Ewa Maria Slaska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ewa Maria Slaska (ur. 2 września 1949 w Sopocie) – polska pisarka i dziennikarka, organizatorka kultury.

Życie[edytuj]

Jej rodzicami byli znany polski żeglarz Dariusz Bogucki (zm. 2002) i graficzka i tłumaczka poezji hiszpańskiej Irena Kuran-Bogucka. Była żoną Marka Slaskiego, wnuka Ludwika Slaskiego, pochodzącego z rodziny Slaskich herbu Grzymała. Jej syn, Jacek Slaski (ur. 1976), jest dziennikarzem i organizatorem kultury (razem z Anną Krenz prowadzą w Berlinie galerię ZERO)[1].

Studiowała polonistykę w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Gdańsku. Ukończyła etnografię i archeologię na Uniwersytecie Poznańskim.

W 1981 r. pracowała w gdańskim tygodniku NSZZ „Solidarność” – My, współpracowała wówczas w polskim radiem w Gdańsku.

Od 1985 na emigracji w Berlinie. W 1986 r. założyła (wraz z Grzegorzem Ziętkiewiczem) i prowadziła w niemieckiej TV w Berlinie program Magazyn Wyspa – Insel. W 1994 r. założyła w Berlinie Polsko-Niemieckie Towarzystwo Literackie (Verein zur Förderung der Deutsch-Polnischen Literatur) WIR. Jest jego animatorem do tej pory. Redaguje nieregularnik literacki WIR (ISSN 0948-6313). Laureatka stypendiów kulturalnych senatu Berlina i stypendiów UNESCO dla pisarzy i tłumaczy.

Publikowała na łamach polskich miesięczników kulturalnych wydawanych w kraju i za granicą, m.in. Archipelagu, Odry, Pogranicza, Tytułu.

Tłumaczyła również poezję. Jej przekłady (z niemieckiego) ukazywały się w miesięcznikach m.in. Akcent, Polonistyka, Pro Libris, Przegląd Polityczny.

W 2003 roku była laureatką Polsko-Niemieckiej Nagrody Dziennikarskiej.

Twórczość[edytuj]

Książki m.in.:

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

Encyklopedia polskiej emigracji i Polonii, t. 4: P-S, Toruń 2005.

Linki zewnętrzne[edytuj]