Europa da się lubić

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Ameryka da się lubić.
Europa da się lubić
Ilustracja
Nagranie programu „Europa da się lubić” (odc. 54: Five o’clock)
Nazwa formatu Union Libre
Rodzaj programu talk-show
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Prowadzący główni:
Monika Richardson (1–7)
Ida Nowakowska (od 8)
wspomagający:
Adam Drzewicki (7)
Mateusz Szymkowiak (od 7)
Data premiery 16 lutego 2003
Lata emisji 2003–2008, 2019
Pora emisji sobota 20.05
Liczba odcinków 151 (7 serii)
Czas trwania odcinka ok. 50 minut (2003–2008)
ok. 60 minut (2019)
Format nadawania 4:3 (2003–2008)
16:9 HDTV (2019)
Produkcja
Produkcja Media Corporation[1] (2003–2008)
Telewizja Polska (2019)
Reżyseria Leszek Kumański (odc. 1–89)[2]
Konrad Smuga (od odc. 90)[3]
Stacja telewizyjna TVP2
Nagrody 2004: Złota Gwiazda Europy
Chronologia
Powiązane Ameryka da się lubić
Strona internetowa

Europa da się lubić (w 2019 – Europa da się lubić – 15 lat później) – polski talk-show prowadzony przez Monikę Richardson) emitowany na antenie TVP2 od 16 lutego 2003 do 21 czerwca 2008 oraz od 27 kwietnia 2019 do 8 czerwca 2019, oparty na francuskim formacie Union Libre (emitowanym w latach 1998–2002 na kanale France 2).

W 2019 Telewizja Polska podjęła decyzję o nagraniu specjalnej edycji programu z okazji 15-lecia wstąpienia Polski do Unii Europejskiej, natomiast premiera odbyła się 27 kwietnia[4].

Opis programu[edytuj | edytuj kod]

Do studia zapraszani byli obcokrajowcy mieszkający w Polsce oraz gość specjalny. Obcokrajowcy wypowiadali się o zwyczajach w swojej ojczyźnie w ramach tematu danego odcinka. Program miał charakter rozrywkowy, zdobył popularność wśród telewidzów TVP2, przyczynił się też do wypromowania kilku celebrytów.

Nazwę programu wymyślił Wojciech Mazurkiewicz[5].

Do pierwszej edycji piosenkę tytułową „Europo, witaj nam” do tekstu Jacka Cygana do melodii opartej na utworze „Dla ElizyLudwika van Beethovena nagrał Krzysztof Krawczyk[6], która była wykorzystywana jako motyw przewodni programu przez kolejne sześć sezonów. W siódmej odsłonie posłużono się tym samym utworem (ze zmienionym tekstem), a jego wykonawcą został Marcin Sójka[7].

Spis serii[edytuj | edytuj kod]

Seria Sezon Odcinki Pierwszy odcinek Ostatni odcinek Średnia oglądalność
Europa da się lubić
1. wiosna 2003 1–8 (8) 16 lutego 2003 1 czerwca 2003 bd.
2. 2003/2004 9–26 (18) 20 września 2003 24 kwietnia 2004 bd.
3. 2004/2005 27–56 (28) 12 września 2004 26 czerwca 2005 7 mln[8]
4. 2005/2006 57–89 (33) 11 września 2005 18 czerwca 2006 bd.
5. 2006/2007 90–116 (27) 9 września 2006 23 czerwca 2007 bd.
6. 2007/2008 117–144 (28) 15 września 2007 21 czerwca 2008 2,78 mln[8]
Europa da się lubić – 15 lat później
7. wiosna 2019 145–151 (7) 27 kwietnia 2019 8 czerwca 2019 1,50 mln[9]

Uczestnicy programu (alfabetycznie)[edytuj | edytuj kod]

Kevin Aiston[edytuj | edytuj kod]

Strażak pochodzący z Wielkiej Brytanii. Urodził się w Londynie 25 maja 1969. W 1991 przyjechał do Polski. Zagrał strażaka Sama w serialu Na dobre i na złe. Wraz ze Steffenem Möllerem otrzymał Telekamerę 2004 w kategorii Rozrywka.

Paolo Cozza[edytuj | edytuj kod]

Włoski przedsiębiorca w branży motoryzacyjnej. Urodzony w 1963, z wykształcenia prawnik[10], od 1996 mieszkający w Polsce. Wystąpił w trzeciej edycji programu Taniec z gwiazdami. Do 2008 był bohaterem łącznie 72 odcinków programu, najwięcej spośród wszystkich obcokrajowców[6].

Elisabeth Duda[edytuj | edytuj kod]

Aktorka i konferansjerka. Urodziła się w 1979 we Francji. W lipcu 2004 ukończyła studia na Wydziale Aktorskim PWSFTVIT w Łodzi. W 2008 wzięła udział w siódmej edycji Tańca z gwiazdami.

Toni Hyyryläinen[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi z Finlandii, jest synem Fina i Polki. Żonaty. Wystąpił w reklamie Nordea Bank.

Martina Karlová[edytuj | edytuj kod]

Ekonomistka z Czech. Pochodzi z małej miejscowości pod Pilznem. Pracuje w firmie kosmetycznej Sephora[11].

Conrado Moreno[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Madrycie w 1981. Studiował stosunki międzynarodowe na Collegium Civitas. Jesienią 2005 uczestniczył w drugiej edycji Tańca z gwiazdami.

Steffen Möller[edytuj | edytuj kod]

Niemiecki aktor i kabareciarz. Znany z roli Stefana Müllera w serialu M jak miłość oraz z prowadzenia pierwszej edycji programu TVP2 Załóż się. Wraz z Kevinem Aistonem otrzymał Telekamerę 2004 w kategorii Rozrywka.

Dmitrij Strelnikoff[edytuj | edytuj kod]

Rosyjski pisarz, poeta, fotografik, zoolog, podróżnik, dziennikarz, aktor i muzyk.

Steve Terret[edytuj | edytuj kod]

Prawnik z Liverpoolu[12]. Ukończył studia doktoranckie, był wykładowcą na Uniwersytecie w Cambridge, następnie został wykładowcą prawa na Uniwersytecie Warszawskim[12]. Żonaty z Katarzyną[12].

Theofilos Wafidis[edytuj | edytuj kod]

Grecki kucharz[13] i restaurator[14], szef kuchni sieci restauracji Restauracje Świata[13], członek Kapituły Klubu Szefów Kuchni[13].

Pozostali (według krajów)[edytuj | edytuj kod]

 Gruzja:

 Austria:

  • Eric Meierhofer
  • Reinhold Utri

 Białoruś:

  • Elena Isakowa[15]wokalistka, kompozytorka, projektantka ubioru
  • Natasza Pawłuczenko – projektantka mody

 Bułgaria:

  • Elena Kadiewa-Dobrzańska
  • Teohar Mołow[16]

 Belgia:

  • Jan van der Moren[17]
  • Bart Pszczoła

 Brazylia:

  • Andre Mafra

 Czechy:

  • Gabi Gold(ur. 1973 w Hawierzowie) – wokalistka
  • Andrea Kobielska – stewardesa
  • Jan Melichar
  • Ivana Bílková

 Dania:

  • Ewa Ciepłoch
  • Henrik Hjortholm
  • Bianca Liberski
  • Roxana Lichtman – projektantka mody

 Egipt:

  • Magda El Bayoumi

 Finlandia:

  • Tarja Järvinen
  • Maria Onniki
  • Sonja Nitecki

 Francja:

 Ghana:

 Hiszpania:

  • Benito León Alonso
  • Cristina Fanego
  • Montse Gras
  • Montserrat Gras Grauperatrener łyżwiarstwa figurowego
  • Joanna Sanchez
  • Juan Antonio Godoy Vares – prawnik

 Holandia:

  • Dick Bank
  • Ingrid Houtappel
  • Tamara Aagten-Margol[15]
  • Frank Meeus

 Japonia:

 Kazachstan:

  • Balli Marzec

 Litwa:

  • Olga Ožarenkova
  • Rasa Rimickaitė[17]

 Malta:

  • Mario Cordina – przewodnik turystyczny

 Niemcy:

  • Malina Ebert[18]
  • Bettina Lexow
  • Björgulf Meyer
  • Mateusz Weis-Banaszczyk

 Norwegia:

  • Mario Markoc

 Portugalia:

  • Sonia Cristina Margarida da Costa Rodrigues Espada da Fonseca – inżynier budownictwa

 Rosja:

  • Irina Bogdanowicz[16]w 1997 ukończyła z wyróżnieniem Konserwatorium Moskiewskie – Wydział Dyrygentury Chóralnej oraz Wydział Pianistyki Akademii Muzycznej w Jekaterynburgu. W 1994 otrzymała pierwszą nagrodę Ogólnorosyjskiego Studenckiego Festiwalu Pianistycznego we Włodimierzu. W 1997 otrzymała dyplom Konkursu Młodych Pianistów im. F. Chopina w Nowym Sadzie w Jugosławii. Od 1999 mieszka w Warszawie. Z Chórem Akademickim UW współpracuje od 1999, początkowo jako asystent dyrygenta. W maju 2002 wygrała konkurs na stanowisko kierownika artystycznego zespołu. Skomponowała muzykę do filmu animowanego pt. "Świteź".
  • Lena Iwanowa
  • Walentina Jałocha[16]
  • Misza Hairulinurodzony 10 lutego 1971 w Kuzniecku. Od 1997 występował wraz z zespołem muzycznym w programie TVN Maraton Uśmiechu. Jako kompozytor ma na koncie muzykę do trzech filmów, w tym do Testosteronu Tomasza Koneckiego i Andrzeja Saramonowicza.
  • Anna Penconek[18]
  • Marianna Płakujewa

 Serbia:

  • Dragan Skrobić

 Słowacja:

  • Rudolf Mackovič[16]

 Słowenia:

  • Mojca Tirš

 Stany Zjednoczone:

 Syria:

  • Jasmin Mazloum

 Szwajcaria:

  • Matthias Frank

 Szwecja:

  • Agnetha Brandin
  • Magdalena Godlewska
  • Cecilia Gonning
  • Anna Jorgensen
  • Robert Laskowski
  • Ola Niezwiestny[18]
  • Katarina Stoltz

 Ukraina:

  • Irena Opałko
  • Larysa Zujewycz-Maciejewska
  • Ludmiła Pitylak

 Węgry:

  • Attila Farkas
  • Margith Handl
  • Oliver Hardy
  • Zoltán Károlyi
  • Judith Lencse[19]

 Wielka Brytania:

  • Barbara Dudzik
  • Urszula Gacek
  • Mark Kurpiel

 Włochy:

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Opis programu na archiwalnej stronie producenta.
  2. Monika Richardson: Moja Europa da się lubić. Publicat, 2008, s. 12. ISBN 978-83-245-1571-4.
  3. Monika Richardson: Moja Europa da się lubić. Publicat, 2008, s. 57. ISBN 978-83-245-1571-4.
  4. TVP2 reaktywuje show „Europa da się lubić”. Specjalna edycja na 15-lecie wstąpienia Polski do UE (pol.). wirtualnemedia.pl, 2019-03-27. [dostęp 2019-03-27].
  5. Monika Richardson: Moja Europa da się lubić. Publicat, 2008, s. 11. ISBN 978-83-245-1571-4.
  6. a b Monika Richardson: Moja Europa da się lubić. Publicat, 2008, s. 36. ISBN 978-83-245-1571-4.
  7. Europa da się lubić - 15 lat później: Monika Zamachowska, Conrado Moreno i nowa piosenka, plejada.pl, 27 kwietnia 2019 [dostęp 2019-04-28] (pol.).
  8. a b Piotr Jagielski: Świetna oglądalność „Europa da się lubić – 15 lat później”. TVP2 liderem (pol.). Onet Kultura (online), 14 maja 2019. [dostęp 2020-09-21].
  9. Michał Kurdupski: 1,5 mln widzów programu „Europa da się lubić – 15 lat później”. TVP2 liderem rynku (pol.). Wirtualne Media (online), 11 czerwca 2019. [dostęp 2020-09-21].
  10. Monika Richardson: Moja Europa da się lubić. Publicat, 2008, s. 64-65. ISBN 978-83-245-1571-4.
  11. a b Monika Richardson: Moja Europa da się lubić. Publicat, 2008, s. 68. ISBN 978-83-245-1571-4.
  12. a b c Monika Richardson: Moja Europa da się lubić. Publicat, 2008, s. 36. ISBN 978-83-245-1571-4.
  13. a b c Monika Richardson: Moja Europa da się lubić. Publicat, 2008, s. 70. ISBN 978-83-245-1571-4.
  14. Monika Richardson: Moja Europa da się lubić. Publicat, 2008, s. 76. ISBN 978-83-245-1571-4.
  15. a b Monika Richardson: Moja Europa da się lubić. Publicat, 2008, s. 83. ISBN 978-83-245-1571-4.
  16. a b c d Monika Richardson: Moja Europa da się lubić. Publicat, 2008, s. 72. ISBN 978-83-245-1571-4.
  17. a b c Monika Richardson: Moja Europa da się lubić. Publicat, 2008, s. 79. ISBN 978-83-245-1571-4.
  18. a b c Monika Richardson: Moja Europa da się lubić. Publicat, 2008, s. 71. ISBN 978-83-245-1571-4.
  19. a b Monika Richardson: Moja Europa da się lubić. Publicat, 2008, s. 75. ISBN 978-83-245-1571-4.
  20. Monika Richardson: Moja Europa da się lubić. Publicat, 2008, s. 76. ISBN 978-83-245-1571-4.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]