Ewa Dahlig-Turek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ewa Dahlig-Turek (ur. 1958 w Warszawie) – polski etnomuzykolog, badaczka polskiej muzyki ludowej.

Ukończyła Instytut Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego (dyplom 1982). Następnie prowadziła badania w Instytucie Sztuki Polskiej Akademii Nauk. W 1990 r. obroniła tamże rozprawę doktorską pod kierunkiem prof. Ludwika Bielawskiego pt.: Ludowe instrumenty skrzypcowe na ziemiach polskich. W latach 1992-94, współpracowała z prof. Helmutem Schaffrathem na Uniwersytecie w Essen (Niemcy) w ramach EsAC (Essener Assoziativ Code)[1].

Jest członkiem rady redakcyjnej kwartalnika „Muzyka”, wice­prezesem Polskiego Stowarzyszenia Menedżerów Nauki, przewodniczącą Komitetu ds. Współpracy z European Association of Research Managers and Administrators przy Prezydium PAN, recenzentem grantów Australian Research Council, Israel Science Foundation oraz Fundacji na rzecz Nauki Polskiej, członkiem Standing Committee for the Humanities w European Science Foundation, sekretarzem generalnym European Seminar in Ethnomusicology, przewodniczącą polskiego komitetu narodowego ICTM International Council for Traditional Music.

Uczestniczyła w wielu konferencjach w kraju i za granicą. Wykładała gościnnie w Szwecji i Norwegii. Była stypendystką British Council (1993) oraz British Academy (1996) oraz stażystką na Universität-Hochschule Essen (1992-3).

W pracy badawczej początkowo interesowała ją problematyka ludowej gry skrzypcowej w polskiej praktyce muzycznej oraz historyczne przekształcenia ludowych instrumentów skrzypcowych. Dzięki jej badaniom nad instrumentami staropolskimi udało się zrekonstruować dwa zapomniane polskie instrumenty skrzypcowe fidel płocką i sukę biłgorajską[2]. Od lat 90. skupia się wokół elektronicznych baz danych oraz wspomaganej komputerowo analizy rytmu zastosowanych do badania rytmiki polskich tańców ludowych i historycznych a także europejskich pieśni ludowych. W ostatnim okresie Ewa Dahlig-Turek zajmuje się problematyką tzw. "tańców polskich" w Skandynawii.

Prace[edytuj | edytuj kod]

Prace zwarte

  • 1991 – Ludowa gra skrzypcowa w Kieleckiem. PWM, Kraków 1990.
  • 2001 – Ludowe instrumenty skrzypcowe w Polsce. ISPAN, Warszawa 2001.
  • 2005 – Glossing over rhythmic style and musical identity ((współaut. Bjørn Aksdal, Dan Lundberg, Rebecca Sager) W serii: Meddelanden från Svenskt Visarkiv 47. Stockholm 2005
  • 2006 – Rytmy polskie w muzyce XVI-XIX wieku. Studium morfologiczne. ISPAN, Warszawa 2006

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. biogram na stronie Utrecht University
  2. Ewa Dahlig-Turek, Maria Pomianowska. Polskie fidele kolanowe. (Re)Konstrukcja. „Teka Lubelska”. 4, 2014. Collegium Artium, Uniwersytet Jagielloński, Uniwersytet Warszawski. ISSN 2391-8330. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]