FMEA

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

FMEA (ang. Failure mode and effects analysis) – analiza rodzajów i skutków możliwych błędów. Metoda ta ma na celu zapobieganie skutkom wad, które mogą wystąpić w fazie projektowania oraz w fazie wytwarzania.

Podstawowe założenia FMEA to:

  • około 75 procent błędów wynika z nieprawidłowości w fazie przygotowania produkcji. Ich wykrywalność w fazie początkowej jest niewielka.
  • około 80 procent błędów wykrywanych jest w fazie produkcji i jej kontroli a także w czasie eksploatacji.

Etapy wdrażania FMEA[edytuj | edytuj kod]

  • Identyfikacja elementów wyrobu oraz procesu (kolejność technologiczna)
  • Sporządzenie wykazu wystąpienia możliwych wad wyrobu/błędów w procesie
  • Sporządzenie wykazu prawdopodobnych skutków tych wad/błędów
  • Sporządzenie wykazu listy przyczyn możliwych wad wyrobu/błędów
  • Analiza potencjalnych wad/błędów
  • Ocena ryzyka popełnienia wad/błędów
  • Zaplanowanie działań zapobiegawczych
  • Wdrożenie działań zapobiegawczych i badanie ich skuteczności.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • M. Urbaniak, Zarządzanie jakością, Difin, Warszawa 2004