European Rugby Challenge Cup

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Europejski Puchar Challenge)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
European Rugby Challenge Cup
Rugby football current event.svg 2020/2021
Dyscyplina rugby union
Organizator rozgrywek European Professional Club Rugby
Data założenia 1996
Poprzednia nazwa European Challenge Cup
Rozgrywki
Liczba drużyn 20
Zwycięzcy
Pierwszy zwycięzca Bourgoin-Jallieu Francja
Obecny zwycięzca Bristol Bears Anglia
Najwięcej zwycięstw po 3 – Harlequins Anglia, Clermont Francja
Strona internetowa

European Rugby Challenge Cup – coroczne rozgrywki dla najlepszych europejskich klubów rugby union, niższe rangą od European Rugby Champions Cup, odbywające się od sezonu 1996/1997. Ich organizatorem od 2014 jest European Professional Club Rugby.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze dwie edycje odbyły się pod nazwą European Conference (1996-1998), kolejne trzy jako European Shield (1998–2001), następne 13 jako European Challenge Cup (2001–2014), a od 2014 turniej nosi oficjalną nazwę European Rugby Challenge Cup. Jednakże ze względów sponsorskich nosił w przeszłości także nazwy Parker Pen Shield (2001–2003), Parker Pen Challenge Cup (2003–2005) i Amlin Challenge Cup (2009–2014)[1].

System rozgrywek[edytuj | edytuj kod]

Turniej przechodził kilka zmian formatów rozgrywek, pierwszych sześć edycji było rozgrywanych przez 24–32 drużyn systemem grupowym zakończonym fazą play-off. W sezonach 2002/2003 do 2004/2005 zwycięzca był wyłaniany spośród 32 drużyn rozgrywających mecze od początku do końca systemem pucharowym.

Od sezonu 2005/2006 ustalono liczbę drużyn na dwadzieścia, które w pierwszej fazie rozgrywały mecze systemem ligowym podzielone na pięć grup po cztery zespoły. Do fazy play-off awansowali zwycięzcy grup oraz trzy drużyny z drugich miejsc z najlepszym bilansem punktów (w latach 2009–2014 awansowali zwycięzcy grup, a pozostałe miejsca zapełniały drużyny z drugich miejsc w rozgrywkach Pucharu Heinekena). W fazie pucharowej rozgrywane były ćwierćfinały, półfinały i finał (na wszystkich etapach rozstrzygający był jeden mecz)[2].

W 2020 w związku z ograniczeniem liczby uczestników do 14 zmieniono format rozgrywek. W pierwszej fazie nie ma podziału na grupy. Drużyny podzielone są na dwa koszyki. Każda drużyna w pierwszej fazie ma rozegrać cztery spotkania – po dwa w domu i na wyjeździe, z czterema przeciwnikami z drugiego koszyka pochodzącymi z innych lig. Osiem najlepszych drużyn w tabeli awansuje do fazy pucharowej. Dołącza do nich osiem drużyn z równoległego sezonu European Rugby Champions Cup, które w pierwszej fazie swoich rozgrywek zajmą miejsca 5–8 w swoich grupach. W fazie pucharowej rozgrywane są 1/8 finału, ćwierćfinały, półfinały i finał, w każdym po jednym meczu[3].

Uczestnicy rozgrywek[edytuj | edytuj kod]

System kwalifikacji do 2009

Liczba drużyn z każdego państwa uczestnicząca w European Rugby Challenge Cup jest powiązana z systemem eliminacji do European Rugby Champions Cup. Przed 2020 spośród 20 drużyn 18 uczestników rozgrywek były to drużyny z trzech profesjonalnych lig europejskich, które nie uzyskały awansu do Champions Cup: ligi angielskiej Premiership, francuskiej Top 14 oraz międzynarodowej Pro14, w której grają drużyny z Irlandii, Walii, Szkocji, Włoch i Afryki Południowej (przy czym te ostatnie są wyłączone z uczestnictwa w rozgrywkach europejskich takich jak Champions Cup i Challenge Cup). Pozostałe dwa miejsca w rozgrywkach obsadzały dwie najlepsze drużyny z poprzedniego sezonu rozgrywek europejskich Continental Shield, w których uczestniczyły drużyny z krajów europejskich nie biorących udziału w Pucharze Sześciu Narodów oraz z Włoch[4].

W 2020 w związku ze zwiększeniem liczy uczestników European Rugby Champions Cup z 20 do 24 oraz rezygnacją z kwalifikacji zespołów spoza lig Pro14, Top 14 i Premiership liczba uczestników European Rugby Challenge Cup została zmniejszona do 14[5].

Wyniki finałów[edytuj | edytuj kod]

Wyniki dotychczasowych finałów[6]:

Sezon Zwycięzca Wynik Przegrany Stadion Frekwencja
1996/1997 Francja Bourgoin-Jallieu 18:9 Francja Castres Stade de la Méditerranée, Béziers 10 000
1997/1998 Francja Colomiers 43:5 Francja Agen Stade des Sept Deniers, Tuluza 12 500
1998/1999 Francja Clermont 35:16 Francja Bourgoin-Jallieu Stade de Gerland, Lyon 31 986
1999/2000 Francja Pau 34:21 Francja Castres Stade des Sept Deniers, Tuluza 6000
2000/2001 Anglia Harlequins 42:33 Francja Narbona Madejski Stadium, Reading 11 211
2001/2002 Anglia Sale Sharks 25:22 Walia Pontypridd Kassam Stadium, Oksford 12 000
2002/2003 Anglia Wasps 48:30 Anglia Bath Madejski Stadium, Reading 18 074
2003/2004 Anglia Harlequins 27:26 Francja Clermont Madejski Stadium, Reading 13 123
2004/2005 Anglia Sale Sharks 27:3 Francja Pau Kassam Stadium, Oksford 7230
2005/2006 Anglia Gloucester 36:34 Anglia London Irish Twickenham Stoop, Londyn 12 053
2006/2007 Francja Clermont 22:16 Anglia Bath Twickenham Stoop, Londyn 10 134
2007/2008 Anglia Bath 24:16 Anglia Worcester Warriors Kingsholm Stadium, Gloucester 16 157
2008/2009 Anglia Northampton Saints 15:3 Francja Bourgoin-Jallieu Twickenham Stoop, Londyn 9260
2009/2010 Walia Cardiff Blues 28:21 Francja Tulon Stade Vélodrome, Marsylia 48 990
2010/2011 Anglia Harlequins 19:18 Francja Stade Français Cardiff City Stadium, Cardiff 12 236
2011/2012 Francja Biarritz 21:18 Francja Tulon Twickenham Stoop, Londyn 9376
2012/2013  Leinster 34:13 Francja Stade Français RDS Arena, Dublin 20 396
2013/2014 Anglia Northampton Saints 30:16 Anglia Bath Cardiff Arms Park, Cardiff 12 483
2014/2015 Anglia Gloucester 19:13 Szkocja Edynburg Twickenham Stoop, Londyn 14 316
2015/2016 Francja Montpellier 26:19 Anglia Harlequins Grand Stade de Lyon, Lyon 28 556
2016/2017 Francja Stade Français 25:17 Anglia Gloucester Murrayfield Stadium, Edynburg 24 594
2017/2018 Walia Cardiff Blues 31:30 Anglia Gloucester San Mamés, Bilbao 32 543
2018/2019[7] Francja Clermont 36:16 Francja La Rochelle St James’ Park, Newcastle upon Tyne 28 438
2019/2020[8] Anglia Bristol Bears 32:19 Francja Tulon Stade Maurice-David, Aix-en-Provence 1000

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Trophy (ang.). European Professional Club Rugby. [dostęp 2018-01-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-29)].
  2. Challenge Cup Rules (ang.). European Professional Club Rugby. [dostęp 2018-01-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-28)].
  3. Key 2020/21 Heineken Challenge Cup Rules (ang.). European Professional Club Rugby. [dostęp 2020-10-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-09-03)].
  4. Qualification (ang.). European Professional Club Rugby. [dostęp 2018-01-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-13)].
  5. New EPCR tournament formats agreed for 2020/21 season. European Professional Club Rugby, 2020-09-02. [dostęp 2020-09-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-09-03)].
  6. Champions (ang.). European Professional Club Rugby. [dostęp 2019-01-01].
  7. Clermont clinch third Challenge Cup with victory over La Rochelle (ang.). European Professional Club Rugby. [dostęp 2019-05-11].
  8. Blistering Bristol Bears dominate second half to clinch maiden Challenge Cup crown (ang.). European Professional Club Rugby, 2020-10-16. [dostęp 2020-10-18].