Ezechiasz (król Judy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ezechiasz
יְחִזְקִיָּ֫הוּ
Ilustracja
Portret Ezechiasza w Promptuarii Iconum Insigniorum
król Judy
Okres od 716 p.n.e.
do 687 p.n.e.
Poprzednik Achaz
Następca Manasses
Dane biograficzne
Dynastia Dawidyci
Data i miejsce urodzenia 741 p.n.e.
Jerozolima
Data i miejsce śmierci 687 p.n.e.
Jerozolima
Ojciec Achaz
Matka Abija
Żona Chefsiba
Dzieci Manasses

Ezechiasz (hebr. ‏יְחִזְקִיָּ֫הוּ‎, Jechizekiahu; stgr. Ἐζεκίας) − król Judy w latach 716687 p.n.e.[1], syn Achaza.

Panowanie[edytuj | edytuj kod]

Prowadził roztropną politykę, polegającą na unikaniu niepewnych sojuszy przeciwko Asyrii. Wewnątrz kraju wprowadził reformy mające na celu zlikwidowanie wpływów asyryjskich. W czasie oblężenia Jerozolimy przez Sennacheryba w 701 p.n.e., nie zgodził się na poddanie miasta, lecz modlił się do Jahwe. Wszystkie te działania nie zapobiegły jednak późniejszemu uzależnieniu Judy od Asyrii – późniejsi królowie byli wasalami Asyryjczyków.

Po jego śmierci rządy objął jego syn Manasses.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Praca zbiorowa, Historia powszechna Tom 2 Od prehistorii do cywilizacji na kontynentach pozaeuropejskich, Mediaset Group SA, 2007, ss. 483-484, ​ISBN 978-84-9819-809-6​.