Ewa Faryaszewska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ewa Faryaszewska (ur. 10 kwietnia 1920 w Dąbrowie Górniczej, zm. 28 sierpnia 1944 w Warszawie[1]) – polska malarka i fotograficzka, kapral Armii Krajowej, autorka kolorowych fotografii z powstania warszawskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Powstanie Warszawskie, fot. Ewa Faryaszewska

Urodziła się jako córka Ireny z domu Strokowskiej[2] oraz inżyniera górniczego Konstantego Faryaszewskiego – dyrektora kopalni "Flora". W 1938 roku po śmierci ojca osiadła wraz z matką i rodzeństwem w Warszawie, gdzie rozpoczęła naukę na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych (ASP). Była wówczas również działaczką harcerską w ramach Chorągwi Warszawskiej.

Podczas okupacji niemieckiej działała w konspiracji niepodległościowej. Była łączniczką harcerskiego batalionu „Wigry”.

Podczas powstania warszawskiego, Ewa Faryaszewska działała w wydziale odpowiedzialnym za ratowanie zabytków kultury narodowej w obrębie tzw. Starego i Nowego Miasta, dokumentując jednocześnie zniszczenia za pośrednictwem aparatu fotograficznego. Zmarła w wyniku ran odniesionych w powstaniu, 28 sierpnia 1944 roku[3].

Jej zdjęcia z powstania warszawskiego ukazały się w opublikowanej w 2014 roku nakładem Muzeum Warszawy książce Magdaleny Wróblewskiej pt. Fotografie ruin. Ruiny fotografii 1944–2014[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ewa Faryszewska, 1944.pl [dostęp 2015-06-18] (pol.).
  2. Ewa Faryaszewska, 1944.pl [dostęp 2015-06-18] (pol.).
  3. Martwa muza z Powstania Warszawskiego, gazetagazeta.com [dostęp 2015-06-18] (pol.).
  4. Magdalena Wróblewska, "Fotografie ruin. Ruiny fotografii 1944 – 2014", culture.pl [dostęp 2015-06-18] (pol.).