Führerreserve
Führerreserve – rezerwa tymczasowo bezrobotnych niemieckich oficerów, utworzona przez wyższe szczeble dowództwa Wehrmachtu podczas II wojny światowej, którzy czekali na nowe przydziały.
Opis
[edytuj | edytuj kod]Naczelne dowództwa niemieckich rodzajów sił zbrojnych, grup armii i armii miały własne dowództwa rezerwowe, o których rozmieszczeniu mogły decydować według własnego uznania. Szczególnie w drugiej połowie wojny coraz większa liczba oficerów niepożądanych politycznie lub oskarżonych o niekompetencję wojskową była przenoszona do dowództw rezerwowych. Członkowie dowództw rezerwowych mieli obowiązek pozostawania na wyznaczonym stanowisku służbowym i pozostawania do dyspozycji przełożonych, ale nie mogli sprawować dowództwa. Było to zatem równoznaczne z czasowym przejściem w stan spoczynku z zachowaniem dotychczasowego żołdu[1].
Czas przebywania w Führerreserve wahał się od kilku dni (Helmuth Weidling), miesięcy (Walter Model) do kilku lat (Walther von Brauchitsch), jeśli zapadła decyzja o nieutrzymaniu zatrudnienia danego oficera, ale też o wydaleniu go z Wehrmachtu[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Oberkommando des Heeres, Generalstab des Heeres: Bestand RH 2. Koblenz: Verlag Bundesarchiv, 1988, s. 70, 117, 125. ISBN 3-89192-013-X.