Europejskie Obserwatorium Południowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Położenie obserwatoriów ESO

Europejskie Obserwatorium Południowe (ang. European Southern Observatory – ESO) – międzynarodowa organizacja zrzeszająca europejskie kraje, powołana w 1962 roku w celu budowy i utrzymywania obserwatoriów astronomicznych na półkuli południowej.

Główna siedziba organizacji mieści się w niemieckiej miejscowości Garching niedaleko Monachium, zaś większość urządzeń obserwacyjnych znajduje się w Chile. Do ESO należą trzy obserwatoria w rejonie tamtejszej pustyni Atakama:

Jednym z projektów koncepcyjnych ESO był Przeogromnie Duży Teleskop (ang. Overwhelmingly Large Telescope – OWL) o średnicy zwierciadła głównego 100 m. Ze względu na koszty ESO zdecydowało się jednak na pomniejszoną wersję nazwaną E-ELT – Ogromnie Wielki Teleskop Europejski, który ze zwierciadłem o średnicy 39,3 m będzie największym teleskopem optycznym/podczerwonym na świecie.

Kraje członkowskie[edytuj | edytuj kod]

28 października 2014 roku Polska podpisała umowę o wejście do ESO. 10 kwietnia 2015 roku Prezydent RP Bronisław Komorowski podpisał ustawę o ratyfikacji umowy z ESO. Polski wkład finansowy wyniesie 29,5 mln euro wpisowego, rozłożonego na raty. Roczna składka wyniesie około 3,35 mln euro. Łączne roczne zobowiązanie wyniesie około 7 mln euro[1].

Przypisy

  1. Krzysztof Czart: Prezydent ratyfikował umowę z ESO.. 2015-04-12. [dostęp 2015-04-20]. s. 1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]