FMEA

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

FMEA (ang. Failure mode and effects analysis) – analiza rodzajów i skutków możliwych błędów. Metoda ta ma na celu zapobieganie skutkom wad, które mogą wystąpić w fazie projektowania oraz w fazie wytwarzania.

Podstawowe założenia FMEA to:

  • około 75 procent błędów wynika z nieprawidłowości w fazie przygotowania produkcji. Ich wykrywalność w fazie początkowej jest niewielka.
  • około 80 procent błędów wykrywanych jest w fazie produkcji i jej kontroli a także w czasie eksploatacji.

Etapy wdrażania FMEA[edytuj | edytuj kod]

  • Identyfikacja elementów wyrobu oraz procesu (kolejność technologiczna)
  • Sporządzenie wykazu wystąpienia możliwych wad wyrobu/błędów w procesie
  • Sporządzenie wykazu prawdopodobnych skutków tych wad/błędów
  • Sporządzenie wykazu listy przyczyn możliwych wad wyrobu/błędów
  • Analiza potencjalnych wad/błędów
  • Ocena ryzyka popełnienia wad/błędów
  • Zaplanowanie działań zapobiegawczych
  • Wdrożenie działań zapobiegawczych i badanie ich skuteczności.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Metodę FMEA (Failure Mode and Effect Analysis) - znana też pod innymi nazwami: FMECA (Failure Mode and Criticality Analysis) i AMDEC (Analys des Modes de Defaillace et Leurs Effets) - zaczęto stosować w latach 60 w USA przy wyrobach dla astronautyki. Metodą tą weryfikowano projekty różnych elementów statków kosmicznych, by zapewnić bezpieczeństwo uczestnikom wyprawy. Sukces tej metody w NASA, spowodował, że znalazła ona zastosowanie w przemyśle lotniczym i jądrowym. W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych metoda ta zadomowiła się w Europie i znalazła nowe zastosowania w przemyśle chemicznym , elektronicznym, a także samochodowym gdzie zaobserwowano największą dynamikę zastosowania tej metody. W latach dziewięćdziesiątych została zaadaptowana w ramach normy ISO 9000, a w szczególności w QS 9000 przeznaczonej dla przemysłu samochodowego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • M. Urbaniak, Zarządzanie jakością, Difin, Warszawa 2004