Ewa Kuryłowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Ewa Kuryłowicz
Data urodzenia

1953

Narodowość

polska

Dziedzina sztuki

architektura

Epoka

modernizm
postmodernizm
neomodernizm

Ewa Kuryłowicz (ur. 1953) – polska architekt i nauczycielka akademicka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Od 2011 generalny projektant, wiceprezes w pracowni Kuryłowicz & Associates. Kierowniczka Zakładu Projektowania i Teorii Architektury na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Profesor tytularny od 2014[1].

Laureatka licznych konkursów architektonicznych (z zespołami Kuryłowicz & Associates). Generalny projektant pracowni zrealizowanych, m.in.: Narodowe Forum Muzyki we Wrocławiu (2015), Galeria Warmińska w Olsztynie (2014), Stadion Miejski w Białymstoku (2014), Budynek Wydziałów Językowych UW przy ul. Dobrej (I etap zrealizowany w 2012, II etap ukończony w 2022)[1][2].

Sędzia SARP, juror w konkursach międzynarodowych i krajowych, Dyrektor PR Międzynarodowej Unii Architektów UIA „Spiritual Places” w latach 2000-08; członek Izby Architektów RP. Ekspert Architects’ Council of Europe ACE ds. projektowania uniwersalnego w latach 2005-08[1].

W 2021 została laureatką Honorowej Nagrody SARP[3].

Żona Stefana Kuryłowicza[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Ewa Kuryłowicz. apaka.com.pl. [dostęp 2017-02-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-02-13)].
  2. Drugi etap budowy gmachu „Dobra 55”, Uniwersytet Warszawski, 7 lutego 2022 [dostęp 2023-05-09] (pol.).
  3. Sztuka Architektury, Ewa Kuryłowicz laureatką Honorowej Nagrody SAR, Sztuka Architektury, 27 października 2021 [dostęp 2022-05-24] (pol.).