Eva Kotchever

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Eva Kotchever
Chawa Złoczower
Data i miejsce urodzenia 1891
Mława
Data i miejsce śmierci 17 grudnia 1943
KL Auschwitz
Zawód, zajęcie bibliotekarka, pisarka

Eva Kotchever (Eve Adams lub Eve Addams, ur. jako Chawa Złoczower; ur. w 1891 w Mławie, zm. 17 grudnia 1943 w Auschwitz) – polsko-żydowska bibliotekarka i pisarka emigracyjna, najbardziej znana z prowadzenia w latach 1925–1926 popularnego, otwarcie lesbijskiego klubu „Eve's Hangout” w Nowym Jorku[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Chawa Złoczower miała dwójkę rodzeństwa. W 1912 r. wyemigrowała z Polski do Stanów Zjednoczonych i wraz ze swoją partnerką, szwedzką malarką Ruth Norlander, prowadziła działalność pod nazwą Grey Cottage w Chicago, przy 10 E Chestnut St. (The Liberator str. 34). Była przyjaciółką anarchistycznej pisarki Emmy Goldman.

W 1925 r., w okresie prohibicji i ukrywanych barów z alkoholem, otworzyła „Hangout Eve”, znany również jako „Tearoom Eve Addams” w Greenwich Village[2]. Na zewnątrz umieściła napis: „Mężczyźni są wpuszczani, ale niemile widziani”[3]. W barze spotykały się lesbijki, ale też samotne kobiety heteroseksualne, których w tamtym czasie nie wpuszczano do innych barów bez męskiego towarzystwa[1].

Została skazana przez Vice Squad NYC za nieprzyzwoitość z powodu zbioru opowiadań Lesbian Love oraz za nieobyczajne zachowanie po tym, jak w 1926 r. tajna detektyw policji Margaret Leonard weszła na teren „Hangout Eve” i znalazła książkę[1][4]. Leonard zeznała, że Kotchever robiła jej jawne seksualne sugestie. Po aresztowaniu, wuj Evy oferował 1000 dolarów kaucji za wypuszczenie jej na wolność, ale policja nie zgodziła się na to. Zebrano zamiast tego „dowody” na orientację seksualną Evy, m.in. list od sąsiada, Jay`a Fitzpatricka, potwierdzającego częste odwiedziny kobiet w ich domu[5][1].

Po roku spędzonym w więzieniu Jefferson Market Prison, gdzie prawdopodobnie spotkała Mae West, Eva została deportowana do Europy. W swoim przemówieniu przed sądem w 1927 r., powiedziała m.in., że deportacja będzie oznaczać koniec jej życia oraz że żałuje swojej otwartości na temat własnej orientacji seksualnej, skoro prawda o tym okazała się przestępstwem w kraju, który kocha[2].

Po deportacji mieszkała najpierw w Gdańsku, gdzie w 1929 r. ciężkie warunki i antysemickie nastroje przetrwała dzięki nadsyłanemu wsparciu m.in. przez Bena Reitmana – amerykańskiego, anarchistycznego „lekarza ubogich” i kochanka Emmy Goldman. Eva postanowiła przenieść się do Paryża[3]. Prowadziła tam księgarnię i kawiarnię „Le Boudoir de l’Amour ” na Montmartre (Brevities, 16 listopada 1931 r.). W stolicy Francji poznała innych amerykańskich artystów, takich jak Henry Miller, June Miller, Anaïs Nin[1].

W latach 30. Eva popierała Drugą Republikę Hiszpańską przeciwko generałowi Francisco Franco: wyjechała w latach 30. wspierać jego przeciwników w hiszpańskiej wojnie domowej[6]. Regularnie korespondowała też z Benem Reitmanem. W tym czasie adoptowała prawnie 28-letnią, chorą dziewczynę i pomimo wielkich trudności, starała się zapewnić opiekę córce[3].

We wrześniu 1943 r. wróciła do okupowanej przez Niemców Francji. Niemcy zamknęli jej księgarnio-kawiarnię, a ona sama została aresztowana w Nicei ze swoją dziewczyną Hellą - piosenkarką i artystką, uciekinierką z nazistowskich Niemiec. Obie kobiety zostały uwięzione na 10 dni w obozie internowania Drancy pod Paryżem. Deportowane następnie do Auschwitz, zostały tam zamordowane 17 grudnia 1943 r. (gdzie indziej: 20 grudnia[3])[3].

Dziedzictwo[edytuj | edytuj kod]

Paryż (Eva Kotchever) Montmartre

Barbara Kahn napisała „Unreachable Eden”, sztukę o Evie Kotchever. Dramat został odczytany w 2014 roku w Theatre for the New City, na 19. dorocznym festiwalu sztuki w Lower East Side. Utwór Kahn spopularyzował życie Eve Addams w Stanach Zjednoczonych[2].

Jej nazwiskiem opatrzono ulicę Paryża w 18. dzielnicy, a także patronuje szkole publicznej w tym mieście[7].

Kotchever jest obecnie uważana, szczególnie w Europie, za ikonę LGBT, a miasto Nowy Jork[8] i National Park Service[9] troszczą się o zachowanie pamięci o jej osobie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Reina Gattuso, The Founder of America’s Earliest Lesbian Bar Was Deported for Obscenity, Atlas Obscura, 3 września 2019 [dostęp 2020-03-08] (ang.).
  2. a b c Ted Merwin, Imprisoned For Who She Was, jewishweek.timesofisrael.com [dostęp 2020-03-08] (ang.).
  3. a b c d e Shownotes: Eve's Tearoom Part 2, Queer Ephemera [dostęp 2020-03-08] (ang.).
  4. The History of Gay Bars -- New York Magazine - Nymag, New York Magazine [dostęp 2020-03-08] (ang.).
  5. George Chauncey, Gay New York : gender, urban culture, and the makings of the gay male world, 1890-1940, New York, ISBN 0-465-02621-4, OCLC 29877871 [dostęp 2020-03-09].
  6. Julia Carpenter, A Woman to Know: Eve Adams, awomantoknow.substack.com [dostęp 2020-03-08].
  7. Ecole polyvalente Eva Kotchever, paris.fr [dostęp 2020-03-08] (fr.).
  8. Eve Adams' Tearoom, NYC LGBT Historic Sites Project [dostęp 2020-03-08] (ang.).
  9. Kathleen Howe, Kathleen LaFran, Historic Context Statement for LGBT History in New York City, 2018.