Ewa Swoboda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ewa Swoboda
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

26 lipca 1997
Żory

Wzrost

167 cm[1]

Informacje klubowe
Klub

UKS Czwórka Żory (2009–2016)
AZS-AWF Katowice (od 2017)

Trener

Iwona Krupa

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Mistrzostwa Europy
srebro Monachium 2022 sztafeta 4 x 100 m
Halowe mistrzostwa Europy
złoto Glasgow 2019 bieg na 60 m
srebro Belgrad 2017 bieg na 60 m
Młodzieżowe mistrzostwa Europy
złoto Bydgoszcz 2017 bieg na 100 m
złoto Gävle 2019 bieg na 100 m
brąz Gävle 2019 sztafeta 4 × 100 m
Mistrzostwa świata juniorów
srebro Bydgoszcz 2016 bieg na 100 m
Mistrzostwa Europy juniorów
złoto Eskilstuna 2015 bieg na 100 m
srebro Eskilstuna 2015 sztafeta 4 × 100 m
Odznaczenia
Medal 100-lecia Odzyskania Niepodległości

Ewa Nikola Swoboda[2] (ur. 26 lipca 1997[3] w Żorach[4]) – polska lekkoatletka, specjalizująca się w biegach sprinterskich.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Mistrzyni Europy juniorów z Eskilstuny (2015) w biegu na 100 metrów (11,52), czwarta zawodniczka na tym samym dystansie podczas mistrzostw świata juniorów młodszych w Doniecku (2013) oraz piąta, również na 100 metrów, podczas mistrzostw świata juniorów w Eugene (2014). Miesiąc później uzyskała najlepszy czas eliminacji w biegu na 100 metrów (11,30) podczas igrzysk olimpijskich młodzieży w chińskim Nankinie, lecz w biegu finałowym popełniła falstart i została zdyskwalifikowana[5].

W 2016 została wicemistrzynią świata juniorek w biegu na 100 metrów[6], natomiast w 2017 zdobyła pierwszy w karierze medal na seniorskiej imprezie – podczas halowych mistrzostwach Europy w Belgradzie zdobyła srebrny medal po tym, jak zdyskwalifikowano za doping Ukrainkę Ołesię Powch. W 2019 została halową mistrzynią Europy w biegu na 60 m, wcześniej wygrała klasyfikację IAAF World Indoor Tour na tym dystansie.

Złota medalistka mistrzostw Polski w juniorskich kategoriach wiekowych na stadionie i w hali. Halowa mistrzyni Polski seniorek na 60 metrów (2015, 2017[7], 2018, 2019 i 2021). Złota medalistka mistrzostw Polski seniorek w biegu na 100 metrów (2016, 2017 i 2018).

W 2013 czterokrotnie poprawiała rekord Polski juniorek młodszych w biegu na 100 metrów (od 11,69[8] do 11,54[9]). Rok później poprawiała ten rezultat trzykrotnie uzyskując 11,45, 11,42 oraz 11,30 (wyrównany, a następnie poprawiony rekord Polski juniorek Ewy Kłobukowskiej[10]). W 2016 wynikiem 7,13 s ustanowiła nowy halowy rekord Polski w biegu na 60 m, poprawiając 30-letni rekord Ewy Pisiewicz o 0,05 s[11]. 12 lutego 2016 podczas mityngu Copernicus Cup w Toruniu uzyskała wynik 7,07 ustanawiając nowy halowy rekord kraju oraz rekord świata juniorek. Rezultatem tym wyrównała także najlepszy wynik na listach światowych należący do Dafne Schippers, która jednak już dzień później poprawiła swój rezultat na 7,00[12].

Jako jedyna reprezentantka Polski wypełniła minimum indywidualne na dystansie 100 m uzyskując czas 11,07 sekundy, dające jej kwalifikację na Letnie Igrzyska Olimpijskie 2020. Z powodu kontuzji zrezygnowała jednak z uczestnictwa w igrzyskach[13].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Rok Impreza Miejsce Konkurencja Lokata Wynik
2013 Mistrzostwa świata juniorów młodszych Ukraina Donieck bieg na 100 m 4. miejsce 11,61
2014 Kwalifikacje Europy do igrzysk olimpijskich młodzieży Azerbejdżan Baku bieg na 100 m 1. miejsce 11,66
bieg na 200 m 2. miejsce 23,88
Mistrzostwa świata juniorów Stany Zjednoczone Eugene bieg na 100 m 5. miejsce 11,59
Igrzyska olimpijskie młodzieży Nankin bieg na 100 m DQ[14]
2015 Halowe mistrzostwa Europy Czechy Praga bieg na 60 m 8. miejsce 7,20
Drużynowe mistrzostwa Europy Rosja Czeboksary bieg na 100 m 3. miejsce 11,48
sztafeta 4 × 100 m 4. miejsce 43,28
Mistrzostwa Europy juniorów Szwecja Eskilstuna bieg na 100 m Gold medal europe.svg 1. miejsce 11,52
sztafeta 4 × 100 m Silver medal europe.svg 2. miejsce 45,28
2016 Mistrzostwa Europy Holandia Amsterdam sztafeta 4 × 100 m 7. miejsce 43,24
Mistrzostwa świata juniorów Polska Bydgoszcz bieg na 100 m Silver medal world centered-2.svg 2. miejsce 11,12
sztafeta 4 × 100 m 4. miejsce 44,81
Igrzyska olimpijskie Brazylia Rio de Janeiro bieg na 100 m półfinał 11,18
sztafeta 4 × 100 m eliminacje 43,33
2017 Halowe mistrzostwa Europy Serbia Belgrad bieg na 60 m Silver medal europe.svg 2. miejsce[15] 7,10
Superliga drużynowych mistrzostw Europy Francja Lille bieg na 100 m DQ
sztafeta 4 × 100 m 2. miejsce 43,07
Młodzieżowe mistrzostwa Europy Polska Bydgoszcz bieg na 100 m Gold medal europe.svg 1. miejsce 11,42
sztafeta 4 × 100 m 4. miejsce 44,21
Mistrzostwa świata Wielka Brytania Londyn bieg na 100 m półfinał 11,35
2018 Halowe mistrzostwa świata Wielka Brytania Birmingham bieg na 60 m półfinał[16] 7,25[17]
Mistrzostwa Europy Niemcy Berlin bieg na 100 m półfinał 11,30
sztafeta 4 × 100 m 6. miejsce 43,34
2019 Halowe mistrzostwa Europy Wielka Brytania Glasgow bieg na 60 m Gold medal europe.svg 1. miejsce 7,09
Młodzieżowe mistrzostwa Europy Szwecja Gävle bieg na 100 m Gold medal europe.svg 1. miejsce 11,15
sztafeta 4 × 100 m Bronze medal europe.svg 3. miejsce 44,08
Superliga drużynowych mistrzostw Europy Polska Bydgoszcz bieg na 100 m Bronze medal europe.svg 3. miejsce 11,35
sztafeta 4 x 100 m 6. miejsce 44,23
Mistrzostwa świata Katar Doha bieg na 100 m półfinał 11,27
2022 Halowe mistrzostwa świata Serbia Belgrad bieg na 60 m 4. miejsce 7,04
Mistrzostwa świata Stany Zjednoczone Eugene bieg na 100 m półfinał 11,08
sztafeta 4 × 100 m eliminacje 43,19
Mistrzostwa Europy Niemcy Monachium bieg na 100 m 4. miejsce 11,18
sztafeta 4 × 100 m Silver medal europe.svg 2. miejsce 42,61

Rekordy życiowe[edytuj | edytuj kod]

Progresja wyników w biegu na 100 metrów[edytuj | edytuj kod]

Rok 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022
Czas 11,97 12,02 11,54 11,30 11,24 11,12 11,24 11,23 11,07 11,24 11,20 11,05

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Polska Reprezentacja Olimpijska Rio 2016. [dostęp 2019-02-06].
  2. Ewa Nikola Swoboda: gwiazda sprintów, rp.pl [dostęp 2016-02-14].
  3. Ewa Swoboda w bazie Polskiego Związku Lekkiej Atletyki (pol.)
  4. Wojciech Todur, Niezwykły talent z Żor. 'Ewa Swoboda jeszcze się nie rozpędziła', 25 lutego 2016 [dostęp 2017-07-22].
  5. Nankin 2014: dwa szóste miejsca Polaków, pzla.pl [dostęp 2016-05-26] (pol.).
  6. MŚ U20: Ewa Swoboda wicemistrzynią globu!, www.pzla.pl, 21 lipca 2016 [dostęp 2016-07-21].
  7. 61. HMP: halowy rekord świata U20 Siciarz! – Polski Związek Lekkiej Atletyki, www.pzla.pl [dostęp 2017-02-25].
  8. Opole najlepsze w I lidze w Krakowie, pzla.pl [dostęp 2013-06-09].
  9. 19. OOM w Łodzi – rekord Polski Swobody, pzla.pl [dostęp 2013-07-27].
  10. MŚJ Eugene 2014: Swoboda szybka jak Kłobukowska, pzla.pl [dostęp 2014-07-23].
  11. 7.13 – rekord Polski Ewy Swobody na 60m!. pzla.pl, 2016-01-30. [dostęp 2016-01-31].
  12. Schippers Bascou Wester Berlin, iaaf.org [dostęp 2016-02-14] (ang.).
  13. Telewizja Polska S.A, "Ten rok miał być sztosem...". Dramat Ewy Swobody, sport.tvp.pl, 13 lipca 2021 [dostęp 2021-07-14] (pol.).
  14. W eliminacjach 11,30 NJR.
  15. Ewa Swoboda wicemistrzynią Europy!, sportowyekspress.pl [dostęp 2018-03-29] [zarchiwizowane z adresu 2018-10-23] (pol.).
  16. Ewa Swoboda załamana. Polka z trudem powstrzymywała łzy (WIDEO) - WP SportoweFakty, sportowefakty.wp.pl [dostęp 2018-03-05] (pol.).
  17. 60 Metres Result | IAAF World Indoor Championships | iaaf.org, www.iaaf.org [dostęp 2018-03-05].
  18. 60 – FEMMES, AthleRecords [dostęp 2015-10-14] (fr.).
  19. Premier Mateusz Morawiecki: Dziękuję, że jesteście promotorami idei służby ojczyźnie. premier.gov.pl, 4 marca 2019. [dostęp 2019-03-08].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]