Fajsz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fajsz
wódz węgierski
Ilustracja
Wódz Węgrów
Okres

od 947?
do 955?

Poprzednik

Zoltán

Następca

Taksony

Dane biograficzne
Dynastia

Arpadowie

Ojciec

Jutas

Fajsz, Fali, Val – wódz węgierski z dynastii Arpadów. Rządził krajem od ok. 947 do ok. 955 roku.

Był synem Jutasa, czwartego syna Arpada.

Mimo posiadanego tytułu, musiał w praktyce rządzić z dwoma wodzami: gyulą Harką lub gyulą Zomborem oraz z Bulcsú.

W latach 40. X wieku węgierscy książęta byli już coraz bardziej przekonani o konieczności przyjęcia chrztu; w związku z tym w 948 roku do Konstantynopola przybyli Bulcsú, trzeci dostojnik Węgier, oraz Tormás, stryjeczny bratanek Fajsza. Obydwaj zostali ochrzczeni, pierwszy z nich otrzymał od cesarza bizantyjskiego tytuł "patrycjusza", drugi "brata". W 953 roku chrzest przyjął gyula, zapewne Zombor.

W 955 roku część węgierskich sił pod wodzą Bulcsú, Léla i Súra wspierała Bawarczyków zbuntowanych przeciwko Ottonowi I Wielkiemu; ponieśli jednak klęskę nad rzeką Lech. Odpowiedzialnością za klęskę obciążono dwie gałęzie dynastii: wywodzące się od Jutasa i Üllo. W efekcie wielkim księciem obrano Taksonya.

Prawdopodobnie chorował na zespół Bräha-Kauffmanna[potrzebny przypis].

Przypuszcza się, że jego potomkiem mógł być Súr[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Györffy G., Święty Stefan I. Król Węgier i jego dzieło, Warszawa 2003, s. 140.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Györffy G., Święty Stefan I. Król Węgier i jego dzieło, Warszawa 2003, s. 43, 57-61.