Ewangelia żony Jezusa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ewangelia żony Jezusa.

Ewangelia żony Jezusa – udokumentowana jako falszerstwo przez dziannikarza sledczego Arona Sabara w artykule z dnia 15 czerwca 2016 w magazynie "Atlantic" http://www.theatlantic.com/magazine/archive/2016/07/the-unbelievable-tale-of-jesus-wife/485573/ ewangelia apokryficzna, której istnienie postulują niektórzy eksperci[1].

Przypuszczenia o istnieniu Ewangelii żony Jezusa wysnuto po odkryciu skrawka papirusu o wymiarach 8 na 4 cm z IV w. n.e., który może być koptyjskim tłumaczeniem tekstu z II w. n.e. Na papirusie można odczytać frazy zapisane w języku koptyjskim: "Nie [dla] mnie. Moja matka dała mi ży[cie]", "Uczniowie powiedzieli Jezusowi", "Maria jest warta…", "obraz…", "Pozwól złym ludziom spuchnąć", "Jezus rzekł im: Moja żona…" oraz "ona może stać się moim uczniem".

Papirus został przedstawiony 18 września 2012 r. podczas Międzynarodowego Kongresu Studiów Koptyjskich w Rzymie przez profesor Karen Leigh King z Harvardu[2].

Papirus nie pochodzi z wykopalisk, lecz z rynku antykwarycznego[3]. Jego autentyczność została zakwestionowana przez niektórych ekspertów, którzy uznali go za falsyfikat. Między innymi prof. Francis Watson z Uniwersytetu w Durham, brytyjski znawca Nowego Testamentu przedstawił dowody, że papirus przedstawiony przez King był fałszerstwem, nowożytną kompozycją oparta na słownictwie z odkrytej w 1945 w Nag Hammadi koptyjskiej apokryficznej Ewangelii Tomasza[4].

Fragment papirusu został teraz przebadany przez autorytety w dziedzinie elektrotechniki, chemii i biologii z Uniwersytetów Columbia i Harvarda oraz z Massachusetts Institute of Technology (MIT), którzy potwierdzili, że materiał przypomina inne papirusy datowane na okres od IV do IX stulecia (badacze z University of Arizona, którzy początkowo uznali, że tekst pochodzi sprzed narodzin Jezusa, odwołali swoje wnioski jako nieuzasadnione)[5].

Przypisy