o swobodny przepływ kapitału, siły roboczej, towarów i usług[2]. Unia jest określana jako alternatywa dla Unii Europejskiej[5].

Początki EUG[edytuj]

Niższa izba rosyjskiego parlamentu ratyfikowała traktat o powołaniu Unii 26 września 2014[2], natomiast izba wyższa zrobiła to 5 dni później (1 października)[6]. Tego samego dnia (1 października) projekt ustawy ratyfikującej traktat założycielski Unii przyjęła niższa izba parlamentu Kazachstanu[7] (kazachski senat, czyli izba wyższa – przegłosował ustawę 9 października[8]). Prezydent Kazachstanu, Nursułtan Nazarbajew, podpisał akt przystąpienia tego kraju do Unii 14 października[5]. Na Białorusi traktat został ratyfikowany przez parlament i podpisany przez prezydenta Łukaszenkę 9 października[5]. Rząd Armenii przyjął projekt aktu przystąpienia tego kraju do Unii 2 października[9], zaś 10 października członkowie założyciele EUG podpisali dokument o przystąpieniu tego kraju do Unii. Wkrótce do tworzonej wspólnoty zdecydował się dołączyć także Kirgistan[10] co formalnie nastąpiło 23 grudnia 2014 roku w Moskwie na spotkaniu prezydentów wszystkich pięciu państw tworzących EUG[11] (oficjalnie Kirgistan jest członkiem EUG od 12 sierpnia 2015[12]). Ratyfikację umowy o przystąpieniu Kirgistanu do EUG opóźniał Kazachstan, który obawia się imigrantów zarobkowych i postrzega Kirgistan jako gospodarcze obciążenie dla organizacji[13].

Euroazjatycka Unia Gospodarcza, zgodnie z postanowieniami traktatu, rozpoczęła formalną oraz praktyczną działalność 1 stycznia 2015 roku. Tego dnia zaczął obowiązywać swobodny przepływ pracowników między krajami EUG, rok później ma powstać wspólny rynek farmaceutyczny, w 2019 – energii elektrycznej, a w 2025 – ropy i gazu[14].

Ceremonia podpisania traktatu założycielskiego Euroazjatyckiej Unii Gospodarczej w Astanie (Kazachstan), 29 maja 2014.

Obszary współpracy państw członkowskich[edytuj]

Traktat założycielski Unii określa szereg kwestii dotyczących harmonizacji pomiędzy krajami członkowskimi, m.in. przepisów technicznych, handlu zagranicznego, wdrażania jednolitej taryfy celnej, środków ochrony rynków krajowych, regulacji rynków finansowych, polityki walutowej, spraw makroekonomicznych, współpracy w zakresie energii i transportu, ochrony własności intelektualnej, rolnictwa, przemysłu oraz budowania wspólnego rynku gazu ziemnego, ropy naftowej i produktów ropopochodnych, leków i wyrobów medycznych[2].

Organy EUG[edytuj]

Zgodnie z postanowieniami traktatu założycielskiego organami Unii są: Najwyższa Euroazjatycka Rada Gospodarcza (składająca się z głów państw-członków Unii), Międzyrządowa Rada Euroazjatycka (złożona z szefów rządów), Euroazjatycka Komisja Gospodarcza oraz Trybunał Euroazjatyckiej Unii Gospodarczej[2]. Językiem roboczym Unii jest język rosyjski, a walutą budżetu Unii – rubel[2]. Centrala Unii, według zapisów traktatu, ma siedzibę w Moskwie, Trybunał w białoruskim Mińsku, a służby finansowe Unii w kazachskim Ałmaty[2]. Unia jest otwarta na poszerzenie o nowe kraje członkowskie, które podzielają jej cele i zasady działania[2].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Między 23 grudnia 2014 a 11 sierpnia 2015 Kirgistan miał częściowe członkostwo - status pełnego członkostwa uzyskał 12 sierpnia 2015 roku.
  2. a b c d e f g h Russian parliament ratifies agreement on Eurasian Economic Union (ang.). ITAR-TASS. [dostęp 2014-09-30].
  3. Євразійський економічний союз – проект Путіна на противагу ЄС, news.finance.ua, 29.05.2014 (ukr.).
  4. Митний союз стає Євразійським із політичним підтекстом, www.radiosvoboda.org, 29.05.2014 (ukr.).
  5. a b c Kazakhstan’s president ratifies Eurasian Economic Union treaty (ang.). TASS, 14 października 2014. [dostęp 2014-10-14].
  6. Russia’s Federation Council unanimously ratifies Eurasian Economic Union Treaty (ang.). ITAR-TASS, 1.10.2014. [dostęp 2014-10-01].
  7. Kazakhstan’s lower house of parliament approves draft law on ratification of EEU (ang.). ITAR-TASS, 1.10.2014. [dostęp 2014-10-01].
  8. Kazakhstan parliament ratifies Eurasian Economic Union Treaty (ang.). ITAR-TASS, 9 października 2014. [dostęp 2014-10-09].
  9. Armenian government approves document on accession to Eurasian economic bloc (ang.). ITAR-TASS, 2 października 2014. [dostęp 2014-10-03].
  10. IAR: Przestała istnieć Euroazjatycka Wspólnota Gospodarcza. Będzie Unia Eurazjatycka. www.polskieradio.pl, 2014-10-10. [dostęp 2014-11-25].
  11. Rosja zwiera szyki. Do Eurazjatyckiej Unii Gospodarczej dołączyły Armenia i Kirgistan. tvn24bis.pl, 2014-12-23. [dostęp 2014-12-24].
  12. Kyrgyzstan becomes fifth Eurasian Economic Union member-state (ang.). TASS, 2015-08-12. [dostęp 2015-08-12].
  13. Aleksandra Jarosiewicz: Kirgistan wszedł do Eurazjatyckiej Unii Gospodarczej. Ośrodek Studiów Wschodnich, 12 sierpnia 2015. [dostęp 2015-08-17].
  14. Andrzej Poczobut: Putin narzuca sąsiadom Unię Gospodarczą. wyborcza.pl, 2015-01-02. [dostęp 2015-01-02].

Linki zewnętrzne[edytuj]