Ewina (województwo łódzkie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Inne miejscowości Ewina.
Ewina
Państwo  Polska
Województwo łódzkie
Powiat radomszczański
Gmina Żytno
Strefa numeracyjna (+48) 34
Kod pocztowy 97-532
Tablice rejestracyjne ERA
SIMC 0147832
Położenie na mapie gminy Żytno
Mapa lokalizacyjna gminy Żytno
Ewina
Ewina
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ewina
Ewina
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Ewina
Ewina
Położenie na mapie powiatu radomszczańskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu radomszczańskiego
Ewina
Ewina
Ziemia50°57′36″N 19°33′56″E/50,960000 19,565556

Ewinawieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie radomszczańskim, w gminie Żytno.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

 Główny artykuł: Bitwa pod Ewiną.

W 1944 r. w okolicznych lasach rozegrała się zwycięska bitwa partyzantów Armii Ludowej z oddziałami niemieckimi.

12 września 1944 roku rozegrała się tam bitwa partyzancka 3 Brygady AL im.Józefa Bema (dowódcą był mjr B. Boruta „Hanicz”) w czasie operacji prowadzonej przeciw partyzantom prowadzonej przez Niemców na Kielecczyźnie. Pierwsze uderzenie Niemcy skierowali na lasy kotfińskie, które były bazą nowo uformowanej 3 brygady AL (3 bataliony około 600 ludzi). Pododdziały brygady zajęły obronę okrężną; stanowisko dowodzenia znajdowało się w Ewinie. Drogi i ścieżki prowadzące w głąb lasów zaminowano. Pierwsze starcie nastąpiło w rejonie Ciężkowic, gdzie część partyzantów została zmuszona do wycofania się w kierunku Ewiny, natomiast partyzanci toczący walkę w rejonie Włynic zatrzymali natarcie nieprzyjaciela. Niemcy, wykorzystując znaczną przewagę w sile żywej i ogniowej, wdarli się w kilku miejscach w obronę partyzancką. Po całodziennych, zaciętych walkach pododdziały brygady skoncentrowały się ponownie, by w nocy przejść w lasy koło Kruszyny. Straty brygady w bitwie pod Ewiną to 12 zabitych (S. Durlej podaje, że śmierć poniosło 18 partyzantów)[1] i 11 rannych. Straty niemieckie – kilkakrotnie większe (prawdopodobnie około 100 zabitych, liczba rannych nie podana).

Po bitwie Niemcy w odwecie zamordowali 3 mieszkańców Ewiny, spalili gospodarstwo i gajówkę. Śmierć ponieśli - Józef Góral, Jan Ociepa i Adam Stanek[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Józef Fajkowski, Jan Religa, Zbrodnie hitlerowskie na wsi polskiej 1939-1945, Warszawa 1981, s. 82

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mała Encyklopedia Wojskowa tom I. Wydawnictwo Ministerstwo Obrony Narodowej Warszawa 1967 r. – wydanie I.